JIS K 6261-4 Kauczuk wulkanizowany i kauczuk termoplastyczny - Oznaczanie właściwości w niskich temperaturach - Część 4: Badanie powrotu elastycznego w niskiej temperaturze (test TR)

JIS K 6261-4 Kauczuk wulkanizowany i kauczuk termoplastyczny - Oznaczanie właściwości w niskich temperaturach - Część 4: Badanie powrotu elastycznego w niskiej temperaturze (test TR)

Norma „JIS K 6261-4 Kauczuk wulkanizowany i kauczuk termoplastyczny – Oznaczanie właściwości w niskich temperaturach – Część 4: Test powrotu elastycznego w niskiej temperaturze (test TR)” opracowana przez Japońską organizację ds. standardów przemysłowych (JIS) dotyczy zamrożonej w niskich temperaturach gumy wulkanizowanej i gumy termoplastycznej. Wskazuje, że próbki stracą swoją elastyczność wraz ze wzrostem temperatury po wydłużeniu. W niniejszej normie opisano metodę testową (test TR) mającą na celu określenie temperatury, w której zamyka się i osiąga określony stopień skurczu.

JIS K 6261-4 Kauczuk wulkanizowany i kauczuk termoplastyczny - Oznaczanie właściwości w niskich temperaturach - Część 4: Badanie powrotu elastycznego w niskiej temperaturze (test TR)

Niniejsza norma nie ma zastosowania do kauczuków termoplastycznych, które mają granicę plastyczności pod wpływem wydłużenia w zakresie od 5 do 20 procent.

Granica plastyczności kauczuku termoplastycznego wpływa na test TR, dlatego należy zachować ostrożność podczas analizowania wyników testu. praca.

Norma ta opiera się na normie „ISO 2921 Guma wulkanizowana – Oznaczanie właściwości w niskich temperaturach – Procedura wycofywania w temperaturze (test TR)” opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) i ta norma przemysłowa została utworzona ze zmianami w treści technicznej . Wykaz zmian wraz z objaśnieniami znajduje się w standardowym załączniku (Załącznik JA).

Zakłada się, że użytkownicy niniejszego standardu są zaznajomieni z rutynową pracą laboratoryjną. Niniejsza norma nie ma na celu rozwiązania wszystkich problemów związanych z bezpieczeństwem, które pojawiają się w związku z jej stosowaniem. Użytkownicy niniejszej normy muszą podjąć odpowiednie środki ostrożności w celu zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia na własne ryzyko. Podczas przeprowadzania badań określonych w niniejszej normie wszystkie działania, w tym obsługa i utylizacja, muszą być zgodne z wymogami prawnymi i regulacyjnymi, biorąc pod uwagę stosowane substancje, wytwarzane substancje i odpady, zagrożenia wpływające na zdrowie ludzkie.

Wykonując badanie, próbkę rozciąga się do zadanego wydłużenia w standardowej temperaturze komory badawczej, zamraża w niskiej temperaturze, następnie usuwa się siłę rozciągającą, a następnie, gdy temperatura wzrasta ze stałą szybkością, próbka zaczyna odzyskiwać elastyczność i kurczenie się. Ta metoda badania mierzy temperaturę, w której próbka osiąga skurcz do celów testowych.

Sprzęt do badania składa się ze stojaka na próbkę, na którym znajduje się próbka pod napięciem, urządzenia do pomiaru długości próbki i komory badawczej. Przykładowe wyposażenie badawcze przedstawiono na rysunku zawartym w normie.

Medium przenoszące ciepło jest ciekłe lub gazowe w temperaturze badania i jest fizycznie i chemicznie kompatybilne z badanym materiałem. Używane jest coś, co nie ma na to wpływu. Do podanych temperatur można stosować następujące nośniki ciepła.

  • Olej silikonowy (o lepkości kinematycznej około 5 mm2/s w temperaturze pokojowej): 60 stopni
  • Etanol: 73 stopnie
  • Metylocykloheksan (chłodzony ciekłym azotem): 120 stopni

Urządzenie do pomiaru długości części badanej musi podczas badania odczytywać długość części badanej z dokładnością plus/minus 0,25 mm. Jednakże w przypadku użycia próbki testowej o długości odcinka równoległego wynoszącej 50 mm dokładność urządzenia odczytującego powinna być lepsza niż plus/minus 0,125 mm.

Urządzenie do pomiaru temperatury musi umożliwiać pomiar w całym zakresie temperatur badania z dokładnością plus/minus 0,5 stopnia. Czujnik temperatury należy umieścić w pobliżu próbki.

Regulator temperatury musi być w stanie utrzymać temperaturę medium z dokładnością plus/minus 1 stopień. W przypadku ogrzewania ciągłego szybkość ogrzewania powinna wynosić 1 stopień na minutę, a błąd wzrostu temperatury przez 10 minut powinien wynosić 10 stopni plus/minus 2 stopnie.

Standardowa temperatura pomieszczenia testowego powinna być zgodna ze standardową temperaturą pomieszczenia testowego określoną w normie JIS K 6250.

Nasza organizacja, posiadająca wyszkoloną i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, „JIS K 6261-4 Kauczuk wulkanizowany i kauczuk termoplastyczny – Oznaczanie właściwości niskotemperaturowych - Część 4: Niska Świadczy także usługi testowe określone w normie „Test sprężystości temperaturowej (test TR)”.

WhatsApp