
W normie „VDA 19.1 Nadzór nad czystością techniczną – Zanieczyszczenie cząstkami funkcjonalnych komponentów samochodowych” opublikowanej przez Niemieckie Stowarzyszenie Przemysłu Motoryzacyjnego (VDA) dla serii norm ISO 16232 omówiono bardziej szczegółowo następujące tematy:

Metody ekstrakcji zanieczyszczeń objęte normą VDA 19.1 obejmują:
Metody analizy cząstek objęte normą VDA 19.1 obejmują:
Metoda ekstrakcji zanieczyszczeń: Aby przeprowadzić analizę cząstek zanieczyszczeń na powierzchniach komponentów, należy je najpierw oddzielić od powierzchni. Proces ten nazywany jest procesem ekstrakcji. Aby usunąć resztki brudu z powierzchni i przenieść go do ciekłego medium, do czyszczenia elementu stosuje się różne metody, takie jak natrysk, flotacja, płukanie i czyszczenie ultradźwiękowe. Wyekstrahowane cząstki zbierane są na membranie filtra i przygotowywane do dalszej analizy.
Analiza cząstek: Dzięki weryfikacji czystości technicznej wykrywane i analizowane są możliwie najdokładniej zanieczyszczenia na powierzchniach komponentów. W ten sposób zapobiega się wszelkim zanieczyszczeniom systemowym powstałym w procesie produkcyjnym lub środowisku, które powodują uszkodzenia, takie jak zakleszczenie łożysk lub powierzchni ślizgowych, zatkanie zaworów lub zatkanie filtrów i dysz. W zależności od wymaganej głębokości analizy stosowane są różne metody analizy:
Zasadniczo normy ISO 16232 i VDA19 ustalają poziom roboczy, który pomoże osiągnąć równe warunki pod względem czystości.
VDA to niemiecka norma dotycząca systemów bezpieczeństwa, specyficzna dla przemysłu samochodowego, stworzona w celu poprawy bezpieczeństwa w miejscu pracy. Obecnie organizacja koncentruje się również na zarządzaniu jakością. Ich standardy są uznawane na całym świecie, a ich wpływ pomaga kształtować kierunek przemysłu motoryzacyjnego.
Norma ISO 16232 została po raz pierwszy wprowadzona jako norma dotycząca produkcji pojazdów drogowych. Było wiele kolejnych aktualizacji, ale zasadniczo opisuje zasady usuwania zanieczyszczeń i cząstek z elementu w formie płukania ciśnieniowego.
Do głównych celów tych standardów zalicza się:
Aby osiągnąć skuteczny pomiar czystości komponentów samochodowych, należy wziąć pod uwagę kilka czynników. Materiały są priorytetem, po czym należy określić metody obróbki, oleje smarowe, materiały chłodzące, środki myjące, zanieczyszczenia zewnętrzne i podobne źródła zanieczyszczeń. Oprócz tego sami pracownicy biorący udział w operacji mogą również powodować pewne efekty. Przeszkoleni pracownicy są bardziej ostrożni podczas obchodzenia się z przetworzonymi produktami i mogą ograniczyć potencjalne źródła zanieczyszczeń. Ostatnią częścią procesu są etapy filtracji, czyszczenia i wreszcie czyszczenia. Wszystkie te etapy i procesy pozostawiają ślad na gotowym produkcie. Norma VDA 19 koncentruje się na tym śladzie, a całe ramy mają na celu zapewnienie metody zarówno identyfikacji, jak i eliminacji zanieczyszczeń oraz poprawy jakości w całym procesie produkcyjnym.
Od czasu swojej pierwszej publikacji standard VDA 19 przeszedł wiele aktualizacji zgodnie ze zmieniającą się polityką i rosnącym zrozumieniem naukowym odpowiednich procesów. Jednak w wielu punktach jest ona podobna do normy ISO 16232. Oto kilka obszarów, w których jest inaczej:
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które wykonuje dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczy również usługi badawcze określone w normie „VDA 19.1 Nadzór czystości technicznej - Zanieczyszczenie cząstkami funkcjonalnie istotnych komponentów samochodowych”.
