Testy współczynnika dystrybucji

Stosunek rozpuszczalności lub dyspersji substancji między dwiema niemieszającymi się, zwykle ciekłymi fazami nazywany jest współczynnikiem dyspersji. Ta wartość jest używana jako miara hydrofobowości (niechęć do wody) lub hydrofilowości (zdolność do wiązania się z wodą).

Jest również nazywany współczynnikiem podziału. Współczynnik podziału to stosunek stężeń niezjonizowanych form związku w mieszaninie dwóch niemieszających się faz. Współczynnik dystrybucji wyraża stężenie zarówno zjonizowanych, jak i niezjonizowanych związków chemicznych związku. Tutaj jedną z dwóch niemieszających się faz jest zasadniczo woda lub roztwór wodny. Druga faza jest zwykle fazą hydrofobową, która nie miesza się z wodą.

Z drugiej strony współczynnik dystrybucji definiuje się jako stężenie substancji rozpuszczonej w rozpuszczalniku organicznym podzielone przez stężenie substancji rozpuszczonej w fazie wodnej.

Zmierzony współczynnik dyspersji lub podziału jest szeroko stosowany w modelach do przewidywania zachowania zanieczyszczeń w środowisku. Metoda podziału (wsadu) jest powszechnie stosowana w laboratorium do wyznaczania tego współczynnika, a wyniki są szacowane na podstawie warunków polowych. Wielkość tej wartości jest funkcją właściwości fazy stałej, takich jak skład mineralogiczny, wielkość cząstek i zawartość węgla organicznego oraz właściwości fazy roztworu, takich jak pH, siła jonowa lub zasolenie. Wpływ tych czynników jest ogólnie omawiany w ramach chemii roztworów i powierzchni. Jednak innym czynnikiem wpływającym na wartości współczynnika dyspersji lub podziału jest stosunek ciała stałego do cieczy.

Krótko mówiąc, współczynnik podziału lub współczynnik dystrybucji jest stosunkiem odpowiednich równowagowych stężeń substancji chemicznej w mieszaninie dwóch niemieszających się faz i jest również miarą różnicy w rozpuszczalności substancji chemicznej w dwóch fazach.

Tymczasem szczególnie użytecznym parametrem zmiennym w oczyszczaniu regionalnym jest efektywny współczynnik dystrybucji, który może określić regułę migracji zanieczyszczeń i efekt oczyszczania. Wartość ta zależy od temperatury, rodzaju substancji rozpuszczonej i rodzaju obu rozpuszczalników, ale nie od ilości użytej substancji rozpuszczonej lub rozpuszczalnika.

Związki o niskiej temperaturze wrzenia mają tendencję do rozkładu podczas krótkich czasów retencji. Współczynnik dystrybucji określa kolejność rozkładu. Po umieszczeniu próbki cieczy w fiolce, analit odparowuje z fazy ciekłej (rozpuszczalnika) do fazy gazowej, a część powraca do fazy ciekłej. Po pewnym czasie osiągana jest równowaga. W tych warunkach stosunek stężeń substancji rozpuszczonej w cieczy do stężenia w gazie jest stały. Ten stosunek nazywany jest współczynnikiem dystrybucji.

Nasza organizacja świadczy również usługi testowania współczynników dystrybucji ze swoim wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia firmom z różnych sektorów.