
Norma europejska „EN 50149 Zastosowania kolejowe – Urządzenia stacjonarne – Trakcja elektryczna – Przewody jezdne karbowane z miedzi i stopów miedzi” opisuje właściwości przewodów miedzianych i stopów miedzi o przekrojach 80 mm², 100 mm², 107 mm², 120 mm² i 150 mm² do stosowania w napowietrznych liniach jezdnych. Norma ta określa specyfikacje produktu, metody badań, procedury kontroli oraz warunki zamawiania i dostawy przewodów.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
Zgodnie z tą normą identyfikacja kabla powinna składać się z:
W celu identyfikacji materiału, pręt ciągniony lub pręt pośredni musi być wykonany z miedzi, stopu miedzi ze srebrem lub innego stopu miedzi, zgodnie z definicją zawartą w normie EN 1977. Załącznik do tej normy zawiera definicje prętów ciągnionych lub prętów pośrednich dla niektórych możliwych składów kabli (Załącznik B). Przy składaniu oferty użytkownik musi jasno określić pożądane lub dostępne materiały. Ze względów środowiskowych nie zaleca się stosowania stopów miedzi z kadmem.
Pod względem wyglądu i stanu kable muszą być wolne od wszelkich wad (takich jak chropowatość, drzazgi, szwy, wtrącenia lub pęknięcia), które mogłyby wpłynąć na właściwości mechaniczne i elektryczne określone w niniejszej normie lub utrudniać instalację i eksploatację. Powierzchnia musi być czysta i wolna od zanieczyszczeń, takich jak pozostałości tlenków lub siarczków, powstających w procesie produkcji, a także pozostałości po trawieniu. Kolor powierzchni o metalicznym połysku może ulec zmianie pod wpływem czynników atmosferycznych bezpośrednio po wyprodukowaniu. Jest to dopuszczalne.
Zasadniczo wszystkie kable wykonane ze stopów muszą być wyraźnie oznakowane. W przypadku miedzi o normalnej i wysokiej wytrzymałości oraz stopów miedzi ze srebrem, miedzi z kadmem, miedzi z magnezem i miedzi z cyną, metoda identyfikacji powinna polegać na zastosowaniu rowków identyfikacyjnych, jak pokazano poniżej. W przypadku innych stopów, metoda identyfikacji (rowki lub inna metoda) powinna zostać uzgodniona między nabywcą a producentem. Rowki identyfikacyjne powinny być rozmieszczone zgodnie z rysunkiem zamieszczonym w normie. Środek okręgu środkowego powinien leżeć na okręgu rzutowym przewodu jezdnego. Połączenie między dwoma kolejnymi łukami nie powinno tworzyć linii prostej.
Kable miedziane o standardowej i wysokiej wytrzymałości nie posiadają rowków identyfikacyjnych. Kable ze stopów miedzi posrebrzanych muszą mieć dwa rowki identyfikacyjne w górnym płacie kabla, jak pokazano na rysunku. Kable ze stopów miedzi powlekanych kadmem muszą mieć jeden rowek identyfikacyjny w górnym płacie kabla, jak pokazano na rysunku. Kable ze stopów miedzi powlekanych magnezem muszą mieć trzy rowki identyfikacyjne w górnym płacie kabla, jak pokazano na rysunku. Kable ze stopów miedzi cynowanych muszą mieć jeden rowek identyfikacyjny, umieszczony pod kątem 24 stopni, w górnym płacie kabla, jak pokazano na rysunku.
Niezależnie od zastosowanego przekroju poprzecznego kabla, wymiary rowków kompresyjnych muszą być zgodne z typem A lub B podanym na rysunku. Norma ta określa następujące nominalne przekroje poprzeczne: 80 mm², 100 mm², 107 mm², 120 mm² i 150 mm². Profile występują w dwóch głównych typach: okrągłym i spłaszczonym. Konfiguracje kabli muszą być zgodne z tabelą i są definiowane jako kombinacja kształtu profilu, nominalnego przekroju poprzecznego i rodzaju rowka kompresyjnego. Wymiary każdej konfiguracji przedstawiono w załączniku A.
W przypadku stopów wymienionych w załączniku B dotyczącym właściwości elektrycznych, rezystywność kabla w temperaturze 20°C nie powinna przekraczać wartości podanych w tabeli. W przypadku innych stopów miedzi wartości powinny być zgodne z ustaleniami między nabywcą a producentem.
Krótko mówiąc, norma EN 50149 zapewnia bezpieczeństwo, niezawodność i wydajność kabli stosowanych w stacjonarnych instalacjach kolejowych. Norma ta koncentruje się w szczególności na kablach przeznaczonych do stosowania w systemach trakcji elektrycznej, instalowanych na napowietrznych liniach jezdnych, obwodach powrotnych i podstacjach trakcyjnych. Kable te odgrywają kluczową rolę w przesyłaniu energii elektrycznej z podstacji do pociągów, dlatego ich jakość i trwałość mają kluczowe znaczenie.
Niniejsza norma ma zastosowanie do:
Norma EN 50149 określa różne wymagania techniczne i eksploatacyjne, w tym:
Producenci muszą przeprowadzić serię testów typu i testów rutynowych, aby wykazać zgodność z normą EN 50149. Mogą one obejmować:
Oznakowanie CE często utożsamiane jest ze zgodnością, a w trakcie produkcji wymagane są systemy zapewnienia jakości.
Kable zgodne z normą EN 50149 stosowane są w następujących obszarach:
W związku z tym norma EN 50149 odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa, trwałości i wydajności kabli energetycznych stosowanych w systemach elektryfikacji kolei. Zgodność z tą normą pomaga operatorom kolejowym i producentom dostarczać niezawodną infrastrukturę, odporną na trudne warunki panujące we współczesnym transporcie kolejowym.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą EN 50149 „Zastosowania kolejowe – Urządzenia stacjonarne – Trakcja elektryczna – Przewody jezdne faliste z miedzi i stopów miedzi”.
