
Norma DIN 466 opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje wymagania dotyczące nakrętek radełkowanych wysokiego typu. Nakrętki radełkowane ze stali nierdzewnej nadają się do uniwersalnego zastosowania i można je łatwo dokręcać i odkręcać bez użycia narzędzi. Oprócz typów określonych w normie DIN produkowana jest również nakrętka gwintowana M12.

Tego typu nakrętki radełkowane produkowane są zazwyczaj w trzech typach:
Wymagania dotyczące nakrętek radełkowanych wysokiego typu są zawarte w normie DIN 464 pod następującymi nagłówkami:
Stale nierdzewne dzielą się na trzy grupy jako austenityczne, ferrytyczne i martenzytyczne. Zdecydowanie najpopularniejszym gatunkiem jest stal austenityczna (ponad 90 procent komercyjnych elementów złącznych). Grupy stali i klasy wytrzymałości są oznaczone czterocyfrowymi literami i cyframi, jak pokazano w tabeli w normie. Norma DIN EN ISO 3506 zawiera wymagania dotyczące śrub i nakrętek wykonanych ze stali nierdzewnej.
Nakrętka radełkowana to element złączny, w którym zastosowano radełkowaną powłokę zamiast sześciokątnych krawędzi. Taką nakrętkę radełkowaną można odkręcać lub dokręcać ręcznie bez użycia klucza. Nakrętki radełkowane, zwykle wykonane ze stali, są stosowane w instrumentach muzycznych, samochodach, elementach elektrycznych i wielu innych. Nakrętki radełkowane są również nazywane nakrętkami kciuka. Ponieważ obwód ząbkowanej powierzchni można łatwo poprowadzić, trzymając ją między kciukiem a palcem wskazującym.
Ogólnie powszechną praktyką jest stosowanie nakrętki radełkowanej na pręcie gwintowanym (śrubie) o małej średnicy. Większe śruby wymagają większego łącznika i użyj klucza, aby poluzować lub dokręcić nakrętkę o odpowiednim rozmiarze.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania nakrętek radełkowanych (typu wysokiego) w zakresie normy DIN 466, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .
