تجهیزات ژیمناستیک EN 913 - الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمایش

تجهیزات ژیمناستیک EN 913 - الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمایش

استاندارد اروپایی "EN 913 تجهیزات ژیمناستیک - الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمون" الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمون را برای تمام تجهیزات ژیمناستیک و ورزشی و تمام تجهیزات برای اهداف تربیت بدنی، آموزش و مسابقه که باید توسط یک فرد مجاز بازرسی شوند و در سایر استانداردهای فردی یا مقررات قانونی مشخص نشده‌اند، شرح می‌دهد.

تجهیزات ژیمناستیک EN 913 - الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمایش

برای اهداف این سند، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • خطر به منبع بالقوه آسیب اشاره دارد.
  • ریسک ترکیبی از احتمال وقوع آسیب و شدت آن آسیب است.
  • جرم بدن، جرم فرد یا افرادی است که از تجهیزات استفاده می‌کنند.
  • بار استاتیک به باری اطلاق می‌شود که به دلیل ساختار تجهیزات، وزن‌های اضافه شده و اجزای پیش‌تنیده بر روی تجهیزات اعمال می‌شود.
  • ضریب دینامیکی، ضریبی است که افزایش جرم مؤثر بدن را در طول یک حرکت دینامیکی در نظر می‌گیرد.
  • ضریب ایمنی، ضریبی است که هدف آن پوشش عدم قطعیت‌ها در بار بدنه و ضریب دینامیکی مورد استفاده است و امکان تغییر در مواد و فرآیندهای تولید را فراهم نمی‌کند.
  • بار متغیر به باری اطلاق می‌شود که از عواملی غیر از بارهای استاتیک و بدنه ناشی می‌شود.

ارزیابی ریسک بر اساس استاندارد «ایزو ۱۲۱۰۰ ایمنی ماشین‌آلات - اصول کلی طراحی - ارزیابی ریسک و کاهش ریسک» انجام می‌شود. دوازده دسته خطر یا منبع خطر برای تجهیزات ژیمناستیک در نظر گرفته شد. اینها عبارتند از:

  • خرد کردن
  • کسمه
  • بریدن و پاره کردن
  • درهم‌تنیدگی و فشرده‌سازی
  • ضربه
  • چاقو زدن یا سوراخ کردن
  • اصطکاک و سایش
  • استحکام مکانیکی ناکافی
  • استفاده از مواد نامناسب
  • حرکات ناخواسته از جمله لیز خوردن
  • طراحی ارگونومیک نامناسب
  • اطلاعات نادرست یا ناقص

الزامات ایمنی عمومی در این استاندارد به شرح زیر شرح داده شده است:

  • مواد باید به گونه‌ای انتخاب و نگهداری شوند که یکپارچگی ساختاری تجهیزات ساخته شده از آنها قبل از بازرسی تعمیر و نگهداری مربوطه بعدی تحت تأثیر قرار نگیرد. انتخاب و استفاده از مواد باید در صورت لزوم با استانداردهای اروپایی مربوطه مطابقت داشته باشد. هنگام انتخاب یک ماده یا ماده برای تجهیزات، باید به دفع نهایی ماده یا ماده توجه شود و هرگونه خطرات سمی احتمالی زیست‌محیطی در نظر گرفته شود. اطلاعات مربوط به شناسایی و طبقه‌بندی چنین موادی در دستورالعمل «طبقه‌بندی، بسته‌بندی و برچسب‌گذاری مواد و مخلوط‌های خطرناک EC 1272/2008» و دستورالعمل «ثبت، ارزیابی، مجوز و محدودیت مواد شیمیایی (REACH) EC 1907/2006» آمده است.
  • سطح نهایی نباید دارای میخ‌های بیرون‌زده، انتهای طناب‌های سیمی بیرون‌زده یا اجزای نوک‌تیز یا لبه تیز باشد. سطوح ناهموار نباید هیچ گونه خطر آسیب دیدگی ایجاد کنند. تمام جوش‌ها باید صاف باشند. رزوه‌های بیرون‌زده پیچ و مهره در هر قسمت قابل دسترس تجهیزات باید به‌طور دائم پوشانده شوند (مثلاً مهره‌های سر گنبدی). استفاده از مهره‌ها و پیچ‌هایی با سر کمتر از ۸ میلی‌متر در قسمت‌های غیرقابل دسترس مجاز است، مشروط بر اینکه عاری از پلیسه باشند. گوشه‌ها، لبه‌ها و قسمت‌های بیرون‌زده‌ای که بیش از ۸ میلی‌متر بیرون‌زده‌اند و توسط نواحی مجاور که بیش از ۲۵ میلی‌متر از انتهای قسمت بیرون‌زده فاصله ندارند، محافظت نمی‌شوند، باید گرد شوند. حداقل شعاع انحنا باید ۳ میلی‌متر باشد. شکل ارائه شده در استاندارد، نمونه‌هایی از محافظ پیچ و مهره و قطعات بیرون‌زده مجاز را نشان می‌دهد. همچنین نمونه‌هایی از قطعات بیرون‌زده که مجاز نیستند، نشان داده شده است. این الزام صرفاً برای جلوگیری از آسیب ناشی از تماس غیرعمدی با اجزا طراحی شده است.
  • نباید هیچ گونه منفذ، شکاف یا نقاط برش/خراشیدگی وجود داشته باشد که بتواند خطر گیر کردن سر، گردن یا انگشت را در حین استفاده ایجاد کند. وقتی اجزای تجهیزات می‌توانند نسبت به یکدیگر یا نسبت به زمین، چه از طریق طراحی و چه از طریق انحراف یا خم شدن تحت بار، حرکت کنند، این حرکت نباید نقطه فشاری ایجاد کند. این الزامات با انجام بازرسی و اندازه‌گیری بصری با استفاده از روش‌های مشخص شده در پیوست استاندارد (پیوست الف) ارزیابی می‌شوند. در جایی که پایین‌ترین قسمت محیط یک دهانه کمتر از ۶۰۰ میلی‌متر از سطح زمین بالاتر باشد، خطر گیر کردن سر و گردن وجود ندارد. اگر بتوان از یک تجهیز در ارتفاعات یا جهات مختلف استفاده کرد، تمام ارتفاعات و جهات ممکن در نظر گرفته می‌شوند.
  • هنگام استفاده از سیستم حمل و نقل، نباید امکان واژگونی در صورت بارگیری تجهیزات با وزن حداقل 75 کیلوگرم در یک انتها وجود داشته باشد. وقتی یک سیستم نقاله با آستانه کف مواجه می‌شود، مکانیزم نباید از کار بیفتد یا ناخواسته بیفتد.
  • هرگونه اتصال کف باید به گونه‌ای طراحی شود که از سطح زمین بیرون نزده و یا در صورتی که تجهیزات به کف متصل نیستند، منافذی با قطر بزرگتر یا مساوی ۸ میلی‌متر ایجاد نکنند.
  • مگر اینکه در جای دیگری از استانداردهای تجهیزات مشخص شده باشد، تأیید پایداری و دوام تجهیزات با محاسبات مهندسی یا آزمایش مطابق با رویه‌های مشخص شده در پیوست استاندارد (پیوست ب) انجام می‌شود.
  • برای آزمون‌های تعادل که در آن‌ها حرکت عادی نیروی نامتعادل‌کننده‌ای در جهت افقی ایجاد می‌کند، مثلاً پریدن، نیروی آزمون افقی نظری باید با استفاده از فرمول ارائه شده در استاندارد محاسبه شود. مگر اینکه در جای دیگری از استانداردهای تجهیزات جداگانه مشخص شده باشد، برای تجهیزاتی با بخش‌های بدنه غیرثابت، یک آزمایش واقعی باید با نیروی آزمایش افقی نظری ۶۵ درصد از نیروی آزمایش نظری محاسبه شده طبق فرمول ارائه شده در استاندارد یا ۵۰ نیوتن، هر کدام که بیشتر باشد، انجام شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «تجهیزات ژیمناستیک EN 913 - الزامات ایمنی عمومی و روش‌های آزمایش» وجود دارد.

واتساپ