IEC EN 61850-3 Sieci i systemy komunikacyjne dla automatyzacji dystrybucji energii - Część 3: Wymagania ogólne

IEC EN 61850-3 Sieci i systemy komunikacyjne dla automatyzacji dystrybucji energii - Część 3: Wymagania ogólne

W normie „IEC EN 61850-3 Sieci i systemy komunikacyjne do automatyzacji dystrybucji energii – Część 3: Wymagania ogólne”, która jest oparta na normie europejskiej i następnie opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), komunikacja publiczna i automatyka inteligentna elektronika urządzenia w elektrowniach i podstacjach. Wyjaśniono ogólne wymagania dotyczące konstrukcji, projektowania i warunków środowiskowych dla systemów. Niniejsze wymagania ogólne są zgodne z wymaganiami dotyczącymi inteligentnych urządzeń elektronicznych stosowanych w podobnych środowiskach, takich jak przekaźniki pomiarowe i sprzęt zabezpieczający.

IEC EN 61850-3 Sieci i systemy komunikacyjne dla automatyzacji dystrybucji energii - Część 3: Wymagania ogólne

Jeżeli inteligentne urządzenia elektroniczne służące do komunikacji lub automatyki stanowią integralną część innego urządzenia w elektrowni lub podstacji, wymagania środowiskowe dotyczące samego urządzenia mają zastosowanie do sprzętu komunikacyjnego.

Na potrzeby niniejszej normy mają zastosowanie terminy i definicje podane w IEC 61850-2, a także następujące terminy i definicje:

  • Dostępna część odnosi się do części, której można dotknąć podczas normalnego użytkowania standardowym sztywnym lub przegubowym palcem probierczym określonym w normie IEC 60529. Dostępne w normalnym użytkowaniu, dla celów niniejszej normy stosuje się je zasadniczo tylko do przodu urządzenia. Obwód lub sieć komunikacyjną, którą można podłączyć i odebrać na zewnątrz przedniej części obudowy, wyposażenia lub panelu grodziowego bez konieczności otwierania włazu lub klapy w celu uzyskania dostępu, uważa się za dostępny.
  • Przez obwody sąsiednie rozumie się obwody elektryczne oddzielone od rozpatrywanego obwodu wymaganą izolacją podstawową, podwójną lub wzmocnioną. Obwody oddzielone znacznie większą niż podwójną lub wzmocnioną izolacją nie są uważane za sąsiadujące.
  • Temperatura powietrza otoczenia odnosi się do temperatury powietrza otaczającego całe urządzenie, określonej w przewidywanych warunkach. W przypadku sprzętu zainstalowanego wewnątrz obudowy, temperatura powietrza na zewnątrz obudowy. Temperaturę otoczenia mierzy się w połowie odległości od sąsiedniego sprzętu, ale nie dalej niż 300 mm od obudowy sprzętu, w połowie wysokości sprzętu, chronionego przed bezpośrednim promieniowaniem cieplnym z urządzenia.
  • System automatyki odnosi się do wykorzystania systemów sterowania i technologii informatycznych w celu zmniejszenia zapotrzebowania na pracę ludzką przy produkcji, transporcie i dystrybucji energii.
  • Bariera oznacza elektrycznie ochronną część bariery, która zapewnia ochronę przed bezpośrednim kontaktem z dowolnego kierunku dostępu. Bariery mogą chronić przed rozprzestrzenianiem się ognia.
  • Izolacja podstawowa odnosi się do izolacji niebezpiecznych części pod napięciem, która zapewnia podstawową ochronę. Koncepcja ta nie dotyczy izolacji stosowanej wyłącznie w celach użytkowych.
  • Powierzchnią ograniczającą jest zewnętrzna powierzchnia obudowy urządzenia. Uważa się, że folię metalową dociska się do dostępnych powierzchni materiału izolacyjnego.
  • Sprzęt klasy I to sprzęt zapewniający podstawową izolację w celu podstawowej ochrony przed porażeniem elektrycznym oraz połączenie ochronne w celu ochrony przed uszkodzeniami. W ten sposób części przewodzące na zewnątrz obudowy urządzenia nie mogą znaleźć się pod napięciem, jeśli uszkodzona zostanie podstawowa izolacja.
  • Sprzęt klasy II to sprzęt, który zapewnia podstawową izolację w celu podstawowej ochrony przed porażeniem elektrycznym lub dodatkową izolację w celu ochrony przed zwarciami lub gdy podstawowa ochrona i ochrona przed zwarciami są zapewnione przez wzmocnioną izolację. Nie należy ustalać żadnych przepisów dotyczących przewodu ochronnego ani warunków instalacji, na których opiera się bezpieczeństwo. Dopuszczalne jest jednak podłączenie przewodu uziemiającego do sprzętu klasy II w celach funkcjonalnych (np. EMC).
  • Sprzęt klasy III to sprzęt lub części sprzętu, których ochrona przed porażeniem elektrycznym opiera się na zasilaniu z obwodów SELV lub PELV i nie powstają żadne niebezpieczne napięcia.

W ostatniej aktualizacji tego standardu wprowadzono istotne zmiany techniczne. Mianowicie,

  • Wymagania są zharmonizowane z wymaganiami dotyczącymi innego sprzętu używanego w tym samym środowisku, na przykład przekaźników zabezpieczeniowych.
  • Do normy dodano bezpieczeństwo produktu w oparciu o normę IEC 60255-27.
  • Wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) zostały spełnione i są zgodne z normami serii IEC 60255 i normą IEC 61000-6-5.

Nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, „IEC EN 61850-3 Sieci i systemy komunikacyjne dla automatyzacji dystrybucji energii – Część 3 : Wymagania ogólne” Świadczy także usługi testowania określone w normie.

WhatsApp