ISO 717-1 Акустика - Оценка на звучна изолација во згради и градежни елементи - Дел 1: Воздушна звучна изолација

Во стандардот „ISO 717-1 Акустика - Оценка на звучна изолација во згради и градежни елементи - Дел 1: Воздушна звучна изолација“ објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO),

• Едноброените величини се дефинирани за изолација на звучна изолација што се пренесува преку воздух во згради и градежни елементи како што се ѕидови, подови, врати и прозорци.
• Земени се предвид различни спектри на ниво на звук од различни извори на бучава, како што се изворите на бучава во зградата и сообраќајот надвор од зградата.
• Дадени се правила за одредување на овие величини од резултатите од мерењата извршени во третини од октава или во октавни опсези во согласност, на пример, со стандардите ISO 10140-2 и ISO 16283-1.

Еднобројните величини во овој стандард се дизајнирани да ја оценат звучната изолација што се пренесува преку воздух и да го поедностават формулирањето на акустичните барања во градежните кодови. За изразување на неизвесноста е специфицирана дополнителна едноброена евалуација во чекори од 0,1 dB. Потребните нумерички вредности на едноброените количини се специфицирани според променливите потреби. Едноброените величини се базираат на резултатите од мерењата направени во октавни опсези од една третина или октавни опсези. За лабораториски мерења во согласност со стандардот ISO 10140-2, еднонумерираните величини се пресметуваат со користење само на опсези од една третина октава. Оценувањето на резултатите од мерењата извршени во проширен фреквентен опсег е вклучено во додатокот на стандардот (Прилог Б).

За целите на овој стандард, се применуваат следните термини и дефиниции:

• Еднобројната величина е вредноста во децибели на 500 Hz од референтната крива (за степенот на звучна изолација од воздухот) откако ќе се помести во согласност со методот наведен во овој стандард. Термините и симболите за едноброени величини што се користат зависат од видот на мерењето. Примери се наведени во табелите дадени во стандардот за својства на звучна изолација на градежни елементи што се пренесува преку воздух и за звучна изолација во згради што се пренесува преку воздух. Општо земено, новите непарни величини се изведуваат на сличен начин.
• Терминот за адаптација на спектарот е вредноста во децибели што треба да се додаде на еднобројната оценка за да се земат предвид карактеристиките на одредени звучни спектри. Во овој стандард, дефинирани се два звучни спектри (во третооктавни опсези и во октавни опсези). Анексот на стандардот содржи информации за целта на воведувањето на овие два термина за адаптација на спектарот (Анекс А).

Според постапката за евалуација на еднонумерирани величини, на пример во согласност со стандардите ISO 10140-2 и ISO 16283-1, добиените вредности се споредуваат со референтните вредности на мерните фреквенции во опсегот од 100 Hz до 3150 Hz за опсези од една третина октава и од 125 Hz до 2000 Hz за опсези од една октава. Споредбата се врши како што е наведено во овој стандард. Дополнително, два термина за адаптација на спектарот се пресметуваат врз основа на два типични спектри во фреквентниот опсег наведен погоре. Овие два термина може опционално да се дополнат (доколку е потребно и доколку се достапни измерени податоци) со дополнителни термини за адаптација на спектарот што опфаќаат поширок фреквентен опсег од 50 Hz до 5000 Hz.

Збирот на референтни вредности што се користат за споредба со резултатите од мерењето треба да биде како што е дадено во табелата со наслов „Референтни вредности за звук во воздухот“.

За да се пресметаат членовите на адаптацијата на спектарот, множеството звучни спектри во опсези од една третина октава и во октавни опсези треба да биде како што е дадено во табелата со наслов „Спектри на ниво на звук за пресметување на членовите на адаптација“. Спектрите се А-пондерирани, а вкупното ниво на спектарот е нормализирано на 0 dB.

Метод на споредба: За да се евалуираат резултатите од мерењето на звучната изолација во опсези од една третина октава (или октавни опсези), податоците за мерење мора да бидат дадени со точност до едно децимално место. Релевантната референтна крива се поместува во зголемувања од 32,0 dB кон измерената крива сè додека збирот на негативните отстапувања не стане што е можно поголем, но не повеќе од 10,0 dB или 1 dB.

На кратко, воздушниот звук е шум што се носи во воздухот. Воздушната бучава се пренесува однадвор кон внатрешноста на зградата, како и од кат до кат или од соба до соба (на пр., во рамките на зградата или станбениот простор). Воздушната звучна изолација го опишува дејството на намалување на преносот на звукот што се пренесува преку одвојувачки елемент. Пресметката е доста едноставна. Дел од енергијата на инцидентниот звук се рефлектира на површината на елементот на сепараторот, а дел се апсорбира од самиот елемент на сепараторот. Друг дел бега во соседната соба.

Капацитетот на акустична изолација на градежен елемент се дефинира како индекс на намалување на звукот. Ова е диференцијална вредност, што значи дека колку е поголема вредноста, толку е подобра звучната изолација. Оваа вредност се однесува на градежната компонента, но не и на нејзиното влијание во просторијата. Воздушната бучава се пренесува не само директно преку елемент за одвојување, туку и преку соседните елементи (феномен познат како странично ширење). Изолациониот ефект на градежна компонента може да се процени според разликата во нивото на бучава помеѓу просторијата за предавање и просторијата за прием.

Нашата организација, која со години се обидува да ги поддржи бизнисите од секој сектор со широк спектар на студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги спроведува, има силен персонал кој внимателно ги следи случувањата во светот во областа на науката и технологијата и постојано се подобрува. Во овој контекст, услугите за тестирање се обезбедуваат и за бизнисите во согласност со стандардот „ISO 717-1 Акустика - Оценка на звучна изолација во згради и градежни елементи - Дел 1: Воздушна звучна изолација“.