
„ASTM C1305/C1305M-16 Standardowa metoda badania zdolności mostkowania pęknięć membran hydroizolacyjnych nakładanych w formie płynnej” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje procedurę laboratoryjną służącą do określenia zdolności membrany hydroizolacyjnej do uszczelniania pęknięć w podłoże. Nie ma normy ISO podobnej lub równoważnej tej normie ASTM.

Zdolność materiału do mostkowania pęknięć i utrzymywania wodoodporności nazywana jest zdolnością do mostkowania pęknięć.
Terminy techniczne i definicje stosowane w metodzie badawczej opisanej w niniejszej normie mają zastosowanie w normie „ASTM C717-24 Szczeliwa budowlane i standardowa terminologia dotycząca uszczelniaczy”.
Ta metoda badania polega na wylaniu pięciu próbek membran na wstępnie spękane podłoża z zaprawy i pozostawieniu ich w standardowych warunkach na 14 dni, a następnie na siedem dni w piecu z obiegowym powietrzem w temperaturze 70 stopni, umieszczeniu ich w maszynie wytrzymałościowej i poddaniu montaż do dziesięciu cykli ruchu.
Tę metodę badania stosuje się w celu wykazania zdolności membrany hydroizolacyjnej do zachowania swojej integralności podczas uszczelniania wcześniej istniejącego pęknięcia w podłożu w niskich temperaturach otoczenia, gdy membrana jest najmniej elastyczna.
Sprzęt i materiały użyte w tych testach obejmują:
Przygotowanie podłoży według tej normy powinno wyglądać następująco:
Wszystkie badane materiały należy przechowywać w standardowych warunkach 24 stopni plus/minus 23 stopnie i 2 procent plus/minus 50 procent wilgotności względnej przez co najmniej 5 godziny przed przygotowaniem jakichkolwiek próbek do badań.
Postępuj zgodnie z instrukcjami producenta dotyczącymi mieszania i przygotowywania materiałów membranowych do testów. Próbki jednoskładnikowe przed użyciem dokładnie wymieszać. Mieszanki dwuskładnikowe miesza się w proporcji i sposobie zalecanym przez producenta.
W testach wykorzystuje się pięć zespołów.
Aby przygotować zespół testowy, dwa bloki układa się na podsypce piaskowej tak, aby ich krawędzie stykały się ze sobą, jak pokazano na rysunku podanym w normie. Powierzchnię testową (górę) wyrównuje się, a bloki łączy ze sobą za pomocą taśmy maskującej. Badany związek rozprowadza się z jednolitą grubością 1,50 mm plus/minus 0,10 mm na górnej powierzchni podzielonej na pół przez złącze pomiędzy blokami. Jeżeli producent zaleca, membranę można nakładać więcej niż w jednej warstwie.
Zestaw testowy utwardza się przez 14 dni w temperaturze pokojowej, a następnie przez siedem dni w piecu z cyrkulującym gorącym powietrzem w temperaturze 70 stopni plus 7 minus 2 stopnie. Badaną próbkę pozostawia się do ostygnięcia do temperatury pokojowej na co najmniej 1 godzinę. Wzdłuż złącza po obu stronach wycina się pasek membrany w odległości 6 mm od krawędzi. Eliminuje to efekty krawędziowe. W razie potrzeby aluminiowe wsporniki można przymocować do krawędzi zestawu po utwardzaniu w temperaturze pokojowej.
Taśmę na blokach usuwa się i umieszcza w maszynie wytrzymałościowej wstępnie kondycjonowanej w temperaturze minus 24 stopni na co najmniej 26 godziny. Utrzymując tę temperaturę, zespół poddawany jest dziesięciu cyklom ruchu. W każdym cyklu bloki są przeciągane z prędkością 3,2 mm/h, aż szczelina między nimi będzie wynosić 3,2 mm, a następnie szczelina jest zamykana z tą samą prędkością.
Po dziesięciu cyklach membranę rozciąga się do 3,2 mm, pozostając jeszcze w maszynie, i sprawdza się, czy nie ma pęknięć, oddzieleń, porów lub innych stanów na styku z podłożami.
Nasza organizacja, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, jest zgodna ze „Standardową metodą testową ASTM C1305/C1305M-16 dotyczącą zdolności mostkowania pęknięć standardu membran hydroizolacyjnych nakładanych w formie płynnej. Zapewnia również określone usługi testowania.
