ASTM C1305/C1305M-16 Standardowa metoda badania zdolności mostkowania pęknięć membrany hydroizolacyjnej nakładanej w płynie

ASTM C1305/C1305M-16 Standardowa metoda badania zdolności mostkowania pęknięć membrany hydroizolacyjnej nakładanej w płynie

„ASTM C1305/C1305M-16 Standardowa metoda badania zdolności mostkowania pęknięć membran hydroizolacyjnych nakładanych w formie płynnej” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje procedurę laboratoryjną służącą do określenia zdolności membrany hydroizolacyjnej do uszczelniania pęknięć w podłoże. Nie ma normy ISO podobnej lub równoważnej tej normie ASTM.

ASTM C1305/C1305M-16 Standardowa metoda badania zdolności mostkowania pęknięć membrany hydroizolacyjnej nakładanej w płynie

Zdolność materiału do mostkowania pęknięć i utrzymywania wodoodporności nazywana jest zdolnością do mostkowania pęknięć.

Terminy techniczne i definicje stosowane w metodzie badawczej opisanej w niniejszej normie mają zastosowanie w normie „ASTM C717-24 Szczeliwa budowlane i standardowa terminologia dotycząca uszczelniaczy”.

Ta metoda badania polega na wylaniu pięciu próbek membran na wstępnie spękane podłoża z zaprawy i pozostawieniu ich w standardowych warunkach na 14 dni, a następnie na siedem dni w piecu z obiegowym powietrzem w temperaturze 70 stopni, umieszczeniu ich w maszynie wytrzymałościowej i poddaniu montaż do dziesięciu cykli ruchu.

Tę metodę badania stosuje się w celu wykazania zdolności membrany hydroizolacyjnej do zachowania swojej integralności podczas uszczelniania wcześniej istniejącego pęknięcia w podłożu w niskich temperaturach otoczenia, gdy membrana jest najmniej elastyczna.

Sprzęt i materiały użyte w tych testach obejmują:

  • Automatyczna maszyna do rozciągania i kompresji: z zimną skrzynką, która może utrzymać minus 26 plus/minus 1 stopień
  • Piec z cyrkulacją gorącego powietrza
  • Cement portlandzki o wysokiej wytrzymałości wczesnej (typ III) zgodny z ASTM C150/C150M-21
  • Kruszywo drobne: zgodne z ASTM C33/C33M-16
  • Kątowniki aluminiowe: 75 x 50 x 25 mm w razie potrzeby
  • W razie potrzeby cement epoksydowy lub mastyk konstrukcyjny klasy zbrojeniowej
  • taśma maskująca
  • Formy: Sześć form o wymiarach wewnętrznych 50 x 25 x 25 mm lub foremki z karbem 75 x 88 x 25 mm po obu stronach do zalewania bloczków zaprawowych, jak pokazano na rysunku podanym w normie

Przygotowanie podłoży według tej normy powinno wyglądać następująco:

  • Bloki zaprawy o wymaganych wymiarach przygotowuje się do badania zgodnie z wymaganiami opisanymi w „ASTM C1375-00(2014) Standardowy przewodnik dotyczący uszczelniaczy budowlanych i podłoży stosowanych w badaniu szczeliw”.
  • Jeżeli urządzenie badawcze musi być przymocowane do szczęk maszyny wytrzymałościowej, po nałożeniu membrany można przymocować aluminiowe wsporniki do boków podłoża.
  • Można zastosować inne podłoża, które należy przygotować tak, aby zapewnić czystą, płaską powierzchnię testową. Podłoża szklane i aluminiowe przygotowywane są zgodnie z wymaganiami opisanymi w ASTM C1375-00(2014). Inne wymagania dotyczące przygotowania powinny być uzgodnione pomiędzy dostawcą a specyfikatorem.

Wszystkie badane materiały należy przechowywać w standardowych warunkach 24 stopni plus/minus 23 stopnie i 2 procent plus/minus 50 procent wilgotności względnej przez co najmniej 5 godziny przed przygotowaniem jakichkolwiek próbek do badań.

Postępuj zgodnie z instrukcjami producenta dotyczącymi mieszania i przygotowywania materiałów membranowych do testów. Próbki jednoskładnikowe przed użyciem dokładnie wymieszać. Mieszanki dwuskładnikowe miesza się w proporcji i sposobie zalecanym przez producenta.

W testach wykorzystuje się pięć zespołów.

Aby przygotować zespół testowy, dwa bloki układa się na podsypce piaskowej tak, aby ich krawędzie stykały się ze sobą, jak pokazano na rysunku podanym w normie. Powierzchnię testową (górę) wyrównuje się, a bloki łączy ze sobą za pomocą taśmy maskującej. Badany związek rozprowadza się z jednolitą grubością 1,50 mm plus/minus 0,10 mm na górnej powierzchni podzielonej na pół przez złącze pomiędzy blokami. Jeżeli producent zaleca, membranę można nakładać więcej niż w jednej warstwie.

Zestaw testowy utwardza ​​się przez 14 dni w temperaturze pokojowej, a następnie przez siedem dni w piecu z cyrkulującym gorącym powietrzem w temperaturze 70 stopni plus 7 minus 2 stopnie. Badaną próbkę pozostawia się do ostygnięcia do temperatury pokojowej na co najmniej 1 godzinę. Wzdłuż złącza po obu stronach wycina się pasek membrany w odległości 6 mm od krawędzi. Eliminuje to efekty krawędziowe. W razie potrzeby aluminiowe wsporniki można przymocować do krawędzi zestawu po utwardzaniu w temperaturze pokojowej.

Taśmę na blokach usuwa się i umieszcza w maszynie wytrzymałościowej wstępnie kondycjonowanej w temperaturze minus 24 stopni na co najmniej 26 godziny. Utrzymując tę ​​temperaturę, zespół poddawany jest dziesięciu cyklom ruchu. W każdym cyklu bloki są przeciągane z prędkością 3,2 mm/h, aż szczelina między nimi będzie wynosić 3,2 mm, a następnie szczelina jest zamykana z tą samą prędkością.

Po dziesięciu cyklach membranę rozciąga się do 3,2 mm, pozostając jeszcze w maszynie, i sprawdza się, czy nie ma pęknięć, oddzieleń, porów lub innych stanów na styku z podłożami.

Nasza organizacja, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, jest zgodna ze „Standardową metodą testową ASTM C1305/C1305M-16 dotyczącą zdolności mostkowania pęknięć standardu membran hydroizolacyjnych nakładanych w formie płynnej. Zapewnia również określone usługi testowania.

WhatsApp