EN 13481 Железнички апликации - Перформансни барања за шини и системи за прицврстување

Европскиот стандард „EN 13481 Железнички апликации - Барања за перформанси за шини и системи за спојување“ се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

• Стандардот „EN 13481-1 Дел 1: Дефиниции“ ги објаснува термините и дефинициите што се користат во сериите стандарди EN 13146 и EN 13481.
• Стандардот „EN 13481-2 Дел 2: Системи за прицврстување за бетонски прагови во баласт“ се однесува на системи за прицврстување во категориите AE како што е наведено во EN 13481-1 и е наменет за употреба на бетонски прагови во шини со баласт со максимални оптоварувања на оските и минимални радиуси на закривеност прикажани во табелата насловена како „Критериуми за категорија на прицврстување“.

Овие барања се однесуваат на:

• Системи за прицврстување што дејствуваат на подножјето или телото на шината, вклучувајќи системи за директно и индиректно прицврстување.
• Системи за прицврстување на попречни пресеци на шини како што е наведено во стандардите EN 13674-1 или EN 13674-4.

Овој стандард не се однесува на системи за прицврстување за други пресеци на шини, крути системи за прицврстување или специјални системи за прицврстување што се користат во завртки или лепени врски. Овој стандард е за одобрување на тип на комплетни системи за прицврстување.

• Стандардот „EN 13481-3 Дел 3: Системи за прицврстување за дрвени и полимерни композитни прагови“ се однесува на системи за прицврстување во дрвени или полимерни композитни прагови од категориите AE наведени во EN 13481-1, вклучувајќи баластирани или небаластирани шини и шини на мостови со отворена палуба, со релевантните максимални оптоварувања на оските и минимални радиуси на кривина прикажани во табелата насловена како „Критериуми за категорија на прицврстување“.

Овие барања се однесуваат на:

• Системи за прицврстување што дејствуваат на подножјето или телото на шината, вклучувајќи системи за директно и индиректно прицврстување.
• Системи за прицврстување на шински делови според стандардите EN 13674-1 или EN 13674-4.

Овој стандард не се однесува на системи за прицврстување за други делови од шината, крути системи за прицврстување, специјални системи за прицврстување што се користат во завртки или лепени врски или специјални прицврстувања со низок притисок што се користат за намалување на ефектите од интеракцијата шина-мост. Овој стандард е за одобрување на тип на комплетни системи за прицврстување.

• Стандардот „EN 13481-4 Дел 4: Системи за прицврстување за челични прагови во баласт“ се применува на системи за прицврстување што се користат во шини со баласт со линеарни челични прагови во категориите AE како што е наведено во EN 13481-1, во согласност со максималните оптоварувања на оските и минималните радиуси на кривина наведени во табелата насловена како „Критериуми за категорија на прицврстување“. Овој стандард не се однесува на возила за одржување со максимални оптоварувања на оските за категориите A и B. Барањата се однесуваат на:
• Системи за прицврстување што дејствуваат на подножјето и/или телото на шината, вклучувајќи системи за директно и индиректно прицврстување.
• Системи за прицврстување на шински делови како што е наведено во стандардите EN 13674-1 или EN 13674-4.

Овој стандард не се однесува на системи за поврзување за други делови од шината, крути системи за поврзување, специјални системи за поврзување што се користат во завртки или лепени врски или специјални врски со ниска цврстина на компресија што се користат за намалување на ефектите од интеракцијата шина-мост. Овој стандард е наменет за одобрување на тип на комплетни системи за поврзување.

• Стандардот „EN 13481-5 Дел 5: Системи за прицврстување за шини без баласт“ се однесува на системи за прицврстување во категориите AD од стандардот EN 13481-1 и се применува за прицврстување на шини на горната површина на бетонски или челични елементи, вклучувајќи шини на мостови на отворена палуба, и на шини вградени во шини без баласт, според табелата насловена како „Критериуми за категорија на прицврстување“ за максимални оптоварувања на оските и минимални радиуси на кривина. Овој стандард не се однесува на возила за одржување за категориите А и Б, ниту за максимални оптоварувања на оските. Барањата се однесуваат на:
• Системите за прицврстување што дејствуваат на подножјето или телото на шината вклучуваат системи за директно прицврстување и системи за индиректно прицврстување.
• Системи за прицврстување на шински делови како што е наведено во стандардите EN 13674-1 или EN 13674-4.

Овој стандард не се однесува на системи за поврзување за дрвени или полимерни композитни прагови што се користат во безбаластни шини како што е наведено во EN 13481-3. Овој стандард исто така не се однесува на крути системи за поврзување, специјални системи за поврзување што се користат во завртки или залепени врски или специјални врски со ниска цврстина на компресија што се користат за намалување на ефектите од интеракцијата шина-мост.

Овој стандард е за одобрување на тип на комплетни системи за спојување. Кај железничките оплата каде што блоковите за потпирање на шините или праговите се монтирани во багажникот (подлоги за спиење), бетонскиот елемент и неговиот флексибилен потпирач се сметаат за делови од еластичниот систем за спојување. Ако железничките оплата содржат лебдечки плочи (т.е. бетонски елементи со флексибилни потпирачи што имаат повеќе од една спојка по шина), овие бетонски елементи и нивните флексибилни потпирачи се сметаат за делови од безбаластната шина, а не за системот за спојување.

• Стандардот „EN 13481-6 Дел 6: Специјални системи за спојување за намалување на вибрациите“ ги опишува барањата за перформансите на системите за спојување што се користат за поврзување на шини со прагови или надолжни лежишта, или со горната површина на бетонски или асфалтни плочи во безбаластни пруги. Овој стандард се однесува на пруги со минимален радиус на кривина поголем од 40 m и максимално проектно оптоварување на оската од 260 kN. Не се однесува на закопани шини.

Барањата се однесуваат на системи со директно поврзување и системи што содржат основна плоча. Тие не се однесуваат на системи што содржат бетонски елементи или други елементи со голема маса, ниту на специјални системи за поврзување што се користат во завртени шински врски. Овој стандард е само за одобрување на тип.

• Стандардот „EN 13481-7 Дел 7: Системи за прицврстување за прекинувачи и транзиции, контролни шини, изолирани шински врски и уреди за проширување на шините“ се однесува на системи за прицврстување во категориите AE како што е наведено во EN 13481-1 и е наменет за употреба во прекинувачи и транзиции. Исто така, дава упатства за евалуација на системи за прицврстување за контролни шини, уреди за проширување и изолирани шински врски во прекинувачи и транзиции или на прави пруги. Овој стандард се однесува на пет категории на прицврстување што се користат во шини, со релевантни максимални оптоварувања на оските и минимални радиуси на кривина, како што е прикажано во табелата насловена како „Критериуми за категорија на прицврстување“. Максималното оптоварување на оските за категориите А и Б не се однесува на опрема за одржување. Минималниот радиус на кривина не се однесува на апликации во прекинувачи и транзиции. Барањата се однесуваат на системи за прицврстување за делови од шината вклучени во серијата стандарди EN 13674. Овој стандард не се однесува на крути системи за прицврстување што се користат во други делови од шината или на шини што се движат. Овој стандард е за одобрување на тип на комплетни системи за прицврстување.
• Стандардот „EN 13481-8 Дел 8: Системи за прицврстување за шини со големи оптоварувања на оските“ се однесува на системи за прицврстување што се користат на бетонски, дрвени и челични прагови во шини со баласт на главната линија со радиус на закривеност поголем од 80 m и подлежат на максимално проектно оптоварување на оските од 350 kN. Барањата се однесуваат на:
• Системи за директно поврзување и системи што вклучуваат основна плоча.
• Системи за прицврстување на попречни пресеци на шини според стандардите EN 13674-1 и EN 13674-4.

Овој стандард не се однесува на системи за поврзување за други пресеци на шини, крути системи за поврзување или специјални системи за поврзување што се користат во завртки. Овој стандард е исклучиво за одобрување на типот на комплетен склоп за поврзување.

Генерално, стандардите EN 13481 придонесуваат за побезбедна, поефикасна и поекономична железничка инфраструктура со тоа што обезбедуваат системите за спојување да работат сигурно во реални услови.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање на бизниси во согласност со стандардот „EN 13481 Железнички апликации - Барања за перформанси за железнички и системи за спојување“.