EN 14501 Żaluzje i rolety – Komfort termiczny i wizualny – Charakterystyka i klasyfikacja

Norma europejska „EN 14501 Żaluzje i rolety – Komfort termiczny i wizualny – Właściwości użytkowe i klasyfikacja” ma zastosowanie do wszystkich typów żaluzji, markiz i rolet zdefiniowanych w normie EN 12216 i opisanych w niej jako urządzenia do ochrony przeciwsłonecznej. Urządzenia te są zbiorczo nazywane urządzeniami do ochrony przeciwsłonecznej.

Charakterystyka i klasyfikacja są następujące:

• W kwestii komfortu cieplnego:
• Współczynnik przepuszczalności energii słonecznej (całkowita przepuszczalność energii słonecznej)
• Wtórny współczynnik przenikania ciepła
• Bezpośrednia przejrzystość słoneczna
• Jeśli chodzi o komfort wizualny:
• Wydajność blackoutu
• Prywatność nocna
• Kontakt wzrokowy z przyrodą.
• Kontrola olśnienia
• Wykorzystanie światła dziennego
• Przetwarzanie kolorów

W innych celach można zastosować bardziej szczegółowe metody wykorzystujące inne parametry. Niektóre właściwości (np. współczynnik przenikania ciepła słonecznego połączenia szkła i osłony przeciwsłonecznej) nie mają zastosowania, gdy osłony przeciwsłoneczne nie są równoległe do szkła (np. markizy składane).

Norma ta nie ma zastosowania do urządzeń chroniących przed słońcem, w których zastosowano materiały fluorescencyjne.

Głównym celem normy EN 14501 jest zapewnienie jednolitego podejścia w następujących obszarach:

• Pomiar i raportowanie istotnych parametrów wydajności.
• Klasyfikacja tych urządzeń ze względu na wpływ na komfort cieplny i wizualny w budynkach.

Norma ta koncentruje się na dwóch głównych kategoriach komfortu:

• Komfort cieplny: Oceniany przede wszystkim na podstawie całkowitego współczynnika przenikania ciepła, czyli łącznej przepuszczalności energii słonecznej szkła i filtra przeciwsłonecznego. Niższy całkowity współczynnik przenikania ciepła oznacza lepszą ochronę przed niepożądanym nagrzewaniem słonecznym (szczególnie ważne w klimatach o dominującym chłodzeniu). Urządzenia są klasyfikowane według kategorii wydajności na podstawie skuteczności redukcji nagrzewania słonecznego.
• Komfort widzenia: oceniany jest na podstawie różnych kryteriów, w tym:
• Kontrola jasności (najważniejszy parametr)
• Przepuszczalność światła (normalna / półkulista)
• Nieprzezroczystość/ciemność po zamknięciu
• Widok z zewnątrz (widok z urządzenia)
• Nocna tajemnica
• Wykorzystanie światła dziennego/naturalnego
• Tworzenie kolorów

Klasyfikacja połysku jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych kategorii. Norma EN 14501 definiuje klasy zachowania połysku (zazwyczaj klasa 0-4, wyższe klasy = lepsza kontrola połysku) na podstawie właściwości tkaniny/szkła, takich jak wymienione poniżej:

• Współczynnik przejrzystości
• Bezpośrednia (normalna) transmisja światła
• Szeroka transmisja światła
• Kombinacje szkła referencyjnego

Producenci zazwyczaj publikują tabele wskazujące, do której klasy zaliczają się ich produkty, w zależności od rodzaju użytego szkła.

Normę EN 14501 uważa się za konieczną z następujących powodów:

• Pomaga architektom, inżynierom elewacji i specyfikatorom obiektywnie porównywać różne rozwiązania w zakresie ochrony przeciwsłonecznej.
• Jest on stosowany w systemach certyfikacji budynków w celu wykazania zgodności z kryteriami dotyczącymi światła dziennego i olśnienia.
• Wspiera zgodność z przepisami dotyczącymi charakterystyki energetycznej (wdrożenia krajowe związane z dyrektywą EPBD) oraz wymaganiami dotyczącymi światła dziennego i olśnienia zawartymi w normach takich jak „EN 17037 Światło dzienne w budynkach”.
• Zapewnia producentom wspólny język dla kart danych technicznych i dokumentacji związanej z oznakowaniem CE (w stosownych przypadkach).

