
Norma „NSF/ANSI 51 Materiały do sprzętu spożywczego”, opracowana wspólnie przez National Sanitation Foundation (NSF) i Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny (ANSI), ustanawia minimalne wymagania w zakresie zdrowia publicznego i warunków sanitarnych dla materiałów stosowanych w konstrukcji komercyjnego sprzętu spożywczego.

Wymagania niniejszej normy mają na celu zapewnienie, że skład i wykończenie powierzchni materiałów przeznaczonych do sprzętu spożywczego są takie, że materiał nie zepsuje żywności ani nie sprawi, że sprzęt spożywczy będzie trudny do czyszczenia i dezynfekcji.
Niniejsza norma obejmuje wymagania dotyczące materiałów i powłok stosowanych w produkcji sprzętu spożywczego, np. grillów, dystrybutorów napojów, desek do krojenia, pojemników na rosół. Niniejsza norma ma również zastosowanie do komponentów, takich jak rurociągi, uszczelnienia, uszczelki, zawory i inne elementy przeznaczone do różnych zastosowań w sprzęcie spożywczym.
Komponenty te muszą spełniać odpowiednie wymagania projektowe i konstrukcyjne niniejszej normy, mające zastosowanie do typu sprzętu spożywczego, w którym dany komponent jest używany.
Wymagania punktu czwartego niniejszej normy można również zastosować indywidualnie w celu ustalenia, czy materiał nadaje się do stosowania w strefie żywności, wyłącznie na podstawie jego składu. Inne odpowiednie wymagania niniejszej normy, w tym możliwość czyszczenia i odporność na korozję, mają zastosowanie do gotowego produktu, w którym zastosowano dany materiał. Można zastosować materiały inne niż wyraźnie wymienione w niniejszej normie, pod warunkiem, że spełniają one minimalne wymagania opisane w niniejszej normie.
Metody badawcze zdefiniowane w normie NSF/ANSI 51 obejmują:
o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych na powierzchniach mających bezpośredni kontakt z żywnością w strefach żywnościowych)
o Metoda II (Do powłok organicznych stosowanych w strefach rozprysków i na powierzchniach nie mających bezpośredniego kontaktu z żywnością w strefie żywności)
o Metoda III (dla powłok organicznych stosowanych w pojazdach usługowych i wystawowych)
o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych na powierzchniach mających bezpośredni i niebezpośredni kontakt z żywnością w strefach żywności)
o Metoda II (w przypadku powłok organicznych stosowanych w strefach rozbryzgów, pojazdach serwisowych i wystawowych oraz niektórych wewnętrznych powierzchniach maszyn)
o Metoda III (dla niektórych powłok szklanych i szklistopodobnych stosowanych na powierzchniach w strefie rozprysków)
o Metoda IV (Bezpośredni kontakt z żywnością w strefie żywności oraz sprzęt do obsługi i ekspozycji strefy żywności)
o Metoda I (dla powłok organicznych stosowanych w strefie żywności - powierzchnie mające bezpośredni kontakt z żywnością)
o Metoda II (dla powłok organicznych stosowanych na przedmiotach usługowych i ekspozycyjnych)
Gatunki stali 316 i 304 to dwa popularne i niezawodne rodzaje stali stosowane w sprzęcie do przetwarzania żywności, dlatego często określa się je mianem stali nierdzewnych przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Główną różnicą między tymi dwoma rodzajami stali jest to, że stal nierdzewna 316 zawiera od dwóch do trzech procent molibdenu. Obecność molibdenu sprawia, że stal nierdzewna gatunku 316 jest nieco bardziej odporna na chlorki, co oznacza, że doskonale nadaje się do obróbki słonych potraw. Zarówno stale nierdzewne 304, jak i 316 są wyjątkowo mocne i łatwe w produkcji.
W skrócie, norma NSF/ANSI 51 ustanawia minimalne wymagania w zakresie zdrowia publicznego i warunków sanitarnych dla materiałów stosowanych w konstrukcji komercyjnego sprzętu spożywczego. Niniejsza norma dotyczy materiałów i wykończeń stosowanych do grilli, dystrybutorów napojów, desek do krojenia, pojemników na bulion i podobnego sprzętu. Niniejsza norma określa ograniczenia dla niektórych rodzajów materiałów, w tym stali nierdzewnej, stopów aluminium, stopów do obróbki plastycznej, stopów odlewniczych, miedzi i stopów miedzi, szkła i materiałów szklanopodobnych oraz drewna. Określa także możliwość czyszczenia, odporność na korozję, udarność, odporność na ścieranie, odporność na ciepło i właściwości przyczepności powłok oraz metody badania materiałów do produkcji sprzętu spożywczego.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „NSF/ANSI 51 Materiały do sprzętu spożywczego”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
