ISO 284 Taśmy przenośnikowe – Przewodność elektryczna – Właściwości i metoda badania

ISO 284 Taśmy przenośnikowe – Przewodność elektryczna – Właściwości i metoda badania

Norma ISO 284 „Taśmy przenośnikowe – Przewodność elektryczna – Właściwości i metody badań”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje maksymalną rezystancję elektryczną taśmy przenośnikowej oraz odpowiednią metodę badań. Celem tej metody jest zapewnienie wystarczającej przewodności taśmy, aby zapobiec gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych, które mogą wystąpić podczas użytkowania. Norma ta nie jest odpowiednia ani nie ma zastosowania do lekkich taśm przenośnikowych, których właściwości elektrostatyczne są mierzone zgodnie z normą ISO 21178, zgodnie z opisem w normie ISO 21183-1.

ISO 284 Taśmy przenośnikowe – Przewodność elektryczna – Właściwości i metoda badania

Zasadniczo, podczas badań zgodnie z tą normą, rezystancja elektryczna taśmy przenośnikowej nie powinna przekraczać 3 x 108⁸ Ω (300 MΩ). W przypadku zastosowań specjalnych dopuszczalne są niższe wartości. Podczas badania, prąd elektryczny o określonym napięciu przepływa przez elektrody do odpowiednio przygotowanej próbki pobranej z taśmy.

Próbka musi być kwadratowa i przycięta do pełnej grubości pasa. Długość jednego boku musi wynosić co najmniej 300 mm. Należy pobrać jedną próbkę. Jeśli specyfikacja wymaga dwóch lub więcej próbek, ale nie precyzuje sposobu ich doboru, można odwołać się do normy ISO 282. W stosownych przypadkach obie powierzchnie próbki do badań czyści się, pocierając je czystą szmatką, na przykład ziemią fulerską (tj. uwodnionym krzemianem magnezowo-glinowym). Po usunięciu wszelkich śladów kurzu powierzchnię przeciera się czystą szmatką zwilżoną wodą destylowaną, a następnie suszy czystą szmatką.

Przed badaniem próbkę wystawia się na co najmniej 2 godziny na działanie jednej ze standardowych atmosfer laboratoryjnych określonych w normie ISO 18573. Następnie badanie przeprowadza się w tej atmosferze. Preferowana jest atmosfera o temperaturze 23 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza i wilgotności względnej 50% plus/minus 5%.

Podczas przeprowadzania testu należy postępować w następujący sposób:

  • Atmosfera komory testowej jest kontrolowana.
  • Żel kontaktowy nakłada się na jedną z powierzchni badanego elementu, na dwa obszary pokazane na rysunku. Należy zachować szczególną ostrożność, aby zapewnić dokładność wymiarów obszaru, ale symetria środka nie jest kluczowa. Jeśli powierzchnia badanego elementu jest płaska, żel można nałożyć na spód oczyszczonych elektrod. Na powierzchniach teksturowanych, dwa obszary pokazane na rysunku należy nałożyć na badany element. Test należy wykonać natychmiast po barwieniu.

W przypadku pokryć o nierównych powierzchniach, kontakt między elektrodami a badanym elementem można poprawić, stosując cienkie warstwy folii metalowej o tej samej grubości co elektrody mosiężne. Warstwy te umieszcza się na materiale mającym kontakt z cieczą i delikatnie pociera palcem, aby dopasować je do kształtu powierzchni. Następnie na folii umieszcza się elektrody mosiężne.

  • Próbkę umieszcza się na materiale izolacyjnym stroną badaną do góry.
  • Dolne powierzchnie elektrod mosiężnych są czyszczone, a następnie umieszczane w miejscu styku cieczy z badanym elementem.
  • Należy zachować ostrożność i nie dmuchać na badaną powierzchnię, gdyż kondensacja wilgoci może spowodować niedokładne odczyty.
  • Elektrodę zewnętrzną należy podłączyć do zacisku uziemiającego lub zacisku niskiego napięcia urządzenia pomiarowego.
  • Elektrodę wewnętrzną należy podłączyć do zacisku wysokiego napięcia przyrządu pomiarowego.
  • Rezystancję mierzy się po przyłożeniu napięcia przez co najmniej jedną minutę.
  • Test ten powtarza się na drugiej powierzchni badanego elementu.

