OECD TG 488 မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ကြွက် ဆိုမာတစ်နှင့် သန္ဓေတည်ဆဲလ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ

OECD TG 488 မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ကြွက် ဆိုမာတစ်နှင့် သန္ဓေတည်ဆဲလ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ

နိုင်ငံစုံကော်ပိုရေးရှင်းများအတွက် တာဝန်သိစီးပွားရေးလုပ်ငန်းအပြုအမူအတွက် OECD လမ်းညွှန်ချက်များ (OECD TG 488 “Transgenic rodent somatic and germ cell gene mutation assays”) တွင် transgenic rodent များ၏ somatic and germ cell များတွင် gene mutations များကိုဖြစ်စေသော ဓာတုပစ္စည်းများကို ထောက်လှမ်းရန်အသုံးပြုသည့် in vivo စမ်းသပ်နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစံနှုန်းသည် “ဓာတုပစ္စည်းများ စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ OECD လမ်းညွှန်ချက်များ၊ အပိုင်း ၄ ကျန်းမာရေးအကျိုးသက်ရောက်မှုများ” ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇအဆိပ်သင့်မှု စမ်းသပ်မှုတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်ကို ဖြေရှင်းပေးသည်- in vivo တွင် gene mutations များကို တစ်ရှူးအမျိုးမျိုးတွင် တိုက်ရိုက်တိုင်းတာခြင်း။

OECD TG 488 မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ကြွက် ဆိုမာတစ်နှင့် သန္ဓေတည်ဆဲလ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ

ခရိုမိုဆုန်းပျက်စီးမှု သို့မဟုတ် DNA ကြိုးပြတ်မှုများကို အာရုံစိုက်သည့် in vivo စစ်ဆေးမှုများစွာနှင့်မတူဘဲ၊ TG 488 စံနှုန်းသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ (အမှတ်ပြောင်းလဲမှုများ၊ သေးငယ်သောထည့်သွင်းမှုများ/ဖျက်မှုများ၊ frameshifts) ကို အထူးတိုင်းတာသည်။ ဤစံနှုန်းသည် in vitro မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုရလဒ်များကို အပြုသဘောဆောင်သော နောက်ဆက်တွဲစစ်ဆေးမှု၊ ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်သော ယန္တရားများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးပွားဆဲလ်မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများမှ ပေါ်ပေါက်လာသော မျိုးရိုးလိုက်အန္တရာယ်များကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် အထူးတန်ဖိုးရှိပါသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အောက်ပါအဆင့်များကို လိုက်နာသည်-

  • တိရစ္ဆာန်များကို စမ်းသပ်ဓာတုပစ္စည်း (ပါးစပ်ဖြင့်၊ အရေပြားဖြင့်၊ ရှူသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထိုးသွင်းခြင်း အပါအဝင် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော လိမ်းဆေးကာလ (များသောအားဖြင့် ၂၈ ရက်) ဖြင့် ကုသသည်။
  • ၎င်းနောက် ရောဂါလက္ခဏာ/စွဲကပ်ခြင်းကာလ (DNA အနာများသည် စွဲကပ်နေသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများဖြစ်လာရန် ကြာချိန်သည် တစ်ရှူးနှင့် ဆဲလ်အမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသည်) ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
  • တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး တစ်ရှူးများကို စုဆောင်းကာ အေးခဲစေသည်။
  • ဂျီနိုမစ် DNA ကို ပစ်မှတ်တစ်ရှူးများမှ ထုတ်ယူသည်။
  • ထရန်စဂျင်းများကို ဖေ့ဂျ် ဗက်တာများအဖြစ် ထုပ်ပိုးပြီး ဘက်တီးရီးယားများထံ လွှဲပြောင်းပေးသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ (ဥပမာ၊ အရောင်ရွေးချယ်မှု သို့မဟုတ် ဖျက်ခြင်းအတွက် အပြုသဘောဆောင်သော ရွေးချယ်မှုစနစ်များ) မှတစ်ဆင့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများကို တွေ့ရှိရသည်။
  • မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကြိမ်နှုန်းကို မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုပြား/ကိုလိုနီအရေအတွက်ကို ရရှိသောစုစုပေါင်းအရေအတွက်ဖြင့် စားခြင်းဖြင့် တွက်ချက်သည် (ပုံမှန်အားဖြင့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လျှင် တစ်ရှူးတစ်ခုလျှင် ပြား 10^5–10^6 ကို ပစ်မှတ်ထားသည်)။

ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုအမျိုးမျိုးကို ထောက်လှမ်းပြီး ဇီဝဖြစ်စဉ်၊ ဆေးဝါးဒိုင်းနမစ်နှင့် DNA ပြုပြင်ခြင်းကဲ့သို့သော in vivo အချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါသည်။

