
Norma „IEC EN 60255-22-7 Przekaźniki elektryczne – Część 22-7: Badania zakłóceń elektrycznych dla przekaźników pomiarowych i urządzeń zabezpieczających – Badania odporności na częstotliwości sieciowe”, która ma swoje korzenie w normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), opiera się na koncepcjach opisanych w normie „IEC 61000-4-16 Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-16: Metody badań i pomiarów – Badanie odporności na zaburzenia współbieżne przewodzone w zakresie częstotliwości od 0 Hz do 150 kHz”. W niniejszej normie zawarto odniesienia do niniejszej normy, gdzie ma to zastosowanie, i opisano ogólne wymagania dotyczące badań odporności na zakłócenia o częstotliwości sieciowej dla przekaźników pomiarowych i urządzeń zabezpieczających służących do zabezpieczania systemów elektroenergetycznych (w tym urządzeń sterujących, monitorujących i interfejsów procesowych stosowanych z tymi systemami).

Celem testów jest potwierdzenie, że testowany sprzęt będzie działał prawidłowo po podłączeniu do zasilania i poddaniu go krótkotrwałym przewodzonym, wspólnym i różnicowym zakłóceniom częstotliwości sieciowej przyłożonym do wejść prądu stałego (DC) o częstotliwości znamionowej testowanego sprzętu, np. 162/3 Hz, 50 Hz i 60 Hz. Niniejsza norma nie obejmuje testowania schematów przewodów pilotowych pomiędzy podstacjami.
Wymagania określone w niniejszej normie dotyczą przekaźników pomiarowych i urządzeń zabezpieczających w stanie nowym, a wszystkie określone badania są jedynie badaniami typu.
Głównym celem niniejszej normy jest określenie:
Zasadniczo badania odporności na pole magnetyczne o częstotliwości sieci elektroenergetycznej mają na celu ocenę zdolności urządzeń elektronicznych do wytrzymywania zaburzeń pola magnetycznego o częstotliwościach sieci elektroenergetycznej, zwykle 50 Hz lub 60 Hz. Zakłócenia te mogą pochodzić z linii energetycznych, transformatorów lub innych urządzeń elektrycznych i powodować awarie, pogorszenie wydajności, a nawet katastrofalne w skutkach awarie. Badania odporności na pola magnetyczne o częstotliwości sieci elektroenergetycznej zapewniają, że urządzenia elektroniczne mogą wytrzymać te zakłócenia bez pogorszenia wydajności, zwiększając w ten sposób ich niezawodność i bezpieczeństwo.
Normy dotyczące testowania odporności na pola magnetyczne o częstotliwości sieciowej różnią się w zależności od regionu i kategorii produktu. Do najczęściej stosowanych standardów należą:
Badania odporności na pole magnetyczne o częstotliwości sieciowej można stosować w wielu gałęziach przemysłu, w tym w elektronice użytkowej, motoryzacji, lotnictwie, telekomunikacji, urządzeniach medycznych i sprzęcie przemysłowym. Dzięki zastosowaniu się do norm dotyczących testów odporności na pole magnetyczne producenci mogą mieć pewność, że ich produkty są odporne na zakłócenia pola magnetycznego i mogą niezawodnie działać oraz współistnieć w odpowiednich środowiskach.
Niepowodzenia w testach odporności na częstotliwość sieci mogą być spowodowane przez wiele czynników, w tym:
Do rozwiązywania problemów z odpornością na pole magnetyczne o częstotliwości sieciowej stosuje się zazwyczaj następujące techniki:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „IEC EN 60255-22-7 Przekaźniki elektryczne - Część 22-7: Badania zaburzeń elektrycznych dla przekaźników pomiarowych i urządzeń zabezpieczających - Badania odporności na częstotliwości sieciowe”.
