EN 12219 Врати - Климатски ефекти - Барања и класификација

Европскиот стандард „EN 12219 Врати - Климатски ефекти - Барања и класификација“ се однесува на крила на врати и склопови на врати тестирани во согласност со стандардите EN 1121 и EN 1294.

За целите на овој стандард, се применуваат дефинициите дадени во EN 12519, како и следните дефиниции:

Свиткување: Спирално искривување во рамнината на листот од вратата.
Пружина: Закривеноста на листот од вратата во насока на неговата висина.
Вдлабнатина: Закривеност во ширината на листот од вратата.

Барањата се базираат на појавата на оштетување во примерокот за тестирање и, каде што е применливо, на соодветноста на перформансите.

Површината мора да биде без видливи пукнатини или други дефекти (разделување на слоеви, лабав површински премаз) и не смее да има влошување на материјалот, спојките и хардверските врски.

Пред и по климатскиот тест, примерокот мора да постигне одредена класа во работата на неговата опрема и, каде што е применливо, во неговата пропустливост на воздух. Климатскиот тест се смета за задоволителен ако перформансите на испитуваниот примерок се променат во рамките на наведените граници.

Крилата на вратите, без разлика дали се без рамка или се испорачуваат како дел од сет на врати, се класифицираат според табелата насловена како „Максимална дозволена деформација“ дадена во стандардот. Овие деформации не смеат да се надминат. Ова важи за примерок тестиран во последователни хомогени климатски услови, како и за примерок тестиран помеѓу две различни климатски услови. Максималните вредности на деформација во табелата се базираат на следните параметри:

Свиткување (конечно свиткување)
Свиткување (апсолутната разлика помеѓу конечното и почетното свиткување или отклонување, или вистинското апсолутно конечно свиткување или отклонување, кое и да е поголемо)
Јамки (конечно јамкирање)

Крилата на вратите, без разлика дали се испорачуваат без рамка или како дел од сет на врати, мора да ги исполнуваат барањата на стандардот EN 1530. Климата за тестирање е дефинирана во стандардите EN 1121 и EN 1294.

Стандардот EN 12219 дава упатства за оценување на тоа како вратите и системите на врати работат под различни климатски услови. Овој стандард е особено важен во градежната индустрија, осигурувајќи дека вратите ја одржуваат својата функционалност и издржливост кога се изложени на фактори на животната средина како што се варијации на температурата, влажноста и временските услови.

Стандардот EN 12219 се фокусира на надворешни и внатрешни врати во згради, помагајќи им на производителите да ги класифицираат своите производи според нивната отпорност на климатски стресови. Ова е клучно за вратите што се користат во различни средини, од умерени внатрешни услови до сурови надворешни услови.

Стандардот EN 12219 ги дефинира барањата за вратите да издржат климатски услови без прекумерна деформација, свиткување или дефект. Тие вклучуваат:

Отпорност на температурни промени
Толеранција на промени во влажноста.
Спречување на проблеми како што се свиткување, искривување или деламинација.

Една од клучните карактеристики на овој стандард е систем што ги класифицира вратите според нивните перформанси во однос на климатските ефекти. Класите се доделуваат во зависност од сериозноста на очекуваната средина:

Пониските класи се наменети за заштитена, внатрешна употреба (на пример, стабилна внатрешна клима).
Повисоките класи се наменети за изложени надворешни врати (на пр., врати директно изложени на временски услови, екстремни температури или висока влажност).

Оваа класификација им помага на архитектите, градителите и спецификаторите да ги изберат соодветните врати за специфични намени во согласност со градежните прописи.

Во контекст на регулативите на ЕУ за градежни производи (како што се поранешната Директива 89/106/ЕЕЗ и тековната Регулатива (ЕУ) 305/2011), стандардот EN 12219 поддржува декларации за усогласени перформанси на производот. Тој гарантира дека вратите придонесуваат за енергетска ефикасност, безбедност и долговечност во зградите.

Иако не е директно поврзан со системите за вентилација или ентериерот на возилата (тие спаѓаат под различни стандарди, како што е серијата стандарди ISO 12219 за емисии на испарливи органски соединенија во автомобилите), стандардот EN 12219 игра витална улога во производството на врати и стандардите за дизајн на згради.

Стандардот EN 12219 останува значаен европски стандард во индустријата за врати. Неговата важност произлегува од обезбедувањето вратите, особено оние направени од материјали чувствителни на влага и температурни варијации, како што се дрво или производи на база на дрво, да функционираат сигурно во реални услови на животната средина.

Главните причини зошто овој стандард се смета за важен се:

Обезбедување на трајност и функционалност на вратите: Вратите, особено надворешните врати, се изложени на променливи климатски услови: температурни флуктуации, разлики во влажноста помеѓу внатрешноста и надворешноста и директни временски услови. Без соодветна отпорност, крилата на вратите можат да се искриват, свиткаат, напукнат или да се одделат во слоеви. Ова доведува до лошо запечатување, тешкотии при отворање и затворање, намалена безбедност и загуба на енергија. Овој стандард ги дефинира методите за тестирање и дозволените граници на деформација под симулирани климатски стресови (на пр., последователни униформни клими или различни клими од двете страни).
Обезбедува стандардизиран систем за класификација: Овој стандард ги дели вратите во класи на перформанси според сериозноста на нивната изложеност:
Пониски класи: За внатрешни врати во фиксни, заштитени средини.
Повисоки класи (на пр., класа 2 или 3): За надворешни врати изложени на сурови услови.
Оваа класификација овозможува следново:
Им овозможува на производителите да декларираат специфични нивоа на перформанси.
Архитектите, градителите и спецификаторите можат да изберат врати што се соодветни за локацијата и намената на зградата (на пример, крајбрежни области со висока влажност или региони со екстремни температурни варијации).
Поддржува усогласеност во градежништвото: Според регулативата на ЕУ за градежни производи бр. 305/2011, вратите се градежни производи кои генерално мора да ја носат ознаката CE кога се пласираат на пазарот на ЕУ. Иако овој стандард сам по себе не е целосно усогласен стандард за производ, тој поддржува декларации за перформанси за климатско однесување.
Практично влијание во производството и дизајнот на згради: Производителите го користат за развој и тестирање на производи: за да ги исполнат гаранциите и да избегнат одговорност. Во апликации со висок ризик (на пр., влажни простории, базени или надворешни влезови), често е потребна верификација според овој стандард.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 12219.