
گرمای تجزیه به گرمای واکنشی اشاره دارد که هنگام تجزیه مولکولهای یک ترکیب به مولکولها، قطعات یا اتمهای کوچکتر رخ میدهد. تجزیه حرارتی، به طور مرسوم، به معنای تجزیه پیوندهای شیمیایی در مولکولها تحت تأثیر گرما است که منجر به تولید مولکولها یا اتمهای کوچکتر میشود. هرچه پیوند شیمیایی در یک مولکول ضعیفتر باشد، دمایی که تجزیه حرارتی در آن رخ میدهد، پایینتر است.

برای ترکیبات شیمیایی، به طور کلی دو نوع واکنش تجزیه حرارتی وجود دارد:
از آنجایی که برای شکستن پیوندهای شیمیایی در ترکیب در حال تجزیه به گرما نیاز است، واکنش معمولا گرماگیر است، به این معنی که آنها گرما را از محیط در طول واکنش جذب می کنند. اگر تجزیه به اندازه کافی گرمازا باشد، یعنی واکنشی که گرما آزاد میکند، یک حلقه بازخورد مثبت رخ میدهد که منجر به فرار حرارتی و احتمالاً یک انفجار یا واکنش شیمیایی دیگر میشود.
در همین حال، تجزیه حرارتی بسته به خواص شیمیایی مواد به صورت برگشت پذیر یا غیرقابل برگشت رخ می دهد.
واکنشهای معمولی شامل فرآیندهای هوازدگی شیمیایی معمولاً هوازدگی شیمیایی است که شامل تشکیل فازهای جامد و گازی از یک فاز جامد است.
از آنجا که فلزات نزدیک به پایین سری واکنشپذیری هستند، ترکیبات آنها عموماً در دماهای بالا به راحتی تجزیه میشوند. این به این دلیل است که پیوندهای قویتری بین اتمها به سمت بالای سری واکنشپذیری تشکیل میشود و این پیوندهای قوی به راحتی شکسته نمیشوند. به عنوان مثال، مس نزدیک به پایین سری واکنشپذیری است و سولفات مس در حدود ۲۰۰ درجه سانتیگراد شروع به تجزیه میکند. در مقابل، پتاسیم نزدیک به بالای سری واکنشپذیری است و سولفات پتاسیم حتی در نقطه ذوب تقریباً ۱۰۷۰ درجه سانتیگراد یا حتی در نقطه جوش خود تجزیه نمیشود.
به طور خلاصه ترمال یعنی گرما. تجزیه فرآیند تکه تکه شدن است. تجزیه حرارتی یک واکنش شیمیایی است که زمانی رخ می دهد که یک ترکیب با حرارت دادن تجزیه می شود. واکنش های تجزیه حرارتی در دماهای بالا انجام می شود. مواد واکنش دهنده قبل از تجزیه انرژی زیادی جذب می کنند. تجزیه حرارتی نمونه هایی از واکنش های گرماگیر هستند.
سازمان ما همچنین خدمات تست دمای تجزیه را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود از جمله مطالعات آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
