تعیین اسید رزین

اسید رزین به مخلوطی از اسیدهای کربوکسیلیک مختلف، به ویژه اسید آبئیتیک، که در رزین درختان یافت می شود، اطلاق می شود. تقریباً تمام اسیدهای رزینی اسکلت اولیه یکسانی دارند. اسیدهای رزینی صمغ‌های چسبنده و زرد رنگی هستند که در آب نامحلول هستند.

رزین ها معمولاً مخلوطی از ترکیبات آلی هستند. گیاهان در پاسخ به آسیب رزین های محافظ ترشح می کنند. رزین گیاه را در برابر حشرات و عوامل بیماری زا مضر محافظت می کند. بیشتر رزین های گیاهی از ترپن ها تشکیل شده اند. برخی از رزین ها حاوی اسیدهای رزین بالایی هستند.

اسیدهای رزینی از ترکیب مولکول‌های دو و سه کربنی با واحدهای ساختمانی ایزوپرن برای تشکیل ساختارهای مونوترپن (فرار)، سسکوی ترپن‌ها (فرار) و دی‌ترپن‌ها (غیر فرار) تشکیل می‌شوند.

رزین طبیعی به دست آمده از تنه درختان اسید آبئیتیک است. قبل از استفاده باید خنثی شود. معمولا این کار با واکنش آن با آهک انجام می شود. رزین خنثی شده بسیار براق است و درخشندگی خود را برای مدت طولانی حفظ می کند و همچنین تمایل به چسبندگی بالایی دارد. رزین خشک از نظر مقاومت در برابر آب و مواد شیمیایی بسیار ضعیف است. به طور کلی در ساخت پولیش استفاده می شود.

آزمایشگاه های پیشرفته از روش های آزمایشی ساده، سریع و دقیق برای اندازه گیری اسیدهای رزین در نمونه های مایع یا جامد استفاده می کنند. نظارت بر محتوای اسید رزین در طول فرآیند تولید به دلیل اثرات مضر آن بر پسماندهای عملیاتی در شرکت ها ضروری است. کروماتوگرافی گازی پرکاربردترین روش برای آنالیز اسیدهای رزینی است.

در تست ها و تحلیل های انجام شده در سازمان ما که دارای طیف وسیعی از تجهیزات فناورانه است، کادری مجرب و آموزش دیده و با استفاده از مدرن ترین روش ها، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی لازم الاجرا رعایت شده است. در میان آزمایشات متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدماتی برای تعیین اسید رزینی نیز وجود دارد.