NSF/ANSI 51 Materiały do ​​sprzętu spożywczego

NSF/ANSI 51 Materiały do ​​sprzętu spożywczego

Norma „NSF/ANSI 51 Materiały do ​​sprzętu spożywczego”, opracowana wspólnie przez National Sanitation Foundation (NSF) i Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny (ANSI), ustanawia minimalne wymagania w zakresie zdrowia publicznego i warunków sanitarnych dla materiałów stosowanych w konstrukcji komercyjnego sprzętu spożywczego.

NSF/ANSI 51 Materiały do ​​sprzętu spożywczego

Wymagania niniejszej normy mają na celu zapewnienie, że skład i wykończenie powierzchni materiałów przeznaczonych do sprzętu spożywczego są takie, że materiał nie zepsuje żywności ani nie sprawi, że sprzęt spożywczy będzie trudny do czyszczenia i dezynfekcji.

Niniejsza norma obejmuje wymagania dotyczące materiałów i powłok stosowanych w produkcji sprzętu spożywczego, np. grillów, dystrybutorów napojów, desek do krojenia, pojemników na rosół. Niniejsza norma ma również zastosowanie do komponentów, takich jak rurociągi, uszczelnienia, uszczelki, zawory i inne elementy przeznaczone do różnych zastosowań w sprzęcie spożywczym.

Komponenty te muszą spełniać odpowiednie wymagania projektowe i konstrukcyjne niniejszej normy, mające zastosowanie do typu sprzętu spożywczego, w którym dany komponent jest używany.

Wymagania punktu czwartego niniejszej normy można również zastosować indywidualnie w celu ustalenia, czy materiał nadaje się do stosowania w strefie żywności, wyłącznie na podstawie jego składu. Inne odpowiednie wymagania niniejszej normy, w tym możliwość czyszczenia i odporność na korozję, mają zastosowanie do gotowego produktu, w którym zastosowano dany materiał. Można zastosować materiały inne niż wyraźnie wymienione w niniejszej normie, pod warunkiem, że spełniają one minimalne wymagania opisane w niniejszej normie.

Metody badawcze zdefiniowane w normie NSF/ANSI 51 obejmują:

  • Powłoki (powłoki metaliczne, powłoki organiczne)
  • Możliwość czyszczenia powierzchni (metoda badania, kryteria akceptacji)
  • Odporność na korozję (metoda badania, kryteria akceptacji)
  • Odporność na zużycie

o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych na powierzchniach mających bezpośredni kontakt z żywnością w strefach żywnościowych)

o Metoda II (Do powłok organicznych stosowanych w strefach rozprysków i na powierzchniach nie mających bezpośredniego kontaktu z żywnością w strefie żywności)

o Metoda III (dla powłok organicznych stosowanych w pojazdach usługowych i wystawowych)

  • Odporność na uderzenia

o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych na powierzchniach mających bezpośredni i niebezpośredni kontakt z żywnością w strefach żywności)

o Metoda II (w przypadku powłok organicznych stosowanych w strefach rozbryzgów, pojazdach serwisowych i wystawowych oraz niektórych wewnętrznych powierzchniach maszyn)

o Metoda III (dla niektórych powłok szklanych i szklistopodobnych stosowanych na powierzchniach w strefie rozprysków)

o Metoda IV (Bezpośredni kontakt z żywnością w strefie żywności oraz sprzęt do obsługi i ekspozycji strefy żywności)

  • Odporność na ciepło (metoda badania, kryteria akceptacji)
  • Zdolność przyczepności

o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych w strefie żywności - powierzchnie mające bezpośredni kontakt z żywnością)

o Metoda II (dla powłok organicznych stosowanych na przedmiotach usługowych i ekspozycyjnych)

Gatunki stali 316 i 304 to dwa popularne i niezawodne rodzaje stali stosowane w sprzęcie do przetwarzania żywności, dlatego często określa się je mianem stali nierdzewnych przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Główną różnicą między tymi dwoma rodzajami stali jest to, że stal nierdzewna 316 zawiera od dwóch do trzech procent molibdenu. Obecność molibdenu sprawia, że ​​stal nierdzewna gatunku 316 jest nieco bardziej odporna na chlorki, co oznacza, że ​​doskonale nadaje się do obróbki słonych potraw. Zarówno stale nierdzewne 304, jak i 316 są wyjątkowo mocne i łatwe w produkcji.

W skrócie, norma NSF/ANSI 51 ustanawia minimalne wymagania w zakresie zdrowia publicznego i warunków sanitarnych dla materiałów stosowanych w konstrukcji komercyjnego sprzętu spożywczego. Niniejsza norma dotyczy materiałów i wykończeń stosowanych do grilli, dystrybutorów napojów, desek do krojenia, pojemników na bulion i podobnego sprzętu. Niniejsza norma określa ograniczenia dla niektórych rodzajów materiałów, w tym stali nierdzewnej, stopów aluminium, stopów do obróbki plastycznej, stopów odlewniczych, miedzi i stopów miedzi, szkła i materiałów szklanopodobnych oraz drewna. Określa także możliwość czyszczenia, odporność na korozję, udarność, odporność na ścieranie, odporność na ciepło i właściwości przyczepności powłok oraz metody badania materiałów do produkcji sprzętu spożywczego.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „NSF/ANSI 51 Materiały do ​​sprzętu spożywczego”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.

WhatsApp