လေ့လာမှုဒီဇိုင်းဒြပ်စင်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

  • ဆေးပမာဏ- အဆိပ်သင့်မှု လေ့လာမှုများ၊ ပေါင်းစပ်မှုနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိစေရန်နှင့် တိရစ္ဆာန်အရေအတွက်ကို လျှော့ချရန်အတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် ၂၈ ရက်ဆက်တိုက် အသုံးပြုသည်။
  • နမူနာယူချိန်များ- ၎င်းတို့သည် တစ်ရှူးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည် (ဆဲလ်များကို လျင်မြန်စွာ ပွားများရန်အတွက် ပိုတိုသည်၊ မျိုးပွားဆဲလ်များ သို့မဟုတ် တွယ်ကပ်မှုအတွက် ပိုရှည်သည်)။
  • စစ်ဆေးမှုများ- တစ်ပြိုင်နက်တည်း negative/carrier စစ်ဆေးမှုများ၊ positive စစ်ဆေးမှုများနှင့် သမိုင်းဝင်စစ်ဆေးမှုဒေတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း။
  • အကဲဖြတ်ခြင်း- အပြုသဘော/အနုတ်လက္ခဏာ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် စာရင်းအင်းဆိုင်ရာ အရေးပါမှု၊ ဆေးပမာဏ-တုံ့ပြန်မှု ဆက်နွယ်မှုနှင့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အရေးပါမှု (သမိုင်းဝင် ထိန်းချုပ်မှု အချက်အလက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်) တို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ၏ မော်လီကျူး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုသည် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု ရောင်စဉ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
  • ပေါင်းစပ်မှုအလားအလာ- တူညီသောတိရစ္ဆာန်များတွင် micronucleus (TG 474) သို့မဟုတ် porcine-α mutation assay ကဲ့သို့သော အခြား endpoint များနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။

ဤစံနှုန်း၏ အားသာချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

  • ၎င်းသည် တစ်ရှူးတိုင်းလိုလိုတွင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ (အမှတ်အသားများသာမက) ကို တိုင်းတာသည်။
  • ၎င်းတွင် တိရစ္ဆာန်၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်နှင့် ပြုပြင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး ပါဝင်သည်။
  • ၎င်းသည် အန္တရာယ်ဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ယန္တရား ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း နှစ်ခုလုံးကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။
  • ၎င်းသည် ဆိုမာတစ်နှင့် မျိုးပွားဆဲလ် အကဲဖြတ်မှု နှစ်မျိုးလုံးအတွက် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည်။

ဤစံနှုန်း၏ ကန့်သတ်ချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

  • ၎င်းတွင် အထူးပြု မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲထားသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် နည်းပညာကျွမ်းကျင်မှု (ဥပမာ ဖေ့ဂျ်ထုပ်ပိုးမှုကဲ့သို့) လိုအပ်သည်။
  • ဆိုမာတစ်ရှူးဒေတာဘေ့စ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မျိုးပွားဆဲလ်ဒေတာဘေ့စ်သည် အကန့်အသတ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
  • စမ်းသပ်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ဇီဝဖြစ်စဉ်ထုတ်ကုန်များသည် ပစ်မှတ်တစ်ရှူးသို့ မရောက်ရှိပါက မသင့်လျော်ပါ။

OECD TG 488 စံနှုန်းကို in vitro မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုအလားအလာပြသသည့် သို့မဟုတ် မျိုးရိုးလိုက်နိုင်သောအန္တရာယ်များနှင့်ပတ်သက်သည့် စိုးရိမ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အရာများအတွက် ဓာတုဘေးကင်းရေးအကဲဖြတ်မှုများ (ဥပမာ၊ ဥရောပရှိ REACH နှင့် EPA) တွင် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းနှင့် အညွှန်းတပ်ခြင်းအတွက် အလေးချိန်အခြေခံအထောက်အထားချဉ်းကပ်မှုများ (ဥပမာ၊ မျိုးပွားဆဲလ်မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ) တွင် အထောက်အကူပြုသည်။

လက်ရှိလုပ်ဆောင်နေသောလုပ်ငန်းတွင် မျိုးပွားဆဲလ်များအတွက် နမူနာယူချိန်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်း၊ သမိုင်းဝင်ထိန်းချုပ်မှုများဖြင့် စာရင်းအင်းဆိုင်ရာချဉ်းကပ်မှုများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် တိရစ္ဆာန်အသုံးပြုမှုကို လျှော့ချရန် အခြားစစ်ဆေးမှုများနှင့် ပိုမိုပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ဤလမ်းညွှန်ချက်သည် မျိုးရိုးဗီဇအဆိပ်ဗေဒကို တိုးတက်စေရန်နှင့် လူသားကျန်းမာရေးကို မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုဖြစ်စေသော အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ခိုင်မာပြီး နိုင်ငံတကာတွင် တသမတ်တည်းရှိသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် OECD TG 488 စံနှုန်းတွင် ဓာတုပစ္စည်းတစ်ခုသည် သက်ရှိတစ်ခုတွင် (in vivo) မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်စေခြင်း ရှိ၊ မရှိ အကဲဖြတ်ရန် အသုံးပြုသည့် နိုင်ငံတကာတွင် လက်ခံထားသော စမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုကို မျိုးရိုးဗီဇအဆိပ်ဗေဒ၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်အကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့်နေရာတွင် ဆေးဝါးများ၊ စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး ဓာတုပစ္စည်းများ၊ ပိုးသတ်ဆေးများ၊ အစားအစာဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများနှင့် အလှကုန်ပါဝင်ပစ္စည်းများအတွက် ဓာတုဘေးကင်းရေးအကဲဖြတ်ခြင်းတို့တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုကြသည်။

