EN 1217 Bahan dan Produk Ditujukan untuk Bahan Makanan - Kaedah Ujian untuk Penyerapan Air Produk Seramik

Piawaian Eropah "EN 1217 Bahan dan produk yang bersentuhan dengan bahan makanan - Kaedah ujian untuk penyerapan air produk seramik" menerangkan kaedah ujian untuk menentukan penyerapan air produk seramik. Piawaian ini termasuk tiga kaedah ujian:

• Kaedah ujian A adalah berdasarkan pertambahan jisim spesimen ujian selepas rendaman dalam air mendidih di bawah keadaan tertentu dan tidak memerlukan spesimen ujian dengan lebih daripada satu permukaan berlapis.
• Kaedah ujian B adalah berdasarkan prinsip dan prosedur am yang sama seperti kaedah A, tetapi memerlukan rendaman yang lebih lama dalam air mendidih.
• Kaedah ujian C adalah berdasarkan peningkatan jisim spesimen ujian selepas gabungan rendaman dalam air dan pendidihan diikuti dengan penyaliran untuk menggalakkan penembusan air. Spesimen ujian boleh disalut pada kedua-dua permukaan dan diambil dari bahagian berlainan produk seramik untuk mengambil kira potensi ketidakhomogenan.

Nilai penyerapan air yang sangat rendah sebaiknya ditentukan dengan kaedah ujian C.

Penyerapan air adalah sifat badan kapal dan berkaitan dengan isipadu liang yang saling berkaitan yang boleh diisi dengan air dalam keadaan rendaman dalam kaedah ujian penyerapan air. Isipadu liang yang saling berkaitan juga dikenali sebagai keliangan terbuka badan kapal.

Penyerapan air secara amnya merupakan penunjuk tahap vitrifikasi badan produk seramik. Semakin rendah penyerapan air, semakin tinggi tahap vitrifikasi. Tahap vitrifikasi yang tinggi diperlukan untuk beberapa kategori produk seramik untuk mencapai ciri prestasi yang penting. Penyerapan air adalah salah satu sifat yang digunakan untuk mencirikan pelbagai jenis produk seramik.

Mana-mana daripada tiga kaedah ujian boleh digunakan di mana sesuai, tetapi kaedah A adalah berdasarkan arahan EU 679/72.

Pada dasarnya, peningkatan jisim ditentukan oleh rendaman dalam air di bawah keadaan terkawal dan dinyatakan sebagai peratusan jisim spesimen ujian kering.

Piawaian Eropah dalam keselamatan makanan dan kejuruteraan bahan memainkan peranan penting dalam memastikan produk memenuhi keperluan kualiti dan kebersihan yang ketat. EN 1217 ialah satu piawaian sedemikian. Diterbitkan sebagai piawaian Eropah yang diselaraskan, piawaian ini menyediakan prosedur piawai untuk menilai keliangan dan sifat penyerapan air barangan seramik yang bertujuan untuk sentuhan langsung atau tidak langsung dengan makanan. Ini penting kerana penyerapan air yang berlebihan boleh menyebabkan pertumbuhan bakteria, pencemaran, atau kemerosotan struktur dalam barangan harian seperti pinggan, gelas dan alat memasak.

Piawaian EN 1217 membantu pengeluar mematuhi peraturan yang lebih luas, seperti Peraturan (EC) No. 1935/2004 mengenai bahan sentuhan makanan, memastikan keselamatan pengguna dan memudahkan perdagangan bebas dalam pasaran tunggal. Piawaian ini kekal penting untuk pengeluar seramik, memandangkan peningkatan penelitian terhadap bahan yang mampan dan bersih.

Piawaian ini adalah hasil kerjasama antara organisasi piawaian kebangsaan, pakar industri dan pihak berkuasa kawal selia untuk menangani ketidakkonsistenan dalam protokol ujian nasional.

Seramik telah lama menjadi pilihan untuk sentuhan makanan kerana ketahanannya, rintangan haba, dan lengai. Walau bagaimanapun, struktur berliangnya, hasil daripada proses memasak, boleh menimbulkan risiko jika dibiarkan. Piawaian EN 1217 menangani isu ini dengan memfokuskan pada penyerapan air sebagai penunjuk keliangan, yang dikaitkan dengan larut lesap bahan berbahaya atau pengekalan lembapan. Piawaian ini adalah sebahagian daripada keluarga piawaian dalam siri "EN 12xx" untuk bahan sentuhan makanan dan melengkapkan ujian untuk logam berat (EN 1388) dan penghijrahan (EN 1186).