Najnowsza aktualizacja tej normy udoskonaliła tabele klasyfikacji olśnienia (węższe progi, większa dokładność w przypadku tkanin) na podstawie nowych badań.

Niektóre badania wskazują, że klasy olśnienia podane w normie EN 14501 mogą nieznacznie przeceniać ryzyko uciążliwego olśnienia w przypadku niektórych jasnych lub półprzezroczystych tkanin znajdujących się w polu widzenia słońca.

Krótko mówiąc, norma EN 14501 definiuje klasyfikację wydajności i metody badań żaluzji i rolet, koncentrując się w szczególności na ich zdolności do kontrolowania promieniowania słonecznego, olśnienia i komfortu cieplnego w budynkach. Jest ona szeroko stosowana przez producentów, architektów i inżynierów do oceny i porównywania urządzeń zacieniających.

Głównym celem niniejszej normy jest zapewnienie jednolitych ram umożliwiających ocenę skuteczności działania systemów zacieniających (np. żaluzji, rolet i okiennic) w następujących aspektach:

• Zmniejszenie zysków ciepła słonecznego
• Kontrola światła dziennego
• Ochrona przed olśnieniem
• Efektywność energetyczna

Pomaga to projektantom dobrać odpowiednie systemy, które zwiększą komfort wewnątrz pomieszczeń i zmniejszą zużycie energii.

Norma ta ma zastosowanie do szerokiej gamy produktów zacieniających, w tym:

• Żaluzje wewnętrzne (rolety, żaluzje weneckie, żaluzje pionowe)
• Rolety i zasłony zewnętrzne
• Okiennice i markizy

Gwarantuje spójność produktów poprzez ocenę ich działania w standardowych warunkach środowiskowych i oświetleniowych.

Kluczowe parametry wydajności są następujące:

• Współczynnik nasłonecznienia: określa, ile energii słonecznej przenika przez osłonę przeciwsłoneczną. Niższe wartości oznaczają lepszą ochronę przeciwsłoneczną.
• Przepuszczalność światła: Określa, ile światła widzialnego dociera do pomieszczenia. Jest ważna dla zrównoważenia zapotrzebowania na światło dzienne i sztuczne.
• Kontrola olśnienia: Ocenia zdolność do redukcji dyskomfortu spowodowanego nadmierną jasnością. Klasyfikacja według poziomów skuteczności.
• Wydajność cieplna: Ocena, w jaki sposób zacienienie przyczynia się do zmniejszenia zapotrzebowania na chłodzenie w budynkach.

Norma EN 14501 określa skalę klasyfikacji urządzeń zacieniających. Produkty są zazwyczaj klasyfikowane według ich skuteczności:

• Klasa 0-4 lub wyższa (w zależności od parametru)
• Wyższa klasa energetyczna zapewnia lepszą ochronę przed słońcem i redukcję oślepienia.

Klasyfikacja ta ułatwia porównywanie różnych produktów.

Niniejsza norma definiuje pomiary laboratoryjne i obliczone wartości wydajności w ramach standardowych metod badawczych. Badania uwzględniają następujące elementy:

• Właściwości tkaniny (przezroczystość, odblaskowość)
• Geometria systemu zacieniającego
• Lokalizacja (wewnątrz i na zewnątrz)

Normę tę stosuje się zazwyczaj w następujących obszarach:

• rezydencje
• Budynki biurowe
• Obszary komercyjne
• Szkoły i szpitale

Podsumowując, norma EN 14501 odgrywa kluczową rolę w projektowaniu nowoczesnych budynków, ujednolicając sposób oceny systemów zacieniających. Gwarantuje ona, że ​​okiennice i żaluzje są nie tylko funkcjonalne, ale także przyczyniają się do oszczędności energii, komfortu użytkowników i zrównoważonej architektury.

Normy te wskazują nie tylko na to, czy systemy działają fizycznie, ale także na poziom komfortu, jaki zapewniają w budynku. Producenci tkanin i systemów przeciwsłonecznych niemal zawsze deklarują swoje właściwości zgodnie z tą normą.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 14501.