ISO 1973 Gentian Tekstil - Penentuan Ketumpatan Linear - Kaedah Gravimetrik dan Kaedah Vibroskop

Piawaian "Gentian Tekstil ISO 1973 - Penentuan ketumpatan linear - Kaedah Gravimetrik dan kaedah vibroskop" yang diterbitkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO) menerangkan kaedah gravimetrik dan kaedah vibroskop untuk menentukan ketumpatan linear gentian tekstil, yang boleh digunakan pada berkas gentian dan gentian individu.

Kaedah ini juga boleh menghasilkan data berguna tentang gentian buatan manusia dan, pada tahap yang lebih rendah, gentian semula jadi. Piawaian ini hanya terpakai kepada gentian yang boleh disimpan lurus dan selari dalam berkas semasa penyediaan ujian. Ia boleh digunakan dengan sewajarnya jika gentian mudah dibuka. Kaedah dalam dokumen ini tidak boleh digunakan pada gentian kon. Kaedah vibroscope tidak boleh selalu digunakan pada gentian berongga dan rata (seperti reben).

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Ketegangan merujuk kepada daya yang menyebabkan objek memanjang.
• Daya tegangan merujuk kepada daya yang bertindak ke atas sampel gentian semasa ujian getaran. Dalam ujian tekstil, daya tegangan yang digunakan adalah berdasarkan kepadatan linear atau luas keratan rentas.

Secara umum, dua kaedah diterangkan untuk menentukan ketumpatan linear:

• Kaedah gravimetrik untuk berkas gentian: Dalam kaedah ini, sampel dengan panjang tertentu ditimbang pada skala. Kaedah ini boleh digunakan untuk berkas gentian.
• Kaedah vibroskop untuk gentian individu: Dalam kaedah ini, gentian individu dengan panjang tertentu dan di bawah daya tegangan tertentu tertakluk kepada getaran pada frekuensi resonansnya. Ketumpatan linear ditentukan daripada keadaan resonan, iaitu, frekuensi resonans, panjang getaran gentian, dan daya tegangan. Ketumpatan linear dibaca terus pada skala atau paparan vibroskop dan dilaporkan oleh sistem komputer yang disambungkan. Kaedah ini menganggap bahawa ketumpatan linear panjang gentian yang diuji adalah malar. Dalam keadaan tertentu (cth., panjang getaran pendek, kekuatan tegangan rendah, gentian modulus tinggi), keputusan kaedah vibroskop diherotkan oleh kekakuan lentur gentian. Faktor pembetulan boleh digunakan sebagai langkah balas pampasan, jika dipersetujui oleh pihak yang terlibat.

Radas yang digunakan dalam kaedah gravimetrik termasuk:

• Skala sesuai untuk menimbang berkas gentian dengan ketepatan sekurang-kurangnya tambah/tolak 1 peratus.
• Peranti untuk memotong helai di bawah ketegangan pada panjang yang diketahui dengan ketepatan tambah atau tolak 100%, dan membenarkan ketegangan helai dipotong untuk dilaraskan. Sebagai contoh, dua pisau cukur yang diletakkan selari dalam pemegang yang sesuai boleh digunakan.
• Pemisah kad untuk prapenjajaran gentian.
• Kain sandaran tekstil dalam warna yang kontras dengan warna gentian yang akan diuji.
• Kepingan kaca dengan satu tepi digilap, berukuran lebih kurang 100 mm x 200 mm.

Peranti yang digunakan dalam kaedah vibroskop termasuk:

• Vibroskop mesti mempunyai ketepatan berikut:
  • Daya tegangan yang dikenakan mestilah dalam lingkungan tambah/tolak 0,5 peratus daripada nilai yang ditentukan.
  • Kesilapan dalam membaca frekuensi resonans yang diukur atau digunakan pada vibroskop tidak boleh melebihi tambah/tolak 0,5 peratus.
  • Kesilapan dalam membaca panjang getaran gentian pada vibroskop tidak boleh melebihi tambah/tolak 1 peratus.
• Forceps digunakan untuk menggunakan daya tegangan pada setiap gentian yang akan diuji. Jika instrumen boleh menggunakan daya tegangan secara automatik (contohnya, dengan pengapit bawah boleh alih dan pengapit atas disambungkan kepada alat pengukur daya), forsep tidak diperlukan.

