EN ISO 11925 Тестови за реакција на пожар - Запаливост на градежни производи во директен контакт со пламен

Стандардот „EN ISO 11925 Тестови за реакција на пожар - Запаливост на градежни производи во директен контакт со пламен“, кој е базиран на европски стандард и подоцна беше објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO) , се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

• Стандардот „EN ISO 11925-1 Дел 1: Водич за запаливост“ дава упатства за тестирање на запаливост кај градежните производи. Овој стандард ги опишува принципите на запаливост и карактеризира различни извори на палење. Резултатите од тестовите за запаливост во мал обем можат да се користат како дел од целокупната анализа на опасност за одреден сценарио на пожар. Затоа, важно е целосно да се карактеризира избраниот пламен или извор на зрачење, така што од резултатите од тестот можат да се извлечат релевантни заклучоци. Упатството дадено во овој стандард може да се примени и во други области на примена (на пр., градежни материјали, пластика).

Пожарите потекнуваат од широк спектар на извори на палење. Статистичките анализи на реалните пожари спроведени во многу земји ги идентификуваа најчестите примарни и секундарни извори, особено пожарите во зградите. Најчестите извори на пожар можат да бидат:

• Апарати за готвење (електрични и гасни)
• Уреди за греење на просторот (електрични, гасни и цврсто гориво)
• Електрични кабли
• Други електрични апарати (како што се машини за перење, грејачи за кревети, телевизори, бојлери)
• Цигари
• Кибрити и запалки
• Дувачки ламби, дувачки факели и факели за заварување, топол метал
• Горење отпад, на пример во корпи за отпадна хартија или канти или во натрупани купови
• свеќи

Првите супстанции што се запалиле веројатно биле:

• Храна, вклучувајќи масло за готвење
• Гасови, како што се гас од мрежен приклучок и гасови во боци
• Течности, на пр. бензин, бои, спирти
• Текстил, на пр. облека, завеси
• Тапациран мебел, на пр. столчиња, кревети, софи
• подни облоги
• Градежни конструкции, на пр. обложување на ѕидови, тавани, прегради
• Електрични кабли

Изворите на палење што тлеат се особено подмолни во реални ситуации на пожар, бидејќи можат да вклучат значителен индукциски период пред да се развие пламенско согорување.

• Стандардот „EN ISO 11925-2 Дел 2: Тест со еден извор на пламен“ опишува метод на тестирање за одредување на запаливоста на производите со директно влијание на мал пламен под нулто импресивно зрачење со употреба на вертикално ориентирани примероци за тестирање. Информации за чувствителноста на овој метод на тестирање се вклучени во анексот на стандардот (Анекс А). Информации за тестирање на нерамни производи за крајна употреба се вклучени во Анекс Б. Информации за тестирање на перфорирани производи за крајна употреба се вклучени во Анекс В.

За целите на овој стандард, покрај термините и дефинициите дадени во ISO 13943, се применуваат и следните дефиниции:

• Производ се однесува на материјалот, елементот или компонентата за кои се потребни информации.
• Во суштина, рамен производ се однесува на производ кој има една од следниве карактеристики:
  • Рамна отворена површина.
  • Рамнинска отворена површина со површински неправилности рамномерно распоредени по отворената површина. Оваа површина е предмет на следниве услови:
    • Најмалку 50 проценти од површината на репрезентативна квадратна површина од 250 mm x 250 mm лежи на длабочина од 6 mm од рамнината земена од највисоките точки на отворената површина, или
    • За површина што содржи пукнатини, расцепи или дупки, тие не треба да надминуваат 6,5 mm во ширина или 10 mm во длабочина, а вкупната површина на таквите пукнатини, расцепи или дупки на површината не треба да надминува 30 проценти од репрезентативната квадратна површина од 250 mm x 250 mm на отворената површина.
• Пламените капки или честички се материјал што се одвојува од примерокот за време на постапката на тестирање со пожар и ја запалува филтер-хартијата под примерокот.
• Повеќеслојните производи се производи составени од два или повеќе слоја од различни материјали. Тие можат да бидат значителни или незначителни.
• Продолжено пламење е кога пламенот продолжува да трае повеќе од 3 секунди.
• Палењето се однесува на присуство на одржлив пламен.

Овој метод на тестирање ја одредува запаливоста на материјал, композит или склоп и не е дизајниран да процени кој било друг параметар на пожар (на пр., ширење на пламен). Можноста дека материјалниот композит или склоп ќе предизвика секундарно палење на други материјали се проценува со набљудување на сите капки што горат или остатоци што може да се формираат. Секундарното палење на материјал во случај на растечки пожар може да се реши со користење на стандардот IS0 5657, кој ја проценува запаливоста на градежните производи со зрачење.

Во принцип, примероците се изложени на специфични пламени со различна големина и интензитет и се набљудува нивното однесување при палење. Упатство за примена на овој опсег на извори на палење кај производи за крајна употреба или примероци кои не се суштински рамни е вклучено во анексот на стандардот (Анекс В).

Кога градежните производи се изложени на топлинска енергија, од нивните површини може да се генерираат запаливи пареи. Под поволни услови (особено високи температури), може да се развие критична концентрација на запаливи пареи и може да се случи спонтано палење. Доколку е присутен пламен, или како единствен или како дополнителен извор на енергија, процесот на палење е поткрепен; овој механизам понекогаш се нарекува пилотско палење.

Од примерок, изворите на градежен производ се сметаат за запалени кога на неговата површина се појавуваат пламени. Палењето, како што е опишано во овој стандард, може да биде минливо или трајно. Откако ќе се случи палењето, некои материјали што горат создаваат дополнителни опасности од пожар со создавање пламени остатоци или капки. Ако овие пламени остатоци слетаат врз запаливиот материјал, може да се појави секундарно палење и пожарот се шири побрзо. Локалната примена на извор на топлина на некои материјали може да предизвика блескаво согорување.

Накратко, серијата стандарди EN ISO 11925 е важен стандард за тестирање на пожар што се користи во градежништвото, бидејќи проценува колку лесно материјалот се запалува кога е изложен на мал пламен.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN ISO 11925 Тестови за реакција на оган - Запаливост на градежни производи во директен контакт со пламен.