
استاندارد «FDA 21 CFR 177.1660 تترامتیلن ترفتالات» که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تحت مجموعه قوانین فدرال (CFR) منتشر شده است، روشی را برای استفاده ایمن از پلی (تترا متیلن ترفتالات) (پلی (اکسی تترامتیلن اکسی تر-فتالوئیل)) به عنوان مواد یا اجزایی از موادی که قرار است مطابق با شرایط تعیین شده با مواد غذایی در تماس باشند، شرح میدهد.

برای اهداف این استاندارد، پلی (تترامتیلن ترفتالات) محصول واکنش دی متیل ترفتالات با ۱،۴-بوتاندیول است و برخی مواد اختیاری ممکن است برای ایجاد خواص تکنولوژیکی مطلوب به پلیمر اضافه شوند.
پلیمر پلی (تترامتیلن ترفتالات) تعریف شده در این استاندارد ممکن است حاوی مواد کمکی اختیاری باشد . مقدار هر ماده کمکی اختیاری مورد استفاده در تولید پلیمر نباید از مقدار منطقی لازم برای دستیابی به اثر فنی یا فیزیکی مورد نظر تجاوز کند. چنین مواد کمکی ممکن است شامل موادی باشد که عموماً در مواد غذایی ایمن تلقی میشوند، موادی که مطابق با تأیید قبلی استفاده میشوند و موادی که طبق مقررات مربوطه در این بخش مجاز هستند.
ویسکوزیته ذاتی محلول 0,50 درصد پلیمر در حلال فنل/تتراکلرواتان (نسبت وزنی 60/40) کمتر از 0,6 نیست، که با استفاده از ویسکومتر واگنر یا معادل آن تعیین و از معادله ارائه شده در استاندارد محاسبه میشود.
پلی (تترامتیلن ترفتالات) در فرم نهایی که برای تماس با مواد غذایی در نظر گرفته شده است، کل مواد استخراجی آن به شرح زیر است:
استاندارد FDA 21 CFR 177.1660 رزینهای پلییورتان مورد استفاده به عنوان اجزای کالاهایی که برای استفاده مکرر در تماس با مواد غذایی در نظر گرفته شدهاند را پوشش میدهد. هدف از این استاندارد تعیین این است که کدام رزینهای پلییورتان را میتوان با خیال راحت در پوششها، چسبها یا محصولات در تماس با مواد غذایی مانند ظروف، تسمه نقاله یا واشر استفاده کرد.
رزینهای پلییورتان شامل موارد زیر هستند:
الزام اساسی این است که رزینهای مورد استفاده باید در تماس مکرر با غذا باشند و نباید مواد خطرناک را به داخل غذا منتقل کنند (یعنی از محدودیتهای مهاجرت مشخص شده تجاوز نکنند).
تولیدکنندگان باید قبل از عرضه محصولات پلی اورتان خود به بازار برای تماس با مواد غذایی، از مطابقت آنها با این استاندارد اطمینان حاصل کنند. تولیدکنندگان یا واردکنندگان مواد در تماس با مواد غذایی باید برای بازاریابی قانونی محصولات مبتنی بر پلی اورتان برای کاربردهای مرتبط با مواد غذایی در ایالات متحده، 21 CFR 177.1660 را رعایت کنند.
برای اطمینان از ایمنی، رزینهای پلییورتان نهایی باید تحت آزمایش استخراج قرار گیرند تا میزان موادی که ممکن است به مواد غذایی مهاجرت کنند، اندازهگیری شود. شرایط خاص آزمایش و محدودیتهای استخراج مجاز در این استاندارد به تفصیل شرح داده شده است. استفاده از این رزینهای پلییورتان محدود به تماس با غذاهای خشک تحت شرایط مشخص شده است.
به طور خلاصه، FDA 21 CFR 177.1660 برای اطمینان از ایمنی رزینهای پلی اورتان مورد استفاده در کاربردهای تماس با مواد غذایی الزامی است. این آییننامه به دلایل زیر مهم تلقی میشود:
این ثبات به تولیدکنندگان کمک میکند تا بدانند چه چیزی مجاز است و تضمین میکند که مواد تحت استانداردهای مشابه آزمایش میشوند.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد FDA 21 CFR 177.1660 تترامتیلن ترفتالات به کسبوکارها ارائه میدهیم.
