EN 1021 Мебел - Проценка на запаливост на тапациран мебел

Европскиот стандард „EN 1021 Мебел - Проценка на запаливост на тапациран мебел“ се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

• Стандардот „EN 1021-1 Дел 1: Извор на палење: Цигара што тлее“ опишува метод на тестирање за проценка на запаливоста на комбинациите на материјали, како што се навлаки и подлоги, што се користат во тапацираните седишта кога се изложени на тлеечка цигара како извор на палење. Овој метод ја мери само запаливоста на комбинациите на материјали што се користат во тапацираните седишта, но не и запаливоста на специфично завршено парче мебел што ги содржи овие материјали.
• За целите на овој стандард, сите од следниве видови на однесување се сметаат за прогресивно тлеење:
  • Потребна е секоја тест поставеност што покажува зголемено однесување на горење каде што не е безбедно да се продолжи со тестирањето и активно гаснење.
  • Секоја тест-поставка што тлееше сè додека не се исцрпи во голема мера за време на тест-периодот
  • Секоја тест фикса што тлеела до краевите на примерокот, т.е. горните или долните рабови, обете страни или целата дебелина, за време на тест периодот.
  • Секој тест склоп што тлеел еден час по примената на изворот на палење
  •  Секој тест склоп што покажува докази за прогресивно тлеење при последната инспекција.

Во пракса, генерално се утврдува дека постои јасна разлика помеѓу материјалите што можат да се јагленисат под влијание на изворот на палење, но не се шират понатаму (непрогресивно согорување) и материјалите кај кои тлеењето се шири и шири (прогресивно согорување).

Палењето на пламен се смета за формирање на каков било пламен инициран од тлеечки извор.

Во принцип, склопот на материјали за тапацирање е подложен на тлеечки извор на палење. Склопот е дизајниран да го стилизира спојот помеѓу седиштето и грбот (или седиштето и рачката) што би се случил на типичен стол. Запаливоста на склопот се одредува со примена на тлеечки извор на палење, како што е цигара. Методот на тестирање ја мери запаливоста на целокупниот состав на материјалите како што се конструирани во тест-фигурата, т.е. надворешната обвивка, внатрешната обвивка или полнењето. Тестовите даваат индикација за однесувањето на палење на готовиот мебел, но не можат да го гарантираат тоа. Резултатите не треба да се толкуваат како применливи за целокупното однесување на која било поединечна компонента. Тест-примероците подготвени од материјали земени од употребуван мебел може да дадат различни резултати од оние од истите материјали пред употреба.

Стандардот EN 1021-1 е дел од дводелен европски стандард кој проценува колку добро тапацираниот мебел е отпорен на палење од вообичаени извори. Дел 1 конкретно се однесува на тлеечките цигари, кои се чест и опасен извор на палење.

• EN 1021-2 Дел 2: „Еквивалент на пламен што се совпаѓа со изворот на палење“ опишува метод на тестирање за проценка на запаливоста на комбинациите на материјали, како што се навлаки и перничиња, што се користат во тапацирани седишта кога се изложени на мал пламен како извор на палење. Овој метод ја мери запаливоста само на комбинацијата на материјали што се користи во тапацирани седишта, но не и на специфично завршено парче мебел што ги содржи тие материјали.

Во принцип, склопот на материјали за тапацирање е подложен на извор на палење од гасен пламен. Склопот е дизајниран да го стилизира спојот помеѓу седиштето и грбот (или седиштето и рачката) што би се случил на типичен стол. Запаливоста на склопот се одредува со примена на гасен пламен еквивалентен на запалено кибрит. Методот на тестирање ја мери запаливоста на целокупниот состав на материјалите како што се конструирани во тест-фигурата, т.е. надворешната обвивка, внатрешната обвивка, полнењето и сличен состав. Тестовите даваат индикација за однесувањето на палење на готовиот мебел, но не можат да го гарантираат тоа. Резултатите не треба да се толкуваат како применливи за целокупното однесување на која било поединечна компонента. Тест-примероците подготвени од материјали земени од употребуван мебел може да дадат различни резултати од оние од истите материјали пред употреба.

За целите на овој стандард, сите од следниве видови на однесување се сметаат за прогресивно тлеење при палење:

• Секоја тест поставеност што покажува зголемено однесување на горење каде што не е безбедно да се продолжи, а потребно е тестирање и активно гаснење.
• Секоја тест-поставка што тлеела додека не се исцрпила во голема мера за време на тест-периодот
• Секоја тест фикса што тлеела до краевите на примерокот, т.е. горните или долните рабови, обете страни или целата дебелина, за време на тест периодот.
• Секој тест склоп што тлеел еден час по примената на изворот на палење
• Секој тест склоп што покажува докази за постепено тлеење при последната инспекција.

Во пракса, откриено е дека генерално постои јасна разлика помеѓу материјалите што можат да се јагленисат под дејство на извор на палење, но не се шират понатаму (непрогресивно согорување) и материјалите кај кои тлеењето станува широко распространето и се шири (прогресивно согорување).

Сите од следниве видови на однесување се сметаат за пламенско согорување:

• Потребна е секоја тест поставеност што покажува зголемено однесување на горење каде што не е безбедно да се продолжи со тестирањето и активно гаснење.
• Секој тест склоп што гори до значително исцрпување за време на тест периодот
• Секоја тест поставеност во која секој фронт на пламен достигнува до долниот раб, од која било страна, или поминува низ целата негова дебелина за време на тест периодот
• Секој пламен што трае повеќе од 120 секунди откако ќе се отстрани цевката на горилникот.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 1021 Мебел - Проценка на запаливоста на тапациран мебел.