EN 12939 Термички перформанси на градежни материјали и производи - Одредување на термичка отпорност со методи на заштитена топла плоча и мерач на проток на топлина - Дебели производи со висока и средна термичка отпорност

Европскиот стандард „EN 12939 Термички перформанси на градежни материјали и производи - Одредување на термичка отпорност со методи на заштитена топла плоча и мерач на проток на топлина - Дебели производи со висок и среден термички отпор“ ги опишува процедурите за одредување на термичката отпорност на производи со дебелина што ја надминува максималната дебелина за апаратот за заштитена топла плоча или мерач на проток на топлина.

Во сите случаи, повеќето од процедурите опишани во овој стандард бараат апарат што овозможува тестирање на примероци со дебелина до 100 mm. Овој стандард дава упатства за проценка на значењето на ефектот на дебелината, т.е. за да се утврди дали термичката отпорност на дебел производ може да се пресмета како збир од термичките отпори на парчињата исечени од производот. Овие упатства ги надополнуваат индикациите дадени во стандардот ISO 8302 за апарати со заштитена греена плоча. Овој стандард ги опишува условите за тестирање што го спречуваат почетокот на конвекцијата што може да се појави кај некои производи при земање предвид на температурни разлики и дебелини.

За целите на овој стандард, се применуваат термините и дефинициите дадени во „EN ISO 7345 Термичка изолација - Физички величини и дефиниции“. Додека стандардот EN ISO 9288 ги дефинира само коефициентите на спектрална насочна екстинкција, апсорпција и расејување и спектралната насочна рефлективност, овој стандард ги користи вкупните хемисферични коефициенти, кои можат да се добијат од претходните со соодветни интеграли.

Апаратот што се користи за мерења мора да биде заштитена грејна плоча или мерач на проток на топлина што ги исполнува барањата на стандардот EN 12667. Овој стандард не дава релевантни критериуми за дизајн и докажани контроли на перформансите или одредување на емисиите од апаратот. Овие и специфичните барања за апаратурата што се применуваат на процедурите опишани во овој стандард се наоѓаат во EN 1946-2 или EN 1946-3, во зависност од апаратурата што се користи. Во овој стандард се дадени само барањата за апаратот што влијаат на димензиите и толеранциите на примерокот.

Освен ако не е експлицитно наведено поинаку, се претпоставува дека барањата за апарати за заштитени топлински плочи се применливи и за апарати за мерење на проток на топлина.

Овој стандард специфицира некои препорачани димензии и толеранции, како и барања за вообичаени услови за тестирање. Дополнителни информации се вклучени во анексот на стандардот (Анекс А).

Максималната дебелина на примерокот треба да биде во согласност со стандардот EN 12667, а за некои вообичаени големини на апарати како основа треба да се земат граничните вредности во табелата дадени во стандардот. Повеќе информации за примероците со мала густина се вклучени во стандардниот додаток (Додаток А).

Постапките опишани во овој стандард може да бараат мерења при минималната дозволена дебелина на примерокот (во зависност од параметрите на инструментот и условите за тестирање). Мора да се исполнат барањата на стандардот EN 12667, а термичката отпорност на примерокот мора да се зголеми на само 0,3 m2 K/W. Двата тест услови дадени овде мора да се земат предвид во однос на овој стандард и за заштитената грејна плоча и за уредот за мерење на проток на топлина:

• Тестови на некрути примероци кои обезбедуваат добар контакт со уредот и имаат термички отпор поголем или еднаков на 0,3 m2-K/W, на пр. плочи од минерална волна или кластомерни целуларни плочи. Во овој случај, отстапувањата од вистинската рамнина ќе предизвикаат грешка при мерењето на дебелината на примерокот. Оваа грешка треба да биде помала од 0,5 проценти.
• Тестови на крути примероци со термички отпор од 0,3 m2 KAV или поголем, на пр. полистиренски или цврсти полиуретански плочи. Во овој случај, отстапувањата од вистинската рамнина се извор на контактни отпори. Овие треба да бидат помали од 0,5 проценти од термичкиот отпор на примерокот.

Овој стандард не ги опфаќа специфичните техники за тестирање (употреба на контактни плочи) што треба да се применат кога термичката отпорност на примерокот е помала од 0,3 m2K/W.

Подготовката и обработката на примероците мора да бидат во согласност со стандардот EN 12667. Специфичната подготовка на примерокот треба да се најде во соодветниот стандард за производи што ги упатува процедурите опишани во овој стандард.

Процедурите опишани во овој стандард можат да се групираат на следниов начин:

• Прелиминарни процедури за проценка дали ефектот на дебелината е релевантен.
• Постапки што се применуваат кога ефектот на дебелината не е релевантен.
• Постапки што се применуваат кога ефектот на дебелината е релевантен.

Нашата организација, која со години се обидува да ги поддржи бизнисите од секој сектор со широк спектар на студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги спроведува, има силен персонал кој внимателно ги следи случувањата во светот во областа на науката и технологијата и постојано се подобрува. Во овој контекст, услугите за тестирање се обезбедуваат и за бизнисите во согласност со стандардот „EN 12939 Термички перформанси на градежни материјали и производи - Одредување на термичка отпорност со методи на заштитена топла плоча и мерач на проток на топлина - Дебели производи со висока и средна термичка отпорност“.