EN 1609 Производи за топлинска изолација за примена во згради - Одредување на краткорочна апсорпција на вода со делумно потопување

EN 1609 Производи за топлинска изолација за примена во згради - Одредување на краткорочна апсорпција на вода со делумно потопување

Европскиот стандард „EN 1609 Производи за топлинска изолација за градежни апликации - Одредување на краткорочна апсорпција на вода со делумно потопување“ ја опишува опремата и процедурите за одредување на краткорочната апсорпција на вода на тест примероци со делумно потопување. Овој стандард се однесува на производи за топлинска изолација. Дизајниран е да симулира апсорпција на вода предизвикана од 24-часовен период на дожд за време на градежните работи.

EN 1609 Производи за топлинска изолација за примена во згради - Одредување на краткорочна апсорпција на вода со делумно потопување

Во принцип, долниот дел од примерокот за тестирање се става во вода 24 часа и се мери промената на масата. Вишокот вода што се лепи на површината, но не е апсорбирана од примерокот за тестирање, се отстранува со дренажа (метод А) или се зема предвид со одземање на почетното впивање на вода (метод Б).

Опремата што се користи во овие тестови вклучува:

  • Вага што може да ја измери масата на примерокот со точност од 0,1 g.
  • Резервоар за вода што содржи уред за одржување на нивото на водата во рамките на плус или минус 2 mm и уред за држење на примерокот за тестирање на место. Уредот за држење на примерокот за тестирање на место не треба да покрива повеќе од 15 проценти од пресечната површина на примерокот за тестирање изложен на вода.
  • Вода од чешма прилагодена на 23 степени плус/минус 5 степени. Во случај на несогласување, треба да се користи дејонизирана вода.
  • Опрема за одводнување (примери се прикажани на сликите дадени во стандардот).

Дебелината на примероците за тестирање треба да биде дебелината на оригиналниот производ. Примерите за тестирање треба да бидат призми со квадратен пресек со должина на страна од 200 mm плус/минус 1 mm. Бројот на примероци за тестирање треба да биде како што е наведено во релевантниот стандард за производ. Доколку не е наведен број, треба да се користат минимум четири примероци за тестирање. Во отсуство на стандард за производ или друга европска техничка спецификација, бројот на примероци за тестирање може да се договори меѓу страните.

Тест примероците треба да се исечат така што да не ги вклучуваат рабовите на производот. Тест примероците треба да се подготват со употреба на методи што не ја менуваат оригиналната структура на производот. Површините и премазите треба да бидат заштитени. Доколку е потребно, специфичните методи за подготовка се наведени во соодветниот стандард за производ или друга европска техничка спецификација.

Тест примероците се кондиционираат на 23 степени плус/минус 5 степени најмалку 6 часа. Во случај на несогласување, тие се кондиционираат на 23 степени плус/минус 2 степени и 50 проценти плус/минус 5 проценти релативна влажност за периодот наведен во релевантниот стандард за производ.

Тестовите се изведуваат на 23 степени плус/минус 5 степени. Во случај на несогласување, тестовите се изведуваат на 23 степени плус/минус 2 степени и 50 проценти плус/минус 5 проценти релативна влажност.

При вршење на тестирање, изборот на Метод А или Метод Б мора да биде како што е наведено во релевантниот стандард за производ. Во отсуство на стандард за производ или друга европска техничка спецификација, методот може да се договори меѓу страните. Димензиите на примероците за тестирање мора да се мерат во согласност со EN 12085. Методите за тестирање се следниве:

  • Метод А (дренажа): Тестираниот примерок се мери со точност од 0,1 g за да се одреди неговата почетна маса. Тестот се спроведува со половина од примерокот со поголемата страна свртена нагоре, а другата половина со истата поголема страна свртена надолу. Тестираниот примерок се става во празен резервоар за вода и се применува доволно оптоварување за да се одржи делумно потопен кога се додава вода. Водата внимателно се додава во резервоарот сè додека дното на тестираниот примерок не е 10 mm плус/минус 2 mm под површината на водата. Важно е да се осигура дека нивото на водата останува константно во текот на целиот тест.
  • Метод Б (одземајќи го почетното внесување вода): Тест-примерокот се мери со точност од 0,1 g за да се одреди неговата почетна маса. Тестот се спроведува со половина од примерокот со поголемата страна свртена нагоре, а другата половина со истата поголема страна свртена надолу. Тест-примерокот се става во резервоарот за вода, делумно потопен, со долната површина 10 mm плус/минус 2 mm под нивото на водата. По 10 секунди, примерокот се вади хоризонтално и се става во пластична тацна со позната маса во рок од 5 секунди. Оваа тацна се мери со тест-примерокот за да се одреди неговата маса, вклучувајќи го и почетното внесување вода.

Материјалите за топлинска изолација се неопходни за енергетски ефикасни згради, но нивните перформанси можат да бидат нарушени од навлегување на вода или изложеност на временски услови за време на изградбата. Стандардот EN 1609 го решава овој јаз со обезбедување стандардизиран метод за проценка на краткорочната апсорпција на вода, осигурувајќи дека изолацијата ги одржува своите термички својства дури и при привремено навлажнување. Овој стандард им овозможува на производителите и градителите да ја потврдат издржливоста на материјалот со симулирање на услови во реалниот свет, како што е 24-часовен дожд на градилиште.

Овој стандард е широко користен низ цела Европа за контрола на квалитетот и усогласеност со регулативите, особено во контекст на регулативата на ЕУ за градежни производи (CPR) и директивата за енергетски перформанси на зградите (EPBD).

Стандардот EN 1609 специфицира опрема и процедури за мерење на краткорочната апсорпција на вода кај производите за топлинска изолација преку делумно тестирање со потопување. Се однесува на широк спектар на материјали, вклучувајќи цврсти плочи, флексибилни подлоги и материјали со лабаво полнење како што се минерална волна, пенаста пластика или природни влакна. Со фокусирање на зголемувањето на масата по контролиран период на потопување, тестот дава податоци за тоа колку вода материјалот може да апсорбира без да претрпи долгорочно оштетување.

Апсорпцијата на вода директно влијае на ефикасноста на изолацијата: дури и кратката изложеност може да ја намали топлинската спроводливост кај хигроскопските материјали до 50 проценти, што доведува до поголема потрошувачка на енергија и потенцијален раст на мувла. Стандардот EN 1609 обезбедува прецизни мерења, поддржувајќи информирани одлуки во влажни клими или изложени инсталации.

Во однос на усогласеноста, поддржува CE означување и декларации за перформанси според CPR и помага во спречување на скапи дефекти. Во одржливиот дизајн, ниските вредности на емисии придонесуваат за проценки на животниот циклус, минимизирајќи ја вградената енергија од резервните делови.

На крајот на краиштата, стандардот EN 1609 е витална алатка за заштита на интегритетот на топлинската изолација од деструктивните ефекти на водата и промовирање на одржливи и ефикасни згради. Со стандардизирање на краткорочните тестови за апсорпција, тој ѝ овозможува на индустријата да воведува иновации со доверба, а воедно да ги исполнува строгите еколошки цели. Како што се развива градбата отпорна на климатски промени, овој стандард ќе продолжи да го води изборот и валидацијата на материјалите.

Нашата организација, која служи со години и внимателно ги следи глобалните случувања во науката и технологијата, вработува тим од искусни професионалци и широка инфраструктура за спроведување тестирање, мерење и анализа во широк спектар на области за бизниси од сите сектори. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот „EN 1609 Производи за топлинска изолација за градежни апликации - Одредување на краткорочна апсорпција на вода со делумно потопување“.

WhatsApp