EN 1217 terpakai khusus untuk produk seramik seperti pinggan mangkuk, perkakas ketuhar, dan barang hiasan yang dimaksudkan untuk bersentuhan dengan bahan makanan. Piawaian ini tidak meliputi produk seramik kaca atau kaca berlapis tinggi, di mana penyerapan boleh diabaikan. Piawaian ini menentukan kaedah makmal yang tepat untuk mengukur penyerapan air, dinyatakan sebagai peratusan jisim produk.

Kaedah ujian adalah mudah tetapi ketat, direka untuk kebolehulangan antara makmal, dan mengikut langkah berikut:

• Penyediaan sampel: Pilih sampel yang mewakili (minimum tiga setiap kelompok) yang bersih, kering dan bebas daripada pengilat atau salutan pada permukaan untuk diuji. Sampel hendaklah mencerminkan bentuk dan saiz produk akhir.
• Penimbangan awal: Sampel dikeringkan dalam ketuhar pada 105°C tambah/tolak 5°C sehingga mencapai jisim malar. Jisim kering direkodkan.
• Perendaman: Spesimen direndam dalam air suling atau penyahionan pada 20°C tambah/tolak 5°C selama 24 jam. Pastikan rendaman lengkap tanpa gelembung udara.
• Pengeringan permukaan: Sampel dikeluarkan, lebihan air disapu dengan kain lembap dan permukaan dibiarkan kering selama 1-2 minit.
• Penimbangan akhir: Sampel tepu ditimbang serta-merta untuk menangkap air yang diserap.
• Pengiraan: Penyerapan air dikira menggunakan formula yang diberikan dalam piawai. Purata daripada berbilang sampel tidak boleh melebihi had yang ditentukan, yang biasanya 0,5 peratus untuk seramik berlapis dan 3 peratus untuk seramik tanpa kaca, walaupun ambang tepat bergantung pada jenis produk dan penggunaan akhir.

Piawaian ini juga menentukan toleransi peralatan (cth., ketepatan imbangan analitikal 0,1 mg) dan keadaan persekitaran untuk meminimumkan kebolehubahan. Lampiran A menyediakan panduan untuk mentafsir keputusan untuk pematuhan peraturan keselamatan makanan.

Kriteria prestasi adalah seperti berikut:

• Seramik serapan rendah: Sesuai untuk makanan berasid atau lembap. Penyerapan air adalah 0,5% atau kurang.
• Seramik serapan tinggi: Terhad kepada aplikasi kering. Penyerapan air adalah sehingga 3 peratus.

Kegagalan untuk memenuhi kriteria ini boleh mengakibatkan ketidakpatuhan dan penafian akses pasaran melalui penandaan CE.

Kepentingan EN 1217 melangkaui makmal ujian kepada rantaian bekalan global. Bagi pengilang, pensijilan di bawah piawaian ini mengurangkan liabiliti sekiranya berlaku pencemaran dengan menunjukkan usaha wajar.

Dari perspektif kawal selia, penyerapan air yang tinggi boleh memburukkan lagi isu seperti penghijrahan plumbum atau kadmium, yang ditangani oleh piawaian pelengkap. Dalam persekitaran tertumpu kepada kebersihan pasca-pandemi, penggunaan standard EN 1217 telah meningkat dengan pesat, dengan laporan industri menunjukkan peningkatan 25 peratus dalam volum ujian di Eropah. Piawaian ini juga telah diselaraskan dengan setara ISOnya.

Organisasi kami, yang telah beroperasi selama bertahun-tahun dan mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dengan teliti, menggunakan pasukan profesional berpengalaman dan infrastruktur yang luas untuk menjalankan ujian, pengukuran dan analisis dalam pelbagai bidang untuk perniagaan merentas semua sektor. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Bahan dan Produk EN 1217 yang Ditujukan untuk Bahan Makanan - Kaedah Ujian untuk Penyerapan Air Produk Seramik."