EN 13146 Aplikasi Kereta Api - Kaedah Ujian untuk Sistem Rel dan Pengikat

Piawaian Eropah “EN 13146 Aplikasi Kereta Api - Kaedah ujian untuk sistem rel dan gandingan” terdiri daripada subseksyen berikut yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

• Piawaian “EN 13146-1 Bahagian 1: Penentuan sambungan rel membujur” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan perkara berikut:
• Daya membujur maksimum yang boleh dikenakan pada rel yang dipasang pada elemen tidur, pembawa atau landasan oleh pemasangan gandingan rel, atau ketegaran membujur spesimen rel terbenam dengan sistem gandingan pelekat pada anjakan membujur tertentu, dan untuk semua jenis sambungan, sebelum anjakan tak elastik rel berlaku.
• Data anjakan ricih dan ricih diperlukan untuk pengiraan interaksi rel-jambatan.

Bagi sistem pegangan rel yang secara mekanikal (pada selang masa atau berterusan) mengikat rel, prosedur ujian mengukur daya cengkaman membujur rel. Bagi rel tersembunyi yang dipasang dengan pelekat, prosedur ujian mengukur ketegaran membujur.

Pada prinsipnya, beban membujur dikenakan pada elemen tidur, pembawa, atau trek dengan menarik rel yang dipasang padanya dengan satu atau dua peranti penetapan rel atau sistem penetapan rel terbenam, sementara sokongan kekal pegun. Pergerakan rel relatif terhadap sokongan direkodkan, dan beban dikeluarkan apabila rel tergelincir atau anjakan membujur yang ditentukan berlaku. Penetapan rel membujur atau ketegaran membujur diperoleh daripada graf anjakan beban.

• Piawaian “EN 13146-2 Bahagian 2: Penentuan rintangan kilasan” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan momen yang diperlukan untuk memutarkan rel, yang dipasang pada bantalan oleh gandingan rel, sebanyak 1 darjah dalam satah selari dengan tapak rel. Nilai yang diperoleh boleh digunakan dalam pengiraan kestabilan rel. Ujian ini tidak terpakai pada rel terbenam. Prosedur ujian ini terpakai pada pemasangan gandingan lengkap.

Pada prinsipnya, beban melintang dikenakan pada kaki rel yang dipasang pada galas tidur tunggal, manakala tidur kekal tetap. Pergerakan rel relatif kepada tidur direkodkan, dan beban ditambah sehingga rel berputar sekurang-kurangnya 1,5 darjah. Kemudian, momen yang menyebabkan anjakan 1 darjah ditentukan daripada graf beban-momen-anjakan.

• Piawaian “EN 13146-3 Bahagian 3: Penentuan pelemahan beban impak” menerangkan prosedur ujian makmal untuk mengenakan impak pada rel yang dipasang pada bantalan konkrit atau pembawa, mensimulasikan beban impak yang disebabkan oleh lalu lintas di landasan kereta api dan mengukur tegasan pada bantalan. Prosedur ini digunakan untuk membandingkan pelemahan beban impak pada bantalan konkrit atau pembawa oleh pad rel yang berbeza. Prosedur rujukan dan prosedur alternatif disertakan. Ujian ini hanya terpakai pada talian balast. Prosedur ujian ini terpakai pada sistem gandingan lengkap.

Pada prinsipnya, beban impak dikenakan dengan menjatuhkan jisim ke hujung rel yang dipasang pada bantalan konkrit. Kesan impak diukur sebagai tegasan dalam bantalan konkrit. Redaman impak sistem gandingan dinilai dengan membandingkan tegasan yang dihasilkan oleh pad rel rujukan redaman rendah dan pad ujian dalam sistem gandingan.

Dengan pad rujukan dalam sistem, tegasan yang dihasilkan oleh beban impak tidak boleh melebihi 80% daripada momen rintangan katil terhadap penurunan rel. Jisim jatuh, ketinggian jatuh dan fleksibiliti penutup impak diselaraskan untuk memastikan had tegasan tidak dilampaui. Proses ini diulang dengan pad ujian tanpa sebarang perubahan seterusnya pada jisim jatuh, ketinggian jatuh atau penutup impak. Keputusan ujian tidak begitu sensitif terhadap beban ujian.

• Piawaian “EN 13146-4 Bahagian 4: Kesan pemuatan berulang” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menggunakan kitaran anjakan berulang yang mewakili anjakan yang disebabkan oleh lalu lintas di landasan kereta api. Kaedah ini digunakan untuk menilai prestasi jangka panjang sistem gandingan. Prosedur ini terpakai pada rel yang dipasang di permukaan dan rel terbenam pada permukaan tidur, pembawa dan landasan. Prosedur ujian ini terpakai pada pemasangan gandingan lengkap.

Pada prinsipnya, satu penggerak menggunakan daya kitaran amplitud malar pada garis beban dan kedudukan yang telah ditentukan pada kepala rel. Beban, kedudukan dan garis aplikasi yang akan digunakan ditentukan mengikut ketegaran menegak gandingan, beban gandar dan keadaan kelengkungan rel tempat gandingan diuji. Prestasi ditentukan oleh perubahan daya mampatan, kekangan rel membujur, ketegaran menegak dan kedudukan rel, serta melalui pemeriksaan visual komponen semasa ujian.

