
روش تست تعریف شده در استاندارد ASTM F331-13 که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) توسعه یافته است، شامل تعیین ماده غیرفرار در عصاره حلال از اجزای هوافضا، یعنی باقیمانده در تبخیر، با استفاده از فلاش چرخشی است. اواپراتور این استاندارد خلاصهای از روش آزمایش، دستگاه آزمایش، معرفها و مواد برای آزمایش و روش آزمایش را به تفصیل ارائه میدهد.
.jpg)
روش استخراج ذرات از اجزا در استاندارد ASTM F303-08 با عنوان «روشهای استاندارد نمونهبرداری از ذرات در سیالات و اجزای هوافضا» شرح داده شده است.
قبل از اینکه عصاره تحت روش آزمایش تعریف شده در ASTM F331-13 قرار گیرد، باید برای حذف ذرات نامحلول طبق رویه تعریف شده در ASTM F311-08 پردازش شود. سپس تجزیه و تحلیل شمارش ذرات ذرات استخراج شده طبق ASTM F312-08 انجام میشود.
برای نمونه هایی که با روش آزمون ASTM F331-13 پردازش می شوند، باید از فیلترهای غشایی با حداکثر محتوای قابل استخراج 0,5 درصد وزنی استفاده شود. غشاهای معمولی حاوی 5 تا 10 درصد مواد قابل استخراج هستند. برای دستیابی به سطوح پس زمینه بسیار پایین باید مراقب استفاده از غشاهای بدون علامت شبکه باشد.
باقیمانده غیرفرار یا مواد غیرفرار، مواد محلول، معلق یا ذرهای است که پس از تبخیر حلال فرار حاوی ماده باقی میماند. تجزیه و تحلیل باقیمانده غیر فرار برای تعیین خلوص یک حلال و همچنین برای اندازه گیری میزان آلودگی میکرو (یعنی تمیزی) روی سطح یک مورد یا جزء استفاده می شود.
در طول تجزیه و تحلیل، حلال آلی تبخیر می شود، سپس باقیمانده با استفاده از یک ترازوی دقیق و فنجان های توزین به دقت اندازه گیری می شود. این نوع تجزیه و تحلیل در زمینه های کیفیت آب و آزمایش های زیست محیطی و همچنین در صنایع شیمیایی، دارویی، تجهیزات پزشکی و الکترونیک ضروری است.
به طور خلاصه، این تجزیه و تحلیل برای کنترل فرآیندهای تولید و اطمینان از انطباق با استانداردها مهم است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میدهد، ما همچنین خدمات آزمایش استاندارد را تحت استاندارد ASTM F331-13 ارائه میدهیم که با استفاده از تبخیرکننده فلش، باقیمانده غیرفرار عصاره حلال از اجزای هوانوردی را آزمایش میکند و این به لطف کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری ما امکانپذیر است.