Untuk memastikan sampel makmal mewakili bahan dan sampel ujian mewakili sampel tersebut apabila diambil daripada sampel makmal, pensampelan mesti dijalankan mengikut piawaian ISO 1130.

Persekitaran prakondisi, penyaman dan ujian mesti mematuhi piawaian ISO 139.

Apabila menggunakan kaedah gravimetrik, sampel ujian dikondisikan dan ujian dijalankan dalam suasana standard. Sepuluh helai, setiap satu dengan berat beberapa miligram, diambil daripada sampel makmal, dan gentian dari setiap helai digabungkan dengan teliti dengan pemisah sikat beberapa kali untuk menyelaraskannya selari. Bahagian tengah setiap helai yang disikat dipotong ke panjang maksimum yang mungkin dengan alat pemotong, di bawah ketegangan minimum yang diperlukan untuk menghilangkan kelim. Langkah berjaga-jaga yang perlu diambil untuk memastikan tiada hujung gentian bebas kekal di mana-mana kecuali di dua hujung helai. Sepuluh helai yang terhasil diletakkan pada kain sandaran tekstil dan ditutup dengan plat kaca, dengan tepi yang digilap sedikit menonjol. Lima gentian dikeluarkan dari setiap sepuluh helai, menghasilkan helai 50 gentian, setiap kali menarik dari satu hujung yang dipotong. Sekurang-kurangnya sepuluh daripada ini dibuat. Jika perlu, sampel dipulihkan. Helai ini ditimbang secara individu dengan ketepatan tambah atau tolak 1 peratus. Jika helai 50 gentian tidak dapat ditimbang dengan ketepatan 1 peratus yang dikehendaki, bilangan gentian dinaikkan sewajarnya (sehingga maksimum 500).

Apabila menggunakan kaedah vibroskop, vibroskop diperiksa sebelum sampel diperiksa. 100 gentian individu diuji menggunakan vibroskop. Gentian yang sama diuji menggunakan kaedah gravimetrik untuk perbandingan. Purata aritmetik dan pekali variasi bacaan ketumpatan linear yang diperoleh daripada vibroskop dikira. Jika pekali variasi bacaan vibroskop lebih besar daripada 10 peratus, sampel tidak sesuai untuk menentukan ketumpatan linear menggunakan vibroskop ini. Satu berkas 100 gentian yang diuji dengan vibroskop ditimbang. Panjang semua gentian diukur dengan ketepatan tambah atau tolak 1 peratus mengikut ISO 6989 atau, jika sesuai, 100 gentian dipotong pada panjang yang diketahui menggunakan alat pemotong. Purata ketumpatan linear gentian dikira menggunakan formula yang disediakan. Ketumpatan linear purata ini dibandingkan dengan bacaan ketumpatan linear purata pada vibroskop. Perbezaan relatif tidak boleh melebihi tambah atau tolak 3 peratus daripada nilai purata bacaan vibroskop. Jika perbezaan relatif melebihi ini, faktor pembetulan harus digunakan. Penggunaan faktor pembetulan ditentukan oleh pihak yang terlibat.

Sepuluh helai seberat beberapa miligram diambil daripada sampel makmal dan, dengan membahagi dan menggandakan helai ini berulang kali, satu berkas terbentuk. Daripada helai ini, helai sekurang-kurangnya 50 gentian diambil dan dikondisikan.

Setiap gentian diapit pada vibroskop menggunakan forsep atau dengan menyatakan daya tegangan, dengan ketegangan yang mencukupi untuk menghilangkan kelim. Gentian tidak boleh rosak atau herot dalam apa jua cara.

Daya tegangan yang akan dikenakan dikira daripada ketumpatan linear nominal. Jika ketumpatan linear nominal tidak diketahui, nilai anggaran untuk ketumpatan linear harus ditentukan melalui ujian awal. Sebaik sahaja daya tegangan ini dipilih, ia mesti digunakan dan dikekalkan dengan ketepatan yang diperlukan.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi serta sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian selaras dengan Serat Tekstil ISO 1973 - Penentuan Ketumpatan Linear - Piawaian Gravimetrik dan Vibroskopi.