ایمنی لوازم خانگی NOM-225-SCFI - ظروف با روکش نچسب برای پخت و پز - مشخصات و روش‌های آزمون

استاندارد «NOM-225-SCFI ایمنی لوازم خانگی - ظروف با روکش نچسب برای پخت و پز - الزامات و روش‌های آزمون»، که تحت استاندارد رسمی مکزیک (NOM) منتشر شده است، حداقل مشخصات ایمنی و روش‌های آزمون ظروف آشپزخانه با روکش نچسب در تماس مستقیم با غذا و ظروف آشپزخانه مورد استفاده برای آماده‌سازی غذا (پخت و پز، سرخ کردن و گرم کردن) عرضه شده در ایالات متحده مکزیک را با توجه به ایمنی مصرف‌کننده شرح می‌دهد. چنین ظروفی ممکن است از مواد پایه (زیرلایه‌ها) زیر ساخته شوند: آلومینیوم، فولاد، فولاد ضد زنگ، آهن، سرامیک، شیشه و هر ماده مشتق شده از آنها.

لوازم جانبی با روکش نچسب که عملکرد اصلی آنها پخت و پز، سرخ کردن یا گرم کردن نیست، خارج از محدوده این استاندارد هستند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• لوازم آشپزخانه تجهیزاتی هستند که در تهیه غذا استفاده می‌شوند و منبع گرما در آنها از طریق رسانایی، همرفت یا تابش است.
• ظروف پخت و پز یا گرم کردن، مناطقی هستند که در آماده سازی غذا استفاده می‌شوند و گرما را مستقیماً از طریق تماس (هدایت) به منبع منتقل می‌کنند.
• سرخ‌کن‌ها دستگاه‌هایی هستند که برای آماده‌سازی غذا در روغن‌ها یا چربی‌های خوراکی استفاده می‌شوند و گرما را از طریق تماس مستقیم (رسانایی) به منبع منتقل می‌کنند.
• لوازم روکش‌دار، تجهیزاتی مانند بیلچه، کفگیر، ملاقه و تجهیزات مشابه هستند که دارای روکش نچسب بوده و برای انجام عملکردهای تکمیلی مانند مخلوط کردن و جدا کردن مواد در حین پخت و پز ضروری می‌باشند.
• مانگو عضوی است که به بدنه ابزار متصل یا از آن جدا می‌شود و در ابزارهای دایره‌ای به صورت مورب از لبه یا دیواره بیرون می‌زند. هدف آن تسهیل حمل و نقل و جابجایی ابزار در حین استفاده عادی است.
• زیرلایه، ماده‌ی پایه‌ی بدنه‌ی ظرفی است که در آن محصولات پخت و پز، گرم کردن یا سرخ کردن تولید می‌شوند. این می‌تواند هر ماده‌ای با روکش نچسب مانند آلومینیوم، فولاد، استیل ضد زنگ، آهن، سرامیک، شیشه و مشتقات آنها باشد و به گونه‌ای تولید می‌شود که غذا را آلوده یا رنگ ندهد.
• پوشش نچسب، لایه‌ای نازک است که روی یک ماده پایه اعمال می‌شود تا برداشتن و تمیز کردن غذاهای آماده شده روی آن را تسهیل کند.
• ظرفیت اسمی، ظرفیتی است که با توجه به ظرفیت حجمی طراحی اعلام شده توسط سازنده محاسبه می‌شود.
• قطر اسمی، فاصله مساوی اعلام شده توسط سازنده با توجه به ابعاد طراحی است.
• ظرفیت واقعی، ظرفیتی است که با پر کردن یک ظرف با آب تا لبه به دست می‌آید.
• قطر واقعی، قطری است که با اندازه‌گیری‌ها به دست می‌آید.
• انسجام، قدرت چسبندگی پوشش نچسب به ماده پایه است.
• نچسب بودن به خاصیتی از مواد گفته می‌شود که باعث می‌شود غذا به راحتی از ظرف جدا شود.
• سایش به از بین رفتن پوشش در اثر استفاده و تمیز کردن گفته می‌شود.
• اشتعال پذیری، توانایی مواد برای اشتعال آسان و در نتیجه تولید شعله است.
• ماده خودخاموش‌شونده ماده‌ای است که احتراق آن هنگام جدا شدن از شعله یا منبع گرمای خارجی متوقف می‌شود.

