لرزش مکانیکی ISO 21940 - تعادل روتور

مجموعه استانداردهای ISO 21940 که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، یک پیش‌زمینه کلی در فناوری تعادل ارائه می‌کند و شامل معیارهایی برای رویه‌ها و تلورانس‌های متعادل‌سازی، ماشین‌های متعادل کننده و طراحی ماشین برای بالانس کردن است.

ارتعاش ناشی از عدم تعادل روتور یکی از مهم ترین مسائل در طراحی و نگهداری ماشین های دوار است. این وضعیت باعث ظهور نیروهای دینامیکی می شود که هم بر روی ماشین و هم بر سلامت و رفاه انسان تأثیر منفی می گذارد.

مجموعه استانداردهای ISO 21940 از بخش های زیر تشکیل شده است:

• ISO 21940-1 قسمت 1: مقدمه (این استاندارد پیشینه ای کلی در مورد فناوری تعادل ارائه می دهد و خواننده را به بخش های مناسب این مجموعه که شامل واژه نامه، روش های متعادل سازی و تلرانس ها، ماشین های متعادل کننده و طراحی ماشین برای بالانس کردن می باشد هدایت می کند).
• ISO 21940-2 قسمت 2: اصطلاحات و تعاریف (این استاندارد اصطلاحات مربوط به تعادل را تعریف می کند).
• ISO 21940-11 قسمت 11: مشخصات و راستی‌آزمایی تلورانس‌های متعادل (این استاندارد رویه‌ها و تلورانس‌های عدم تعادل را برای متعادل کردن روتورها با رفتار صلب مشخص می‌کند).
• ISO 21940-12 قسمت 12: رویه ها و تلورانس ها برای روتورهای رفتار انعطاف پذیر (این استاندارد تنظیمات معمولی روتورهای رفتاری انعطاف پذیر را با توجه به ویژگی ها و الزامات تعادلی آنها ارائه می دهد، روش های تعادل را تعریف می کند، روش هایی را برای ارزیابی حالت تعادل نهایی مشخص می کند، و دستورالعمل هایی را برای کیفیت تعادل ایجاد می کند. معیارها).
• ISO 21940-13 قسمت 13: ضوابط و اقدامات ایمنی برای بالانس درجا روتورهای متوسط ​​و بزرگ (این استاندارد رویه هایی را که باید هنگام متعادل کردن روتورهای متوسط ​​و بزرگ در میدان نصب شده در یاتاقان های خود به کار گرفته شود، مشخص می کند).
• ISO 21940-14 قسمت 14: رویه های ارزیابی خطاهای موجودی (این استاندارد معیارهای پذیرش تراز را برای عدم تعادل باقیمانده، هم مستقیماً پس از تعادل و هم برای بررسی بعدی کیفیت تعادل توسط کاربر مشخص می کند).
• ISO 21940-21 قسمت 21: توصیف و ارزیابی ماشین‌های متعادل کننده (این استاندارد الزامات ارزیابی عملکرد ماشین‌ها را برای متعادل کردن اجزای دوار با آزمایش‌های خاص مشخص می‌کند).
• ISO 21940-23 قسمت 23: محفظه ها و سایر اقدامات حفاظتی برای ایستگاه های اندازه گیری ماشین های متعادل کننده (این استاندارد الزامات محافظ ها و سایر اقدامات حفاظتی مورد استفاده برای به حداقل رساندن خطرات مکانیکی تولید شده توسط روتور در ایستگاه اندازه گیری عدم تعادل ماشین های تعادل گریز از مرکز را مشخص می کند. ).
• ISO 21940-31 قسمت 31: حساسیت و حساسیت ماشین آلات به عدم تعادل (این استاندارد روش هایی را برای تعیین حساسیت ارتعاش ماشین آلات به عدم تعادل مشخص می کند و دستورالعمل های ارزیابی را به عنوان تابعی از نزدیکی سرعت های چرخش رزونانس مربوطه به سرعت عملیاتی ارائه می دهد).
• ISO 21940-32 قسمت 32: چیدمان شفت و کلید کوپلینگ (این استاندارد قانونی را برای متعادل کردن شفت ها و وسایل یک مجموعه روتور کلید دار توضیح می دهد).

ارتعاش مکانیکی اندازه گیری فرآیند نوسان دوره ای با توجه به یک نقطه تعادل است. ارتعاشات نوسانات در سیستم های دینامیکی مکانیکی هستند. در مهندسی مکانیک، اصطلاح ارتعاش عموماً برای سیستم‌هایی استفاده می‌شود که می‌توانند آزادانه و بدون نیروی اعمالی نوسان کنند. گاهی اوقات این ارتعاشات باعث ایجاد مشکلات جزئی یا جدی در عملکرد یا ایمنی در سیستم های مهندسی می شود. به عنوان مثال، هنگامی که بال هواپیما بیش از حد می لرزد، مسافران در هواپیما ناراحت می شوند، به خصوص زمانی که فرکانس های ارتعاش با فرکانس های طبیعی بدن و اندام های انسان مطابقت دارد.

تحلیل‌های ارتعاش مکانیکی از ابزارهای ریاضی برای مدل‌سازی و پیش‌بینی مشکلات و راه‌حل‌های ارتعاش بالقوه استفاده می‌کنند که اغلب در طرح‌های پیش مهندسی آشکار نیستند.

تعادل روتور یک روش تحلیلی است که مشخصات ارتعاش را با چرخش یک عنصر مکانیکی برای تعیین توزیع وزن ناسازگار حول قطر و در حین محاسبه مقدار و موقعیت وزن مورد نیاز برای حفظ شرایط عدم تعادل مقایسه می‌کند.

سازمان ما همچنین خدمات تست ارتعاش مکانیکی و تعادل روتور را در چارچوب استاندارد ISO 21940 با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود در میان مطالعات تست، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، ارائه می‌کند.