ASTM E810-20 Standardowa metoda badania współczynnika odblasku arkuszy odblaskowych przy użyciu geometrii współpłaszczyznowej

Norma „ASTM E810-20 Standardowa metoda testowania współczynnika odblasku arkuszy odblaskowych przy użyciu geometrii współpłaszczyznowej” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę testową obejmującą pomiar przyrządowy właściwości odblaskowych arkuszy odblaskowych.

Użytkownik tej metody badawczej musi określić stosowane kąty wejścia i obserwacji oraz kąty obrotu. Niniejsza metoda testowa została zaprojektowana jako test laboratoryjny i wymaga pomieszczenia, które może być wystarczająco zaciemnione, tak aby rozproszone światło nie miało wpływu na wyniki testu. Aparatura badawcza musi być w stanie osiągnąć geometrię współpłaszczyznową.

Do określenia wartości współczynnika odblaskowego (RA) można zastosować przenośny i laboratoryjny sprzęt pomiarowy odblaskowy, jeśli geometria jest mierzona zgodnie z niniejszą metodą badawczą i stosowane są odpowiednie zamienne standardowe panele odniesienia. W tym przypadku zastosowanie mają metody Procedury B opisane w „Standardowej praktyce pomiaru właściwości fotometrycznych retroreflektorów ASTM E809-21”. Dodatkowe informacje na temat stosowania przenośnych retroreflektometrów zawarte są w normie „ASTM E1709-09 Standardowa metoda badania pomiaru znaków odblaskowych przy użyciu przenośnego retroreflektometru o kącie widzenia 0,2 stopnia”.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w „Standardowej terminologii wyglądu ASTM E284-22” i „Standardowej praktyce opisywania odbicia wstecznego ASTM E808-01”, zastosowanie mają następujące definicje:

• Współczynnik odblasku (RA) wyraża stosunek współczynnika natężenia światła płaskiej powierzchni odblaskowej do powierzchni. RA jest wielkością inżynierską przydatną do określania parametrów fotometrycznych powierzchni odblaskowych, takich jak rozgraniczenia autostrad lub urządzenia ostrzegawcze. RA można również wykorzystać do określenia minimalnej powierzchni arkusza odblaskowego wymaganej do uzyskania pożądanego poziomu wydajności fotometrycznej. RA jest szeroko stosowany w specyfikacji arkuszy odblaskowych.
• Geometria współpłaszczyznowa to geometria odbicia wstecznego, w której oś odblaskowa, oś oświetlenia i oś obserwacji znajdują się w tej samej płaszczyźnie. W geometrii współpłaszczyznowej druga składowa kąta wstawienia jest równa 0 stopni, kąt prezentacji jest równy 0 stopni lub 180 stopni, kąt orientacji jest kątem obrotu równym plus 180 stopni lub minus 180 stopni.
• Oś odniesienia odnosi się do połowy linii wyznaczonej prostopadle od środka światła odblaskowego do osi światła odblaskowego.
• Znak odniesienia to wskaźnik na świetle odblaskowym, który określa kierunek osi odniesienia poza osią światła odblaskowego.
• Kąt wejścia to kąt pomiędzy osią oświetlenia a osią światła odblaskowego. Kąt wejścia na ogół nie jest większy niż 90 stopni, ale dla kompletności jego pełny zakres definiuje się jako 0-180 stopni.
• Goniometr to przyrząd służący do pomiaru lub ustawiania kątów.
• Oś oświetlenia to półprosta biegnąca od środka retroreflektora do punktu źródłowego.
• Kąt obserwacji to kąt pomiędzy osią oświetlenia a osią obserwacji. Kąt obserwacji nigdy nie jest ujemny i prawie zawsze wynosi mniej niż 10 stopni, a zwykle nie więcej niż 2 stopnie. Pełny zakres definiuje się jako 0-180 stopni.

Ta metoda testowania obejmuje użycie źródła projektora światła, odbiornika, urządzenia do ustawiania odbiornika względem źródła oraz uchwytu próbki testowej w odpowiednim ciemnym miejscu. Uchwyt próbki znajduje się w odległości 15 m od źródła światła. Ogólna procedura polega na określeniu stosunku światła odbitego od powierzchni testowej do światła padającego na powierzchnię testową. Na podstawie tych pomiarów obliczana jest wielkość fotometryczna, czyli współczynnik odblasku.

Pomiary wykonane tą metodą badawczą odnoszą się do obserwacji wizualnych arkuszy odblaskowych widzianych przez ludzkie oko oświetlonych źródłami światła z żarnikiem wolframowym, takimi jak reflektory pojazdów silnikowych.

Podane wartości odnoszą się do efektów wizualnych dla określonej konfiguracji geometrycznej określonej przez użytkownika metody badawczej. Ta metoda testowa jest przydatna do testowania przy kątach obserwacji od 0,1 do 2,0 stopnia (kąty obserwacji od 0,1 do 0,2 stopnia można uzyskać poprzez staranne zaprojektowanie konfiguracji apertury źródła i odbiornika) i stwierdzono kąty wejścia do 60 stopni.

Procedura pobierania próbek stosowana w tej metodzie badawczej powinna być reprezentatywna dla rolki lub partii badanego materiału. Podczas badania rolki folii odblaskowej należy pobrać z rolki co najmniej trzy próbki o wymiarach 0,2 x 0,2 m. Reprezentują one różnice międzysieciowe i podsieciowe, jeśli występują. Podawana jest średnia wartość z tych trzech próbek.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczymy również usługi testowe określone w normie „Standardowa metoda testowa ASTM E810-20 współczynnik odblaskowy arkuszy odblaskowych wykorzystujących geometrię współpłaszczyznową”.