ABNT NBR 16385 Zapobieganie i ochrona systemów wybuchu pyłu - Produkcja, przetwarzanie i postępowanie z palnymi cząstkami stałymi - Wymagania

W normie „ABNT NBR 16385 Zapobieganie i ochrona systemów wybuchu pyłu – Produkcja, przetwarzanie i postępowanie z łatwopalnymi cząstkami stałymi – Wymagania” opracowanej przez Brazylijskie Stowarzyszenie Norm Technicznych (ABNT) produkcja łatwopalnych cząstek stałych lub mieszanin hybrydowych lub niezależnie stężenia lub wielkości cząstek, przy których mogą stwarzać zagrożenie wybuchem. Opisano wymagania dotyczące wszystkich aspektów przetwarzania, mieszania, transportu, przepakowywania i obchodzenia się z nimi.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do następujących materiałów lub systemów, do których należy odwoływać się w specjalnej dokumentacji:

• Dynamit, czarny proch, trotyl i podobne materiały wybuchowe
• Materiały pirotechniczne lub fabryki pirotechniczne
• Substancje stałe łatwopalne do rakiet
• stała siarka
• Kotły i wytwornice pary
• kopalnie węgla
• pole nuklearne

Wybuchy pyłu mają miejsce, gdy łatwopalny pył gromadzi się w powietrzu i szybko spala, tworząc potężną falę ciśnienia. Stanowi śmiertelne zagrożenie w miejscach pracy, od silosów zbożowych po fabryki tworzyw sztucznych. Wybuch pyłu wymaga jednoczesnego wystąpienia kilku czynników. Należą do nich: łatwopalny pył w odpowiednim stężeniu, tlen, zamknięta przestrzeń i źródło zapłonu.

Jeśli stężenie pyłu jest zbyt niskie, nie będzie wystarczającej ilości pyłu, aby wywołać eksplozję. Jeśli stężenie jest zbyt wysokie, nie będzie wystarczającej ilości tlenu do podtrzymania spalania. Podczas gdy niektóre pyły palne są łatwe do zidentyfikowania (np. pył drzewny i papierowy), inne, takie jak pył aluminiowy, już nie. Palny pył staje się bardziej niebezpieczny, gdy cząstki stają się drobniejsze. Proszki te charakteryzują się wysokim stosunkiem powierzchni do objętości, co zwiększa ich palność. Kiedy pyły te łączą się z tlenem w określonym zakresie stężeń, możliwa jest eksplozja pyłu.

W takich warunkach do wybuchu wystarczy źródło zapłonu. Źródłem tym może być wszystko, od papierosa, przez iskrę, po przegrzane łożysko koła. W odpowiednich warunkach niektóre palne pyły mogą ulec samozapłonowi z powodu ładunków elektrostatycznych, które gromadzą się w wyniku tarcia cząstek o siebie. Zapłon powoduje szybkie spalenie proszku. Czasami eksplozja może zmobilizować pył nagromadzony w okolicy, tworząc nową chmurę pyłu, która jest źródłem paliwa dla ogromnej eksplozji wtórnej. Wybuch pyłu może zdmuchnąć ściany obiektu i zabić lub zranić pracowników w okolicy lub w pobliżu.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji zdefiniowanych w normach ABNT NBR ISO 6184-1, ABNT NBR ISO 6184-3 i ABNT NBR ISO 6184-4 i ABNT NBR 15662, mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Zgodność z wodą odnosi się do substancji, która nie reaguje z wodą lub jest z nią niekompatybilna i dlatego można ją ugasić za pomocą wodnego systemu gaśniczego.
• Hydroniezgodność odnosi się do substancji, która nie reaguje chemicznie z wodą, ale po zmieszaniu z wodą ulega przemianie fazowej lub zmianie stanu skupienia, powodując trwałą zmianę, która jest niezgodna z resztą procesu.
• Ciśnienie obniżone odnosi się do maksymalnego ciśnienia w systemie podczas łagodzenia pochodni.
• Ciśnienie statyczne odnosi się do ciśnienia otwarcia panelu zwalniającego zaprojektowanego tak, aby otworzył się w przypadku eksplozji.
• Maksymalne ciśnienie wybuchu odnosi się do maksymalnego ciśnienia, które występuje w przypadku wystąpienia eksplozji.
• Przez strefę zagrożoną wybuchem rozumie się objętość budynku lub pomieszczenia, w której złagodzenie deflagracji nagromadzonej lub nagromadzonej masy pyłu mogłoby spowodować ciśnienie większe niż wytrzymałość najsłabszego elementu konstrukcyjnego i którego awaria jest nieunikniona.
• Obszar zagrożenia wybuchem odnosi się do obszaru, w którym nagromadzenie palnego pyłu na odsłoniętych lub ukrytych powierzchniach na zewnątrz sprzętu lub pojemników może spowodować obrażenia ciała w wyniku dawek promieniowania cieplnego podczas zapłonu, a także każdy obszar, w którym występuje skoncentrowana chmura pyłu, co może skutkować w przypadku zagrożenia deflagracją lub pożarem.
• Minimalne stężenie detonacyjne odnosi się do minimalnego stężenia zawiesiny paliwa w powietrzu, mierzonej jako masa na jednostkę objętości, które sprzyja deflagracji.
• Pojemniki elastyczne średniej objętości to elastyczne pojemniki zawierające cztery szwy zamocowane w szwach pionowych lub bokach, wykonane z nieprzewodzącej, nadającej się do recyklingu tkaniny polipropylenowej o wysokiej wytrzymałości, poddanej obróbce anty-UV (promieniowanie ultrafioletowe), zszytej wewnętrzną wyściółką polietylenową.

Niniejsza norma ma zastosowanie na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania, mieszania, transportu pneumatycznego, przechowywania, pakowania i transportu palnych cząstek stałych lub mieszanin hybrydowych, niezależnie od stężenia i wielkości cząstek, gdy substancje te stwarzają zagrożenie pożarem lub wybuchem.

Norma ta stanowi podstawę dla wszystkich gałęzi przemysłu w sektorze i pomaga podkreślić potrzebę i znaczenie inwestycji w bezpieczeństwo procesowe. Opracowane zarówno dla projektów przemysłowych i komercyjnych, jak i istniejących obiektów, systemy zapobiegania i ochrony przeciwwybuchowej są zaangażowane w obsługę, przetwarzanie, transport i przechowywanie łatwopalnych cząstek stałych zgodnie z następującymi zasadami:

• Zapobieganie tworzeniu się atmosfer wybuchowych
• Unikanie obecności źródeł zapłonu
• Zabezpieczenie ograniczające skutki wybuchu

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „ABNT NBR 16385 Zapobieganie i ochrona systemów wybuchu pyłu - Produkcja, przetwarzanie i postępowanie z substancjami łatwopalnymi cząstki stałe - Wymagania Świadczy także usługi badawcze określone w „normach”.