
پیرولیز تجزیه شیمیایی مواد آلی در دمای بالا در محیطی بدون اکسیژن است. این فرآیند عموما در دمای بالای 430 درجه و تحت فشار انجام می شود. این شامل تغییر فاز فیزیکی و ترکیب شیمیایی به طور همزمان است و یک فرآیند برگشت ناپذیر است.

فرآیند پیرولیز به طور گسترده ای برای تبدیل مواد آلی به باقی مانده جامد حاوی خاکستر و کربن، مقادیر کمی مایع و گاز استفاده می شود. پیرولیز بیش از حد کربن را به عنوان پسماند تولید می کند. این فرآیند کربنیزه شدن نامیده می شود.
زمینه های اصلی کاربرد پیرولیز عبارتند از:
گاز سنتز حاصل از پیرولیز یک گاز قابل احتراق است و برای تولید برق در بسیاری از انواع تجهیزات، از چرخه بخار گرفته تا موتورهای گازی و توربین ها استفاده می شود. این گاز مخلوطی از مولکول های حاوی هیدروژن، متان، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، بخار آب و همچنین سایر هیدروکربن ها و ترکیبات قابل تراکم است. این محصول اصلی تبدیل به گاز است و محصول اصلی تجزیه در اثر حرارت بالا است که روی هر گونه زیست توده، باقیمانده و زباله حمل می شود. این ماده با تبخیر ترکیبات فرار از مواد خام، به لطف حرارتی که باعث ایجاد یک سری واکنش های پیچیده می شود، به دست می آید.
به طور خلاصه، فرآیند تبدیل مواد آلی، از جمله ضایعات، به محصولات جامد، مایع و گاز در یک محیط بدون اکسیژن، پیرولیز نامیده می شود. گاز پیرولیتیک حاوی ترکیبات آلاینده ای است که باید با تصفیه حذف شوند. اگر این ترکیبات نادیده گرفته شوند، گاز پیرولیتیک از سه گروه اصلی تشکیل می شود: هیدروژن، متان و اتان، پروپان و بوتان. گاز پیرولیز به عنوان یک ماده خام برای صنایع شیمیایی گاز، 25 برابر ارزشمندتر از گاز طبیعی به دست آمده از فسیل است.
سازمان ما همچنین خدمات تجزیه و تحلیل گازهای پیرولیتیک را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود، از جمله مطالعات آزمایش، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف ارائه می دهد، ارائه می دهد.
