
Norma DIN 126 opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje wymagania dla podkładek płaskich i określa metodę testowania. Podobnie w normie ISO 7091 opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) cechy serii normalnej, podkładki płaskie klasy produktu C w klasie twardości 100 HV oraz wielkości nominalne (nominalne średnice gwintu) w zakresie od 1,6 mm do 64 mm ( włącznie) są opisane (ISO) 7091 Podkładki płaskie - Seria zwykła - Klasa produktu C).

Podkładki o klasie twardości 100 HV nadają się do:
Jeżeli wymagane są wymiary inne niż wymienione w tej normie, należy je wybrać spośród podanych w normie ISO 887. W przypadku mocowania części z miękkiego materiału lub zastosowania w elemencie dużych otworów prześwitowych należy sprawdzić przydatność techniczną tego typu podkładki.
Podkładki płaskie są najczęstszym rodzajem podkładek. Podkładki płaskie nie mają funkcji blokowania, ale zamiast tego służą do ochrony współpracującej powierzchni przed uszkodzeniem. Robią to, zwiększając powierzchnię, aby pomóc w rozłożeniu obciążenia, szczególnie w miękkich materiałach lub w dużych lub szczelinowych otworach. Podkładki płaskie są umieszczone między łbem śruby/nakrętką a powierzchnią współpracującą. Połączenie śrubowe jest następnie dokręcane w taki sam sposób, jak niezabezpieczona śruba.
Większość podkładek płaskich dzieli się na trzy szerokie typy:
Nasza organizacja, wśród licznych opracowań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które wykonała dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, z wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym wyposażeniem technologicznym, w zakresie normy DIN 126, dla podkładek płaskich oraz w zakresie Norma ISO 7091, podkładki płaskie, serie normalne (produkty) Świadczy również usługi testowania dla klasy C.
