در استاندارد EN 13432 که یک استاندارد اروپایی است، الزامات تعیین کمپوست پذیری و قابلیت تصفیه بی هوازی بسته بندی و مواد بسته بندی توضیح داده شده و روش های آزمایش تعریف شده است. این استاندارد عمدتاً به ویژگی های زیر می پردازد:
نمونه‌های معمول پلاستیک‌های کمپوست‌پذیر شامل فیلم‌های سلولزی، مخلوط‌های نشاسته، پلی‌لاکتیک اسید و پلی‌بوتیلن آدیپات ترفتالات است. مورد اخیر یک جزء کلیدی در بسته‌بندی کمپوست‌پذیر است. زیست‌تخریب‌پذیری صرفاً به ترکیب شیمیایی ماده بستگی دارد، نه به منشأ آن. بنابراین اصطلاح بیوپلاستیک شامل پلاستیک‌هایی می‌شود که پایه زیستی، زیست‌تخریب‌پذیر یا هر دو هستند.
بسته‌ها و کیسه‌های دارای گواهینامه EN 13432 به طور مثبت به جمع‌آوری بیشتر زباله‌های آلی کمک می‌کنند، که منجر به هدایت مجدد زباله‌های آلی از محل‌های دفن زباله به تصفیه بیولوژیکی می‌شود و در نتیجه انتشار متان از محل‌های دفن زباله را کاهش می‌دهد.
این استاندارد فقط بر عملکرد پلاستیک های دارای گواهی EN 13432 در کمپوست سازی صنعتی تمرکز دارد و مناسب بودن آنها را برای کمپوست خانگی یا سایر روش های دفع در نظر نمی گیرد.
الزامات صدور گواهینامه پلاستیک های زیستی به عنوان کمپوست پذیر، شرح داده شده در استاندارد EN 13432، در آزمایش های میدانی مختلف به اثبات رسیده است. این استاندارد حداقل الزاماتی را که بسته بندی برای فرآوری با کمپوست صنعتی باید رعایت کند را تعریف می کند. الزامات مشابهی در استاندارد اروپایی دیگر برای محصولات پلاستیکی بسته بندی نشده، EN 14995 وجود دارد.
استاندارد EN 13432 برای آزمایش به ویژگی های زیر نیاز دارد:
امروزه در بسیاری از کشورهای اروپایی، کمپوست سازی صنعتی یک بخش شناخته شده و پذیرفته شده در زیرساخت های بازیافت زباله است.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای پذیرش نهایی بسته‌بندی‌هایی که می‌توان از طریق کمپوست و تجزیه زیستی در محدوده استاندارد EN 13432 بازیابی کرد، با آموزش‌های خود ارائه می‌کند. و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
