
W normie EN 16711-3, która jest normą europejską, zdefiniowano metodę badawczą mającą na celu określenie szybkości uwalniania ołowiu ze wszystkich materiałów wyrobów włókienniczych.

Dzięki tej metodzie badawczej taki artykuł lub jakakolwiek dostępna część artykułu,
jest wykrywany.
Jeśli produkty zawierające ołów lub jego związki są wielokrotnie spożywane, narażenie na ołów powoduje poważne i nieodwracalne skutki neurobehawioralne i neurorozwojowe u dzieci, których ośrodkowy układ nerwowy wciąż się rozwija. W związku z tym wprowadza się ograniczenia w stosowaniu ołowiu i związków ołowiu, zwłaszcza w produktach, które dzieci wkładają do ust.
Metoda badań określona w normie EN 16711-3 zawiera wymagania dotyczące oznaczania uwalniania ołowiu z materiałów mających bezpośredni i długotrwały kontakt ze skórą. W przypadku wyrobów powlekanych należy zapewnić, aby szybkość uwalniania nie została przekroczona przez okres co najmniej dwóch lat w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunkach stosowania wyrobu.
Omawiana metoda badania jest przeprowadzana przy użyciu roztworu sztucznej śliny. Tymczasem dyrektywa REACH w sprawie ograniczenia chemikaliów dotyczy również materiałów, które mogą być wkładane do ust przez dzieci, w odniesieniu do ołowiu i jego związków.
Zasadniczo norma EN 16711 składa się z następujących trzech części pod głównym tytułem „Tekstylia – Oznaczanie zawartości metali”:
Spośród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, jakie nasza organizacja świadczy na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferujemy również usługi oznaczania emisji ołowiu w produktach tekstylnych przy użyciu roztworów sztucznej śliny, zgodnie z normą EN 16711-3, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
