مبلمان EN 12520 - ایمنی، استحکام و دوام - الزامات مربوط به مناطق مسکونی

مبلمان EN 12520 - ایمنی، استحکام و دوام - الزامات مربوط به مناطق مسکونی

یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 12520 Furniture - ایمنی، استحکام و دوام - الزامات مربوط به محل‌های نشستن خانگی»، حداقل الزامات مربوط به ایمنی، دوام و ماندگاری انواع صندلی‌های خانگی برای بزرگسالان را شرح می‌دهد. علاوه بر این، روش‌های آزمایش اضافی برای دوام صندلی از پهلو به پهلو و فشار انگشت، برش و فشردگی شرح داده شده است.

مبلمان EN 12520 - ایمنی، استحکام و دوام - الزامات مربوط به مناطق مسکونی

با این حال، این استاندارد الزاماتی برای موارد زیر را شامل نمی‌شود:

  • الزامات مربوط به اتصالات برای صندلی‌های چند طبقه، صندلی‌های فضای باز، صندلی‌های اداری، صندلی‌های موسسات آموزشی، صندلی‌های فضای باز و صندلی‌های متصل که استانداردهای اروپایی برای آنها وجود دارد.
  • الزامات مربوط به دوام مواد روکش صندلی، چرخ‌ها، مکانیزم‌های تنظیم شیب و خم شدن و مکانیزم‌های تنظیم ارتفاع صندلی.
  • الزامات ایمنی الکتریکی.
  • الزامات مربوط به مقاومت در برابر فرسودگی، زوال، اشتعال‌پذیری و ارگونومی.
  • الزامات.

این روش آزمایش مبتنی بر استفاده افراد با وزن تا ۱۱۰ کیلوگرم است.

پیوست‌های استاندارد به شرح زیر تنظیم شده‌اند:

  • پیوست الف (الزامی) آزمایش دوام صندلی‌ها را در کنار هم در نقاط DG مشخص می‌کند.
  • پیوست ب (اطلاعاتی) دلیل انجام برخی از آزمایش‌های مشخص شده در جدول ارائه شده در استاندارد را ارائه می‌دهد.
  • پیوست ج (الزامی) روش‌های آزمایش برای فشرده‌سازی انگشت و برش و فشرده‌سازی را مشخص می‌کند.
  • پیوست D (الزامی) نقطه بارگذاری صندلی را برای صندلی با مواد انعطاف‌پذیر معلق مشخص می‌کند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر به کار می‌روند:

  • بخش قابل دسترس، بخشی است که وقتی صندلی در پیکربندی مورد نظر برای استفاده قرار دارد، به راحتی در دسترس کاربر قرار می‌گیرد و احتمال لمس سهوی آن توسط کاربر وجود ندارد.
  • زیرپایی قسمتی است که برای پشتیبانی از پاهای کاربر طراحی شده و به او در نشستن یا برخاستن از صندلی کمک می‌کند.
  • تکیه‌گاه پا، امتدادی از صندلی است که برای پشتیبانی از پاهای کاربر طراحی شده است. تکیه‌گاه پا ممکن است به طور دائم به ساختار صندلی متصل باشد یا نباشد و ممکن است برای استفاده به عنوان صندلی مناسب نباشد.
  • نشیمنگاه تک ستونی، نشیمنگاهی است که بر روی یک تکیه‌گاه واحد نصب شده است و قسمت بالایی آن شامل نشیمنگاه است که قطر آن در باریک‌ترین نقطه تا ۱۲۰ میلی‌متر مربع می‌رسد. این شامل، به عنوان مثال، صندلی‌هایی با فنرهای گازی می‌شود.
  • چهارپایه یک واحد نشیمن است که دارای تکیه‌گاه یا بدون تکیه‌گاه است و حداقل ۱۰۰ میلی‌متر بالاتر از سطح نشیمن قرار دارد.

آزمایش‌ها روی همان نمونه و به ترتیبی که در جدول فهرست شده‌اند، انجام می‌شوند. به جز برای آزمایش شماره ۱۵ (EN 15) که در آن می‌توان از یک نمونه جداگانه استفاده کرد.