ဤစံနှုန်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့်ထိတွေ့ခြင်းသည် အောက်ပါတို့ကို ဖြစ်စေခြင်းရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။

  • ဆိုမာတစ်ဆဲလ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ (ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဆဲလ်များတွင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ)
  • သန္ဓေအောင်ဆဲလ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ (သုက်ပိုး သို့မဟုတ် မျိုးဥဆဲလ်များတွင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ၊ မျိုးရိုးလိုက်နိုင်ခြေရှိသည်)
  • ဤစံနှုန်းသည် တိရစ္ဆာန်စနစ်တစ်ခုလုံးရှိ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုဖြစ်ရပ်များကို အကဲဖြတ်ပြီး ဇီဝဖြစ်စဉ်၊ စုပ်ယူမှုနှင့် ဖြန့်ဖြူးမှု၊ DNA ပြုပြင်မှုနှင့် တစ်ရှူးအလိုက် တုံ့ပြန်မှုများကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ဒါကြောင့် အထူးသဖြင့် in vitro ရလဒ်တွေက အပြုသဘောဆောင်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် အပြီးသတ်မဆုံးဖြတ်ရသေးတဲ့အခါနဲ့ ထိန်းညှိပေးသူတွေဟာ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သက်ဆိုင်ရာ in vivo မော်ဒယ်မှာ အတည်ပြုချက်လိုအပ်တဲ့အခါ အလွန်တန်ဖိုးရှိပါတယ်။

စမ်းသပ်မှုများတွင် အသုံးပြုသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲထားသော ကြွက်များတွင် ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သော သတင်းပို့ မျိုးဗီဇများ ပါဝင်သည်။ ဤမျိုးဗီဇများကို တိရစ္ဆာန်မျိုးဗီဇထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါတို့ကို တိုင်းတာသည်-

  • မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း ကြိမ်နှုန်း
  • မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုရောင်စဉ် (လိုအပ်သလို အစီအစဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း)
  • တစ်ရှူးအလိုက် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု တုံ့ပြန်မှု

ထိန်းချုပ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကြိမ်နှုန်းတွင် စာရင်းအင်းအရ သိသာထင်ရှားသော တိုးလာမှုသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ညွှန်ပြသည်။

OECD TG 488 သည် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများစွာသည် ဆဲလ်ယဉ်ကျေးမှုထက် သက်ရှိစနစ်များတွင် ကွဲပြားစွာပြုမူသောကြောင့် အရေးကြီးသော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါသည်။ ၎င်းလိုအပ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-

  • ဤသည်မှာ in vitro မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု တွေ့ရှိချက်များသည် in vivo အရ ဇီဝဗေဒအရ သိသာထင်ရှားမှု ရှိမရှိကို အတည်ပြုပါသည်။
  • တစ်ရှူး-သီးသန့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကို ထောက်လှမ်းသည်။
  • ၎င်းသည် ဇီဝဖြစ်စဉ်အရ လှုပ်ရှားနေသော ဒြပ်ပေါင်းများကို အကဲဖြတ်သည်။
  • ၎င်းသည် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်မှု အကဲဖြတ်ခြင်းကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။
  • ၎င်းသည် မျိုးရိုးလိုက်သော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ၏ အန္တရာယ်ကို အကဲဖြတ်ရန် ကူညီပေးသည်။

စည်းမျဉ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့အစည်းများသည် အောက်ပါအခြေအနေများတွင် TG 488 စံနှုန်းကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

  • in vitro မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုစစ်ဆေးမှုသည် အပေါင်းလက္ခဏာပြသောအခါ
  • DNA တုံ့ပြန်မှု ယန္တရားများနှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများရှိသည့်အခါ
  • ပေါင်းစပ်ထားသော မျိုးရိုးဗီဇအဆိပ်သင့်မှု မဟာဗျူဟာတွင် နောက်ထပ် နောက်ဆက်တွဲစစ်ဆေးမှုများ လိုအပ်သည့်အခါ

အဆုံးသတ်အနေနဲ့ OECD TG 488 စံနှုန်းဟာ transgenic ကြွက်တွေမှာ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေကို တိုက်ရိုက်ထောက်လှမ်းနိုင်စေမယ့် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ in vivo mutagenicity စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ in vitro နည်းလမ်းတွေထက် ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ဇီဝလိုက်ဖက်ညီမှုကို ပေးစွမ်းပြီး ဓာတုပစ္စည်းတွေရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇအဆိပ်သင့်မှုနဲ့ ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေကို အကဲဖြတ်တဲ့အခါ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေမှာ အထူးအသုံးဝင်ပါတယ်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ၎င်းတို့အား ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် OECD TG 488 စံနှုန်းနှင့်ကိုက်ညီသော စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။

WhatsApp ကို