تعیین ساختار محصول

بسته بندی مواد غذایی در قلب صنایع غذایی مدرن قرار دارد و تعداد کمی از مواد غذایی بدون بسته بندی فروخته می شوند. بسته بندی خوب برای جلوگیری از هدر رفتن و همچنین حفظ کیفیت مطلوب غذا در طول عمر مفید آن مهم است. بیشتر موادی که برای بسته بندی مواد غذایی استفاده می شود فلز، شیشه، کاغذ و پلیمرها (پلاستیک) است. برخی از بسته بندی ها از ترکیب دو یا چند مورد از این مواد تشکیل شده است. موادی که از لایه‌های پیوند پلیمر، کاغذ و فویل آلومینیومی تشکیل می‌شوند، نمونه‌های متداول این مواد کامپوزیتی هستند.

ترکیب شیمیایی و خواص فیزیکی مواد بسته بندی توانایی آنها را در انجام عملکردهای مختلف مورد انتظار از بسته بندی تعیین می کند. مهمترین خواصی که در این زمینه باید در نظر گرفته شود، خواص انتقال، خواص نوری، خواص مکانیکی و واکنش شیمیایی است.

از بین تمام مواد بسته بندی، فقط شیشه عملاً بی اثر است. تقریباً تمام مواد بسته بندی دیگر تا حدی با مواد غذایی داخل و خارج واکنش نشان می دهند.

در سال‌های اخیر، مهاجرت مواد با وزن مولکولی کم از مواد بسته‌بندی پلاستیکی به مواد غذایی به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. این مواد شامل مونومرها و افزودنی‌های فرآوری مورد استفاده در تولید مواد پلاستیکی هستند. مهاجرت مونومر وینیل کلرید از بسته‌بندی PVC به ویژه قابل توجه است، زیرا این مونومر یک ماده سرطان‌زای قوی است. افزودنی‌های فرآوری که می‌توانند به مواد غذایی مهاجرت کنند، در درجه اول نرم‌کننده‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و بقایای حلال هستند.

در تست ها و تحلیل های انجام شده در سازمان ما که دارای طیف وسیعی از تجهیزات فناورانه است، کادری مجرب و آموزش دیده و با استفاده از مدرن ترین روش ها، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی لازم الاجرا رعایت شده است. در میان آزمایش‌های متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات تعیین ساختار محصول نیز وجود دارد.