
Płaskie podkładki odbojowe, zdefiniowane w normie DIN 9021 opublikowanej przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), to okrągłe płaskie podkładki o większej średnicy zewnętrznej (OD) około 3x średnicy wewnętrznej. Te większe podkładki zewnętrzne są zwykle używane do rozłożenia obciążenia na większej powierzchni nośnej niż standardowa podkładka płaska. Podkładkę należy umieścić pod łbem śruby lub pod nakrętką. Ten równomierny rozkład na większej powierzchni zmniejsza możliwość uszkodzenia powierzchni łożyska. Podkładkę można również zastosować, jeśli zewnętrzna średnica przeciwnakrętki jest mniejsza niż otwór, w który wkładana jest śruba.

Wymagania dla podkładek płaskich o dużej średnicy zewnętrznej zawarte są w normie DIN 9021 pod następującymi nagłówkami:
Podobnie norma ISO 7093-1, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje charakterystykę dużych serii, podkładek płaskich klasy A w klasach twardości 200 HV i 300 HV oraz wielkości nominalnych od 3 mm do 36 mm (nominalne średnice gwintu). Norma ISO 7093-2 opisuje charakterystykę wielkoseryjnych podkładek płaskich klasy C w klasie twardości 100 HV, średnicach nominalnych od 3 mm do 36 mm (nominalne średnice gwintu). Podkładki te są przeznaczone do stosowania tam, gdzie mają być mocowane kawałki miękkiego materiału lub gdy w przedmiocie obrabianym występują duże otwory.
Podkładki płaskie metryczne o zwiększonej średnicy zewnętrznej to okrągłe tarcze z okrągłymi otworami o dużej średnicy zewnętrznej, które zapewniają gładką powierzchnię nośną, gdy są stosowane pod śrubą z łbem sześciokątnym lub łbem z nakrętką sześciokątną.
Nasza organizacja, oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferuje również usługi testowania płaskich podkładek odbojowych (średnica zewnętrzna około 3x średnica) zgodnie z normą DIN 9021 oraz podkładek płaskich (duże serie) zgodnie z normą ISO 7093, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi .
