
استاندارد ISO 8191-1 که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است ، روشی آزمایشی برای ارزیابی قابلیت اشتعال ترکیبی از مواد، مانند روکشها و مواد پرکننده مورد استفاده در مبلمان روکشدار، هنگام قرار گرفتن در معرض سیگار در حال سوختن به عنوان منبع احتراق ارائه میدهد. این آزمایشها فقط قابلیت اشتعال ترکیبی از مواد مورد استفاده در مبلمان روکشدار را اندازهگیری میکنند. این استاندارد قابلیت اشتعال یک کالای مبلمان تکمیلشده خاص حاوی این مواد را اندازهگیری نمیکند. این استاندارد نشاندهنده رفتار اشتعالپذیری کالای مبلمان تکمیلشده است، اما آن را تضمین نمیکند.

استاندارد ISO 8191-1 تنها یکی از مجموعه استانداردهای مربوط به اشتعال پذیری مبلمان روکش شده با استفاده از منابع احتراق مختلف است. منبع احتراق مورد استفاده در این بخش یک سیگار در حال دود است.
ایجاد الزامات برای جلوگیری از اشتعال مبلمان و تشک های روکش شده، احتمال زنده ماندن و فرار از آتش سوزی را افزایش می دهد. مبلمان و تشک ها باید در برابر منابع مختلف اشتعال مقاومت کنند. منابع اصلی اشتعال عبارتند از سیگارهای در حال دود، اشتعال با شعله کوچک باز و گهواره چوبی و آتش باز. تست احتراق سیگار در بین منابع احتراق مهم ترین است زیرا رایج ترین سناریو احتراق را پوشش می دهد.
آزمایش مبلمان در مقیاس کامل غیر واقعی به نظر می رسد، در حالی که آزمایش ترکیبی بهترین جایگزین است. سپس آزمایش آتش در مقیاس کوچک اما با ترکیب مواد مشابه محصول نهایی انجام می شود. اگر ترکیبات زیادی از مواد موجود باشد، آنها با هم گروه بندی می شوند و آزمایشات بر روی بدترین ترکیب انجام می شود. با این حال، آزمایش احتراق برای تشک ها را می توان بر روی یک تشک در مقیاس کامل یا یک نمونه در مقیاس کوچک انجام داد.
بسته به منابع احتراق انتخاب شده و روش آزمایش کفپوش (یعنی ترکیبی از آزمایش در سطح کامپوزیت و استفاده نهایی)، روشهای آزمایش زیر اعمال میشوند:
سازمان ما در میان مطالعات آزمایشی، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف انجام میدهد، همچنین خدماتی را برای ارزیابی اشتعال پذیری مبلمان روکشدار در محدوده استاندارد ISO 8191-1، تست سیگار دود برای منبع احتراق ارائه میکند. با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته. .
