
Wkręty samogwintujące (lub wkręty samowiercące) określone w normie DIN 7504 opublikowanej przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) są podobne do wkrętów samogwintujących do blachy, ale mają punkt wiercący. Norma ta eliminuje konieczność wykonywania otworu prowadzącego poprzez jednoczesne wiercenie i łączenie gwintów w podłożu.

Przedmiotowa norma zawiera różne wymagania dla trzech rodzajów śrub:
W normie DIN 7504 opisano wymiary i wymagania dla wkrętów samogwintujących z gwintem pociągowym oraz określono metody badań.
W tej normie wymagania dotyczące wkrętów samowiercących są wymienione pod następującymi nagłówkami:
Wkręt samowiercący to rodzaj wkrętu samogwintującego, który posiada również końcówkę wiercącą. Ostry koniec wierci otwór i tworzy gwint w jednym ruchu. Tego typu wkręty posiadają końcówkę, która pełni funkcję wiertła, oraz ostre gwinty tnące, które stykają się z otworem podczas montażu. Wkręty samowiercące to powszechnie stosowany rodzaj wkrętów do szybkiego wiercenia w metalu i drewnie. Wkręt samowiercący zazwyczaj charakteryzuje się rowkowanym (karbowanym) końcem. Koniec ten pełni funkcję wiertła do wkrętu, co znacznie przyspiesza montaż. Ząbkowane miejsce na końcu służy również jako zbiornik na wióry i wióry metalowe.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania wkrętów samogwintujących w zakresie normy DIN 7504, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.