• Piawaian “EN 13146-5 Bahagian 5: Penentuan rintangan elektrik” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan rintangan elektrik antara rel yang disediakan oleh sistem gandingan yang dipasang pada alas, pembawa atau elemen trek keluli atau konkrit di bawah keadaan basah. Prosedur ini juga terpakai pada rel terbenam. Prosedur ujian ini terpakai pada pemasangan gandingan lengkap. Ia terpakai pada arus isyarat, tetapi tidak pada arus tarikan. Prosedur rujukan dan prosedur alternatif juga disertakan.

Pada prinsipnya, rintangan elektrik antara dua segmen rel pendek yang dipasang pada sokongan diukur semasa air disembur ke semua elemen sokongan dan penyambung pada kadar terkawal.

• Piawaian “EN 13146-6 Bahagian 6: Kesan keadaan persekitaran yang teruk” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan kesan pendedahan sistem gandingan kepada keadaan persekitaran yang teruk. Prosedur ujian ini terpakai untuk pemasangan gandingan lengkap, termasuk rel terbenam dengan elemen gandingan mekanikal. Ia tidak terpakai untuk sistem rel terbenam yang bergantung pada komponen pelekat untuk mengikat rel.

Pada prinsipnya, keseluruhan sistem pengikat tertakluk kepada semburan garam, dan kesannya terhadap kemudahan pembongkaran dan pemasangan semula, serta keadaan komponen individu, direkodkan.

• Piawaian “EN 13146-7 Bahagian 7: Penentuan daya mampatan dan ketegaran pengangkatan” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan daya mampatan yang dikenakan pada kaki rel dengan mengukur daya yang diperlukan untuk memisahkan kaki rel daripada sokongan langsungnya. Jika perlu, prosedur ini juga digunakan untuk menentukan ketegaran pengangkatan sistem gandingan. Prosedur ini terpakai kepada semua jenis elemen tidur, pembawa atau trek, untuk sistem dengan dan tanpa plat tapak. Ujian ini tidak menentukan keselamatan komponen gandingan yang dipasang pada tidur atau sokongan sistem gandingan lain. Prosedur ujian ini terpakai kepada pemasangan gandingan lengkap. Ia tidak terpakai kepada sistem gandingan untuk rel terbenam atau sistem gandingan lain yang tidak bertindak pada kaki rel.

Pada prinsipnya, daya pengapit untuk sistem gandingan rel lengkap ditentukan dengan mengukur daya yang diperlukan untuk memisahkan rel daripada permukaan tempat ia disokong.

• Piawaian “EN 13146-8 Bahagian 8: Ujian dalam perkhidmatan” menerangkan prosedur untuk ujian perbandingan sistem sambungan pada rel. Prosedur ujian ini terpakai kepada sistem sambungan yang, dalam semua aspek lain, mematuhi piawaian EN 13481-2, EN 13481-3, EN 13481-4, EN 13481-5 dan EN 13481-7. Ujian ini terpakai kepada pemasangan sambungan lengkap. Ia hanya digunakan dalam ujian perbandingan sistem sambungan sedemikian yang dipasang serentak dan dengan jenis sokongan yang dimaksudkan.

Pada prinsipnya, sistem gandingan yang akan diuji dipasang pada rel tidur, pembawa atau rel landasan daripada bahan dan reka bentuk yang sama seperti sistem gandingan rujukan, serentak dengan sistem gandingan rujukan. Susunan pada rel adalah sedemikian rupa sehingga sistem gandingan ujian dan rujukan berada pada rel dengan geometri dan keadaan perkhidmatan yang serupa.

• Piawaian “EN 13146-9 Bahagian 9: Penentuan ketegaran” menerangkan prosedur ujian makmal untuk menentukan ketegaran statik dan dinamik pad rel, pad plat tapak dan pemasangan lampiran rel lengkap.
• Piawaian “EN 13146-10 Bahagian 10: Ujian beban untuk kekuatan tegangan” menerangkan prosedur ujian untuk mengesahkan bahawa daya yang diperlukan untuk menarik sauh gandingan rel daripada elemen tidur atau sokongan lain adalah lebih besar daripada nilai yang telah ditentukan (iaitu, ini adalah ujian galas beban). Ujian ini boleh digunakan untuk komponen sistem gandingan berikut:
• Dituang ke dalam konkrit semasa pembuatan alas tidur atau elemen sokongan lain.
• Digunakan pada lubang dalam konkrit, sama ada dituang atau digerudi.
• Diskru atau dilekatkan pada alas kayu, plastik atau keluli atau elemen sokongan lain.

Ujian ini tidak terpakai pada rel terbenam.

Pada prinsipnya, daya menegak ke atas dikenakan pada elemen sambungan berlabuh tepat di atas titik di mana ia dituang, dilekatkan, atau diskrukan. Beban ditingkatkan sehingga kapasiti galas yang dimaksudkan dicapai. Tidak sepatutnya ada tanda-tanda kerosakan yang boleh mengurangkan kekuatan atau ketahanan sistem sambungan. Untuk aplikasi umum, nilai kapasiti galas diberikan dalam EN 13481-2 (untuk bantalan konkrit) dan EN 13481-5 (untuk rel plat).

Kesimpulannya, piawaian EN 13146 dianggap penting atas sebab-sebab berikut:

• Keselamatan kereta api
• Penilaian prestasi piawai
• Peraturan perundangan dan pematuhan kontrak
• Meningkatkan ketahanan dan mengurangkan kos kitaran hayat.
• Sokongan untuk inovasi
• Kebolehkendalian dalam rangkaian kereta api Eropah

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu mereka dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kepada perniagaan mengikut piawaian "EN 13146 Aplikasi Kereta Api - Kaedah ujian untuk sistem rel dan gandingan".