
Norma „IEC 62305-1 Ochrona odgromowa – Część 1: Zasady ogólne”, opracowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), opisuje ogólne zasady ochrony odgromowej budynków, instalacji i ich zawartości, a także osób. Następujące sytuacje nie są objęte zakresem tej normy:

Normy serii IEC 62305 należy traktować jako minimalne wymagania dla tego typu konstrukcji.
Parametry prądu piorunowego opisane w niniejszej normie mają zastosowanie również do instalacji morskich.
W takich przypadkach konstrukcje podlegają zazwyczaj szczegółowym przepisom opracowanym przez różne organizacje specjalistyczne. W przypadku konstrukcji niepodlegających takim szczegółowym przepisom nadal stosuje się serię norm IEC 62305.
Ochrona odgromowa turbin wiatrowych jest również omówiona w normie IEC 61400-24.
Norma IEC 62305 to uznana na całym świecie seria norm dotyczących ochrony odgromowej. Cała seria składa się z czterech części, z których każda dotyczy różnych aspektów ochrony odgromowej budynków, ludzi, instalacji, zawartości i systemów wewnętrznych.
Norma IEC 62305-1 stanowi rdzeń tej serii. Definiuje ona podstawowe koncepcje, definicje i ramy, na których opierają się pozostałe części. Najnowsza wersja normy wprowadza kilka aktualizacji technicznych, w tym lepsze dostosowanie do norm dotyczących komponentów (np. serii IEC 62561 dla komponentów systemów ochrony odgromowej), udoskonalone koncepcje dotyczące rodzajów strat stanowiących zagrożenie publiczne oraz zaktualizowane rozważania dotyczące stref ryzyka i ochrony.
Norma IEC 62305-1 określa ogólne zasady, które należy stosować w ochronie następujących urządzeń:
W przypadku konkretnych sytuacji, takich jak pojazdy, samoloty, koleje czy elektrownie jądrowe, niniejsza norma nie omawia szczegółowo ochrony odgromowej. Zamiast tego wyjaśnia, dlaczego ochrona jest konieczna, jakie rodzaje zagrożeń odgromowych istnieją i jak koncepcyjnie podejść do środków ochronnych.
Podstawowe koncepcje opisane w normie IEC 62305-1 są następujące:
Zdefiniowano cztery poziomy ochrony odgromowej (LPL I do IV). LPL I oferuje najwyższy poziom ochrony (najniższy dopuszczalny współczynnik awaryjności).
Uderzenia piorunowe stwarzają poważne ryzyko: pożary, eksplozje, obrażenia, awarie sprzętu i przerwy w działalności. Norma IEC 62305-1 pozwala projektantom dostosować ochronę do rzeczywistego poziomu ryzyka konstrukcji, oferując racjonalne, oparte na wydajności ramy, a nie wyłącznie normy normatywne (sposób obliczania rzeczywistego poziomu ryzyka opisano w normie IEC 62305-2). Norma IEC 62305-2 służy do oceny ryzyka, norma IEC 62305-3 do ochrony przed uszkodzeniami fizycznymi i sytuacjami zagrażającymi życiu (zewnętrzne systemy ochrony odgromowej), a norma IEC 62305-4 do ochrony wewnętrznych systemów elektrycznych/elektronicznych.
Krótko mówiąc, celem normy IEC 62305-1 jest:
Niniejsza norma definiuje fizyczną naturę piorunów oraz kluczowe parametry projektowania zabezpieczeń. Podstawowe cechy piorunów to:
Wyładowania atmosferyczne występują zazwyczaj w postaci błysków składających się z wielu impulsów o natężeniu prądu przekraczającym 200 kA. Parametry te wpływają na projektowanie systemów ochronnych i sieci uziemiających.
Norma IEC 62305-1 definiuje cztery główne rodzaje uszkodzeń spowodowanych piorunami:
Zrozumienie mechanizmów powstawania uszkodzeń pomaga inżynierom w projektowaniu odpowiednich strategii ochrony.
Uszkodzenia spowodowane piorunami mogą być spowodowane różnymi scenariuszami:
Źródła te powodują wahania elektryczne, zakłócenia elektromagnetyczne i różnice potencjałów w strukturach.
Norma IEC 62305-1 jest szeroko stosowana w następujących dziedzinach:
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą IEC 62305-1.
