
استاندارد BS 5438 که توسط موسسه استاندارد بریتانیا (BSI) تدوین شده است ، روش های آزمایشی را برای اشتعال پذیری پارچه های نساجی در هنگام قرار گرفتن در معرض شعله اشتعال کوچک اعمال شده بر روی صورت یا لبه پایینی نمونه های عمودی ارائه می دهد.

این استاندارد دو روش اصلی آزمایش را شرح می دهد:
در طول آزمایش ، شعله اشتعال به مدت 10 ثانیه یا زمان قرار گرفتن در معرض شعله در مشخصات عملکرد اعمال می شود.
نتایج آزمایش اشتعال پذیری منسوجات با توجه به ویژگی های زیر ارزیابی می شود:
به طور خلاصه ، این استاندارد روش هایی را برای اندازه گیری سهولت احتراق ، محدود شدن شعله و سرعت گسترش شعله تعریف می کند. این روش های آزمایشی برای تعیین اشتعال پذیری پارچه های منسوجات منسجم عمودی یا پارچه های چند لایه در معرض شعله اشتعال کوچک قرار دارد.
این استاندارد روش های آزمایش اشتعال پذیری پارچه های نساجی با جهت عمودی ، مانند پرده و پارچه ، پرده را با مشاهده و اندازه گیری اشتعال پذیری آنها در هنگام قرار گرفتن در معرض شعله اشتعال کوچک توصیف می کند. نمونه های آزمایشی ممکن است از یک یا چند لایه پارچه ای نماینده محصول مورد استفاده باشند.
اولین روش آزمایش ، ارزیابی کوتاهترین زمانی است که باعث شعله ور شدن نمونه آزمایش می شود. شعله اشتعال به مدت دو ثانیه روی نمونه آزمایش اعمال می شود. هنگامی که نمونه آزمایش مشتعل می شود ، دستگاه زمان بندی متوقف می شود و مشاهده می شود که آیا احتراق رخ داده است یا خیر.
دومین روش آزمایشی برای هر شعله است ، پس از اعمال شعله اشتعال کننده به مدت 10 ثانیه ، مشاهده می شود که آیا قسمتی از مرز پایینی آن به لبه بالایی یا یکی از لبه های عمودی نمونه آزمایش می رسد یا سوراخی ایجاد می شود.
در میان تعداد زیادی آزمایش ، اندازه گیری ، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که توسط سازمان ما برای مشاغل در بخشهای مختلف انجام شده است ، با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته ، پارچه های نساجی در معرض شعله قابل اشتعال کوچکی قرار می گیرند که روی صورت یا لبه پایینی عمودی اعمال می شود. نمونه های جهت دار در محدوده استاندارد BS 5438. همچنین خدمات آزمایش برای اشتعال پذیری را ارائه می دهد.
