مطالعات بسته بندی زیست تخریب پذیر

بسته بندی نقش مهمی در حفاظت از یک محصول غذایی در زنجیره تامین و افزایش عمر مفید آن ایفا می کند. بسته بندی بر پایه پلاستیک سال هاست که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. این مواد که از مشتقات نفتی ساخته می شوند، سال ها طول می کشد تا تجزیه شوند و محیط زیست را آلوده کنند. بیش از 5 درصد پلاستیک ها بازیافت نمی شوند و مابقی خاک و آب را آلوده می کنند و محیط زیست را تخریب می کنند. ریختن زباله های پلاستیکی باعث می شود که مواد شیمیایی مضری که بر حاصلخیزی خاک تأثیر می گذارد به داخل خاک نشت کند و سوزاندن این زباله ها باعث آزاد شدن گازهای سمی مضر برای محیط زیست می شود.

بازیافت زباله های پلاستیکی به دلیل افزودنی های موجود به عنوان یک راه حل دائمی دیده نمی شود. از این رو روش های بسته بندی جایگزینی که دوستدار محیط زیست بوده و به حفظ محیط زیست اهمیت می دهند، جستجو می شود. چنین بسته بندی باید به راحتی فاسد شدنی باشد.

مفهوم زیست تخریب پذیر به موادی اطلاق می شود که می توانند به راحتی در مدت زمان کوتاهی توسط عمل آنزیمی میکروب ها تجزیه شوند. پلیمرهای مورد استفاده سنتی با ساختار مولکولی خود که تجزیه آن توسط میکروارگانیسم ها را دشوار می کند، زیست تخریب پذیر نیستند. در مقابل، پلیمرهای طبیعی دارای مولکول هایی هستند که به راحتی توسط میکروارگانیسم ها تجزیه می شوند.

در این راستا، تقاضا برای بسته‌بندی‌های زیست‌تخریب‌پذیر در بخش مواد غذایی افزایش یافته است و جایگزین پلاستیک‌های مبتنی بر نفت که باعث آلودگی محیط زیست می‌شوند، شده است. بیوپلیمرها مولکول‌هایی هستند که در سلولز و پروتئین‌ها یافت می‌شوند. آن‌ها از منابع تجدیدپذیر گیاهی مانند نشاسته، سلولز، روغن گیاهی و نیشکر تولید می‌شوند.

در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایش های متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدماتی برای مطالعات بسته بندی زیست تخریب پذیر نیز وجود دارد.