الزامات ایمنی عمومی: صندلی باید به گونه‌ای طراحی شود که خطر آسیب به کاربر را به حداقل برساند. وقتی صندلی در پیکربندی مورد نظر برای استفاده قرار می‌گیرد، تمام قسمت‌های صندلی که کاربر در طول استفاده مورد نظر با آنها در تماس است باید به گونه‌ای طراحی شوند که از آسیب و جراحت فیزیکی جلوگیری شود. این الزام در صورتی برآورده می‌شود که:

  • اگر لبه‌ها و گوشه‌های صندلی که در تماس مستقیم با کاربر هستند، گرد یا پخ‌دار باشند
  • تمام لبه‌ها و گوشه‌های دیگر که در حین استفاده مورد نظر قابل دسترسی هستند، عاری از هرگونه برآمدگی یا لبه تیز هستند.

قطعات متحرک و قابل تنظیم باید به گونه‌ای طراحی شوند که از آسیب‌دیدگی و فعال شدن تصادفی جلوگیری شود. قسمت‌های تحمل‌کننده بار صندلی نباید ناخواسته شل شوند. تمام قطعاتی که برای تسهیل لغزش روغن‌کاری می‌شوند، باید به گونه‌ای طراحی شوند که در استفاده عادی، کاربران را از لکه‌های روغن محافظت کنند.

سوراخ در لوله یا اجزای صلب در قسمت‌های قابل دسترس بین ۷ میلی‌متر و ۱۲ میلی‌متر، نباید هیچ سوراخی در انتهای اجزای لوله یا در اجزای صلب وجود داشته باشد، اما عمق نفوذ باید کمتر از ۱۰ میلی‌متر باشد. این الزام در صورتی برآورده می‌شود که هنگام آزمایش مطابق با این استاندارد، هیچ خطری وجود نداشته باشد.

الزامات این استاندارد در مورد نقاط برش و فشار، در مورد مبلمان برقی اعمال نمی‌شود. الزامات مربوط به مبلمان برقی در استاندارد EN 17684 ارائه شده است.

صندلی باید پس از انجام آزمایش‌های مربوطه که در جدول برای پایداری ذکر شده است، الزامات استاندارد EN 1022 را برآورده کند. در صورتی که نشیمنگاه قبل از انجام هرگونه آزمایش، الزامات پایداری را برآورده نکند، می‌توان قبل از شروع توالی آزمایش مشخص شده در جدول، آزمایش‌های پایداری مربوطه را انجام داد.

صندلی‌ها از نظر استحکام و دوام به ترتیب ذکر شده در جدول و مطابق با شرایط آزمایش در استاندارد EN 1728 آزمایش می‌شوند. تست‌های شماره ۱، ۲، ۳.۱، ۳.۲، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲ و ۱۵ از نظر امنیتی مهم تلقی می‌شوند.

روش‌های آزمون ذکر شده در جدول استاندارد به شرح زیر است:

۱. آزمایش بار استاتیک صندلی و بار استاتیک پشتی

۲. آزمون بار استاتیکی لبه جلویی صندلی

۳.۱ آزمون بار استاتیک تکیه‌گاه پا

۳.۲ آزمون بار استاتیک روی پا

۴. آزمون بار استاتیک جانبی دسته صندلی

۵. آزمون بار استاتیک پایین آوردن دسته صندلی

۶. آزمون دوام ترکیبی نشیمنگاه و پشتی

۷. آزمون دوام لبه جلویی صندلی

۸. تست دوام صندلی در کنار هم

۹. آزمون دوام دسته صندلی

۱۰. آزمون بار استاتیک پا به جلو

۱۱. آزمون بار استاتیکی جانبی پا

۱۲. تست ضربه صندلی

۱۳. تست سقوط

۱۴. تست ضربه به پشت

۱۵. دوام محصول صندلی برقی

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «EN 12520 مبلمان - ایمنی، استحکام و دوام - الزامات مربوط به فضاهای زندگی خانگی» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