EN 779 Filtry powietrza do wentylacji ogólnej – Określanie skuteczności filtracji

Norma europejska „EN 779 Filtry powietrza do wentylacji ogólnej – Określanie skuteczności filtracji” obejmuje filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Filtry te są klasyfikowane według ich skuteczności, mierzonej w niniejszej procedurze badawczej. Norma ta zawiera wymagania, jakie muszą spełniać filtry powietrza. Opisuje również metody badań i urządzenia do pomiaru skuteczności filtrów.

Aby uzyskać wyniki do celów porównawczych i klasyfikacyjnych, filtry powietrza cząsteczkowego testowano pod kątem dwóch syntetycznych aerozoli: drobnego aerozolu w celu pomiaru wydajności filtracji w zależności od wielkości cząstek w zakresie od 0,2 µm do 3,0 µm oraz grubego aerozolu w celu uzyskania informacji o wydajności filtracji w stosunku do grubego ładunku pyłu (retencja) w grubych filtrach.

Niniejsza norma ma zastosowanie do filtrów powietrza o początkowej skuteczności filtracji mniejszej niż 98% dla cząstek o średnicy 0,4 µm. Filtry powinny być testowane przy natężeniu przepływu powietrza od 0,24 m³/s do 1,5 m³/s. Wyniki badań skuteczności filtracji uzyskane zgodnie z niniejszą normą nie mogą być stosowane samodzielnie do ilościowego oszacowania skuteczności filtracji i trwałości użytkowej. Inne czynniki wpływające na skuteczność filtracji, które należy uwzględnić, opisano w załącznikach do niniejszej normy (załącznik A i załącznik B).

Filtr musi być zaprojektowany lub oznaczony w sposób uniemożliwiający nieprawidłowy montaż. Po prawidłowym zamontowaniu w kanale wentylacyjnym filtr musi być zaprojektowany tak, aby nie występowały przecieki na krawędzi uszczelniającej.

Cały filtr (filtr i rama) musi być wykonany z odpowiedniego materiału, który wytrzyma normalne użytkowanie oraz temperatury, wilgotność i środowiska korozyjne, w jakich może się znajdować.

Cały filtr musi być zaprojektowany tak, aby wytrzymać obciążenia mechaniczne, jakie mogą wystąpić podczas normalnego użytkowania. Kurz lub włókna uwalniane z materiału filtracyjnego przez przepływające przez filtr powietrze nie mogą stanowić zagrożenia ani powodować dyskomfortu dla osób (lub urządzeń) narażonych na działanie przefiltrowanego powietrza.

Filtry klasyfikuje się według ich skuteczności (retencji) w następujących warunkach testowych:

• Jeżeli producent nie określił nominalnego natężenia przepływu powietrza, natężenie przepływu powietrza powinno wynosić 0,944 m3/s.
• Maksymalny końcowy spadek ciśnienia wynosi 250 Pa dla filtrów zgrubnych (G).
• Maksymalny końcowy spadek ciśnienia wynosi 450 Pa dla filtrów dokładnych (F).
• Filtry klasyfikuje się zgodnie z tabelą, jeżeli są testowane przy przepływie 0,944 m3/s i maksymalnym końcowym spadku ciśnienia.

W świecie systemów jakości powietrza wewnętrznego i wentylacji, wybór odpowiedniego filtra powietrza ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowego środowiska w budynkach, od biur i szpitali po obszary mieszkalne. Jednym z podstawowych kryteriów tego wyboru jest norma EN 779, która klasyfikuje filtry powietrza stosowane w wentylacji ogólnej. Norma ta stanowi ramy do testowania i klasyfikowania filtrów w oparciu o ich skuteczność w wychwytywaniu pyłów i cząstek stałych. Została ona jednak później zastąpiona bardziej kompleksową normą ISO 16890. Niemniej jednak wiele starszych systemów i norm nadal powołuje się na tę normę.

Testy zgodne z normą EN 779 przeprowadzane są w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych, aby zapewnić spójność. Filtry oceniane są w standardowym kanale prostokątnym (610 mm x 610 mm) przy prędkościach przepływu powietrza od 0,24 m³/s do 1,5 m³/s. Ponieważ wydajność zmienia się w zależności od warunków pracy, wyniki zależą od testowanego natężenia przepływu.

Podstawowe pomiary są następujące:

• Skuteczność retencji: W przypadku filtrów klasy G (grubych) istotne jest to, ile procent syntetycznego pyłu grubego zostanie wychwyconego.
• Skuteczność filtracji drobnych cząstek: mierzona przy wielkości 0,4 μm przy użyciu aerozoli chlorku sodu, co jest wartością krytyczną dla filtrów klasy F (drobnoziarnistych).

Norma EN 779 została opracowana w celu klasyfikacji i badania filtrów powietrza stosowanych w systemach wentylacji ogólnej. Norma ta ma kluczowe znaczenie dla jakości powietrza, zdrowia i efektywności energetycznej. Główne powody, dla których norma ta jest uznawana za ważną, to:

• Zapewnienie i utrzymanie jakości powietrza w pomieszczeniach: Norma ta określa skuteczność filtrów wychwytujących kurz, pyłki, bakterie i inne cząstki. Zmniejsza to zanieczyszczenie powietrza w pomieszczeniach, szczególnie w szpitalach, szkołach, biurach i budynkach mieszkalnych. Drobne cząstki stałe (np. PM2.5 lub PM10) mogą powodować choroby układu oddechowego, alergie i problemy z sercem. Norma ta minimalizuje to ryzyko poprzez zdefiniowanie klas filtrów (od G1 do F9) i minimalnych poziomów skuteczności. Na przykład filtry F7-F9 wychwytują 80-95% drobnych cząstek stałych, co czyni je niezbędnymi w środowiskach wrażliwych (laboratoria, pomieszczenia czyste).
• Korzyści dla zdrowia i środowiska: Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zanieczyszczenie powietrza jest przyczyną milionów przedwczesnych zgonów rocznie. Norma EN 779 chroni użytkowników, zapewniając, że filtry są testowane w warunkach zbliżonych do rzeczywistych (z syntetycznym pyłem i aerozolami). Podczas pandemii te zgodne z normą filtry zmniejszają ryzyko transmisji, filtrując aerozole przenoszące wirusy. Przepisy UE dotyczące jakości powietrza w pomieszczeniach odwołują się do tej normy, stanowiąc wytyczne dla projektantów budynków.
• Efektywność energetyczna i zrównoważony rozwój: Norma ta optymalizuje zużycie energii w systemach HVAC poprzez pomiar wydajności filtrów przy spadku ciśnienia i obciążeniu pyłem. Norma EN 779 zmniejsza ślad węglowy poprzez promowanie filtrów o niskim zużyciu energii.
• Standaryzacja i porównywalność: Zapewnia spójne metody testowania (np. wydajność dla cząstek 0.4 μm) stosowane przez producentów, umożliwiając nabywcom (inżynierom, kierownikom zakładów) łatwe porównywanie filtrów. Jednocześnie norma ta stanowi podstawę handlu międzynarodowego.

Wybór odpowiedniego filtra z ekonomicznego punktu widzenia pozwala obniżyć koszty konserwacji i zapobiega stratom w produkcji.

Podsumowując, norma EN 779 odegrała znaczącą rolę w podniesieniu standardów filtracji powietrza na całym świecie, zapewniając bezpieczniejszą i bardziej wydajną wentylację.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 779 Filtry powietrza do wentylacji ogólnej – Określanie skuteczności filtracji”.