ظروف نچسب مورد استفاده در آشپزی، بسته به نوعشان، به صورت زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

• قابلمه‌ها (حداقل عمق ۳ سانتی‌متر، حداکثر عمق ۱۰ سانتی‌متر)
• سایر ظروف (عمق کمتر از ۳ سانتی‌متر، عمق بیش از ۱۰ سانتی‌متر)

ظروف نچسب آشپزخانه که تحت پوشش این استاندارد قرار می‌گیرند، می‌توانند از مواد پایه (زیرلایه‌های) متنوعی ساخته شوند:

• انواع مواد با پوشش نچسب مانند آلومینیوم، استیل، فولاد ضد زنگ، آهن، سرامیک، شیشه و مشتقات آنها باید به نحوی تولید شوند که مواد غذایی را آلوده یا رنگی نکنند.
• در صورتی که فولاد دارای پوشش چینی یا معادل آن باشد که با مشخصات شرح داده شده در این استاندارد مطابقت داشته باشد، مجوز صادر می‌شود.
• ورق حلبی، ورق فولادی گالوانیزه، ورق فولادی با پوشش ۵۵ درصد آلومینیوم-روی یا سایر موادی که با کاربرد نهایی ظروف ناسازگار هستند یا ممکن است برای کاربران خطری ایجاد کنند، نباید به عنوان زیرلایه استفاده شوند.
• استفاده از ورق های فولادی به شرطی مجاز است که داخل قابلمه دارای پوشش چینی یا معادل آن باشد که با روکش نچسب پوشانده شده باشد.

برای ظروف پخت و پز با روکش نچسب، سازنده باید ظرفیت اسمی یا قطر اسمی ظرف را مشخص کند. در صورت مشخص شدن ظرفیت اسمی، تلرانس منفی ۵ درصد نسبت به حجم مشخص شده توسط سازنده مجاز است، در صورت مشخص شدن قطر اسمی، تلرانس مثبت/منفی ۶ میلی‌متر نسبت به حجم مشخص شده توسط سازنده، در صورت تأیید مطابق با این استاندارد، مجاز است.

دستگیره‌ها، دسته‌ها و دستگیره‌ها باید از ماده‌ای مقاوم در برابر شرایط عملیاتی معمول ساخته شده و با وسایل مناسب به پوشش بدنه کانتینر محکم شوند. در قابلمه‌های چدنی، دستگیره‌ها، دستگیره‌ها و دسته‌ها ممکن است به بدنه و درب متصل باشند یا قابل جدا شدن باشند. برای ظروفی با حجم ۵ لیتر یا کمتر، باید یک دسته روی ظرف یا یک دسته و یک دسته در طرف مقابل یا دو دسته وجود داشته باشد. وقتی حجم ظروف بیش از ۵ لیتر باشد، ظروف باید دارای دسته و درب باشند.

اگر جنس دسته و محل گرفتن چاقو قابل اشتعال باشد، باید حداکثر ظرف 30 ثانیه خود به خود خاموش شود.

اگر پوشش و زیرلایه ظروف نچسب که ممکن است با غذا در تماس باشند حاوی سرب، کادمیوم یا هر دو باشند، باید پارامترهای زیر را رعایت کنند:

• میزان سرب در پوشش و زیرلایه باید حداکثر 0,05 درصد باشد.
• میزان کادمیوم در پوشش و زیرلایه باید حداکثر 0,01 درصد باشد.

رفتار پوشش‌های نچسب ظروف پخت و پز در برابر سوختن یا خشک شدن مواد غذایی مانند شیر گازدار و تخم مرغ باید مشخص شود.

ظروف باید حداقل ضخامت پوشش نچسب ۱۵ میکرومتر (µm) داشته باشند و بیش از سه اندازه‌گیری از کف ظرف نباید کمتر از ۱۵ میکرومتر (µm) باشد. این مشخصات در مورد محصولات چینی با روکش نچسب صدق نمی‌کند.

روکش نچسب باید قابلیت چسبندگی به سطح را داشته باشد و دمای دسته‌ها و دسته‌ها نباید از ۵۵ درجه تجاوز کند.

ظروف پخت و پز با روکش نچسب، هنگام آزمایش طبق این استاندارد، نباید بیش از 35 درصد از پوشش خود را از دست بدهند.

ضخامت مواد پایه قابلمه‌های نچسب نباید کمتر از ضخامت اعلام شده توسط سازنده باشد. این مشخصات در مورد محصولات چینی با روکش نچسب صدق نمی‌کند.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «NOM-225-SCFI ایمنی کالاهای خانگی - ظروف با روکش نچسب برای پخت و پز - مشخصات و روش‌های آزمایش» به مشاغل ارائه می‌شود.