Podstawowym celem normy ISO 284, międzynarodowej dotyczącej zagadnień bezpieczeństwa w przemysłowych systemach transportu, jest zapobieganie gromadzeniu się elektryczności statycznej, która może powodować niebezpieczne iskrzenie w niebezpiecznych środowiskach.

Taśmy przenośnikowe są szeroko stosowane w takich gałęziach przemysłu, jak górnictwo, produkcja, przeładunek materiałów sypkich i rolnictwo. Podczas pracy tarcie między taśmą a materiałami lub rolkami może generować elektryczność statyczną. W środowiskach, w których obecne są łatwopalne gazy, pyły lub opary (np. w kopalniach węgla lub silosach zbożowych), nagromadzony ładunek elektrostatyczny może się zapalić, powodując wybuchy lub pożary.

Aby zminimalizować to ryzyko, taśmy przenośnikowe muszą być antystatyczne, co oznacza, że ​​muszą mieć wystarczającą przewodność elektryczną, aby bezpiecznie odprowadzać ładunki elektrostatyczne do ziemi. Norma ISO 284 gwarantuje, że taśmy spełniają wymagania dotyczące wartości progowej, która jest wystarczająco niska, aby umożliwić rozładowanie ładunku, ale jednocześnie praktyczna w produkcji taśm.

W normie tej wyraźnie stwierdzono, że ma ona zastosowanie do taśm przenośnikowych o dużej wytrzymałości i nie nadaje się do taśm przenośnikowych o małej wytrzymałości (które są objęte normami takimi jak ISO 21178 i ISO 21183-1).

Podstawową specyfikacją jest maksymalna rezystancja elektryczna: Rezystancja powierzchniowa pasa nie może przekraczać określonego limitu (zwykle w zakresie 300 megaomów lub mniej, w zależności od wersji i zastosowania). Dokładne wartości są szczegółowo opisane w dokumencie normatywnym. Zapewnia to wystarczającą przewodność pasa, aby zapobiec gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych, które mogą wystąpić podczas użytkowania.

Norma ISO 284 definiuje precyzyjne badanie laboratoryjne:

  • Próbki są wycinane z taśmy przenośnika.
  • Elektrody przykładane są do powierzchni lub na całej grubości opaski w celu pomiaru oporu.
  • Aby uzyskać powtarzalne wyniki, należy kontrolować takie warunki, jak temperatura i wilgotność.
  • Pomiar polega na przyłożeniu napięcia w celu obliczenia oporu i zmierzeniu prądu.

Metoda ta pozwala na weryfikację zgodności podczas produkcji i kontroli jakości.

Zgodność z normą ISO 284 jest często obowiązkowa, szczególnie w sektorach wysokiego ryzyka, takich jak górnictwo podziemne czy środowiska zagrożone wybuchem. Norma ta uzupełnia inne normy dotyczące taśm przenośnikowych, takie jak ognioodporność czy właściwości mechaniczne.

Wiele norm krajowych bezpośrednio opiera się na normie ISO 284. Producenci testują taśmy zgodnie z tą normą, aby uzyskać certyfikat antystatyczny.

Podsumowując, norma ISO 284 odgrywa kluczową rolę w bezpieczeństwie przemysłowym, standaryzując właściwości antystatyczne taśm przenośnikowych. Jej ciągłe aktualizacje odzwierciedlają wagę zapobiegania zagrożeniom związanym z wyładowaniami elektrostatycznymi w nowoczesnych procesach produkcyjnych. Norma zawiera wszystkie szczegóły techniczne, w tym precyzyjne limity rezystancji i procedury testowe. Dla osób zajmujących się projektowaniem, zaopatrzeniem lub zapewnieniem zgodności systemów przenośnikowych z przepisami bezpieczeństwa, przestrzeganie normy ISO 284 zmniejsza ryzyko związane z wyładowaniami elektrostatycznymi.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO 284 Taśmy przenośnikowe – Przewodność elektryczna – Właściwości i metody badań”.

WhatsApp