EN 1015 Kaedah Ujian untuk Mortar Masonry

Piawaian Eropah "Kaedah ujian EN 1015 untuk mortar batu" terdiri daripada subseksyen yang dibangunkan di bawah tajuk yang sama. Iaitu,

• Piawaian "EN 1015-1 Bahagian 1: Penentuan taburan saiz zarah (dengan analisis penapisan)" menerangkan dua kaedah ujian untuk menentukan taburan saiz zarah bagi mortar campuran basah kering atau tidak diawet. Kaedah saringan basah digunakan untuk mortar yang mengandungi agregat berat normal, manakala kaedah saringan kering digunakan untuk mortar yang mengandungi agregat ringan. Piawaian Eropah ini tidak meliputi taburan saiz zarah bagi agregat individu, yang mesti ditentukan mengikut kaedah ujian yang diterangkan dalam piawai "EN 933 Ujian ke atas sifat geometri agregat". Ia juga tidak termasuk campuran yang mengandungi gentian yang tidak boleh dikeluarkan sebelum diayak.
• Piawaian "EN 1015-2 Bahagian 2: Persampelan pukal mortar dan penyediaan mortar ujian" menerangkan kaedah untuk mengambil sampel pukal daripada mortar segar dan menyediakan sampel ujian pukal daripadanya. Piawaian ini juga menetapkan prosedur untuk menghasilkan mortar ujian daripada bahan kering dan air.
• Piawaian “EN 1015-3 Bahagian 3: Penentuan ketekalan mortar segar (mengikut jadual aliran)” menerangkan kaedah untuk menentukan ketekalan mortar yang baru dicampur, termasuk yang mengandungi pengikat mineral dan kedua-dua berat normal dan agregat ringan, melalui nilai aliran.
• Piawaian “EN 1015-4 Bahagian 4: Penentuan ketekalan mortar segar (dengan penembusan pelocok)” menerangkan kaedah untuk menentukan ketekalan mortar yang baru dicampur, termasuk yang mengandungi pengikat mineral dan kedua-dua agregat tumpat dan ringan, melalui nilai penembusan omboh.
• Piawaian "EN 1015-6 Bahagian 6: Penentuan ketumpatan pukal mortar segar" menerangkan kaedah untuk menentukan ketumpatan pukal mortar segar, termasuk yang mengandungi pengikat mineral dan kedua-dua agregat tumpat dan ringan.
• Piawaian "EN 1015-7 Bahagian 7: Penentuan kandungan udara mortar segar" menerangkan dua kaedah untuk menentukan kandungan udara mortar segar, termasuk yang mengandungi pengikat mineral dan kedua-dua agregat tumpat dan ringan: Kaedah A Kaedah tekanan dan Kaedah B Kaedah alkohol. Untuk kandungan udara kurang daripada 20 peratus, Kaedah A adalah sah. Untuk kandungan udara 20 peratus atau lebih, Kaedah B adalah sah.
• Piawaian "EN 1015-8 Bahagian 8: Penentuan kapasiti penahanan air mortar segar" menerangkan kaedah untuk menentukan kapasiti penahanan air mortar campuran baru yang mengandungi pengikat mineral dan agregat normal dan ringan apabila tertakluk kepada penyerapan. Piawaian ini digunakan untuk mortar dinding, mortar plaster dan mortar render.
• Piawaian "EN 1015-9 Bahagian 9: Penentuan hayat boleh guna dan tempoh pembetulan mortar segar" menerangkan kaedah untuk menentukan hayat boleh guna dan tempoh pembetulan mortar campuran baru. Kaedah A ialah kaedah untuk menentukan hayat boleh guna bagi batu atau mortar pelepa tujuan am, termasuk yang mengandungi pengikat mineral dan kedua-dua agregat tumpat dan ringan. Kaedah B dan C ialah kaedah untuk menentukan hayat boleh guna dan tempoh pembetulan untuk mortar lapisan nipis.
• Piawaian "EN 1015-10 Bahagian 10: Penentuan ketumpatan pukal kering mortar dikeraskan" menerangkan kaedah untuk menentukan ketumpatan pukal kering mortar dikeraskan. Piawaian ini digunakan untuk mortar ringan, tujuan am dan lapisan nipis menggunakan sampel berbentuk biasa.
• Dalam piawaian "EN 1015-11 Bahagian 11: Penentuan kekuatan lentur dan mampatan mortar yang dikeraskan", kaedah untuk menentukan kekuatan lentur dan mampatan sampel mortar acuan dijelaskan. Piawaian ini digunakan untuk mortar kapur simen/udara, mortar kapur udara, mortar pengikat hidraulik dan mortar terencat.
• Piawaian "EN 1015-12 Bahagian 12: Penentuan kekuatan lekatan plaster keras dan mortar plaster ke substrat" ​​menerangkan kaedah untuk menentukan kekuatan lekatan antara plaster dan mortar dan substrat.
• Piawaian "EN 1015-13 Bahagian 13: Penentuan kestabilan dimensi mortar yang dikeraskan" menerangkan kaedah untuk menentukan kestabilan dimensi (iaitu pergerakan pengecutan dan pengembangan) mortar yang mengandungi pengikat mineral hidraulik dan agregat normal dan ringan akibat perubahan dalam kandungan lembapan. Kaedah ini sah untuk kedua-dua batu biasa dan terencat dan mortar plaster. Ujian pengecutan atau pengembangan terdiri daripada mengukur perubahan panjang prisma mortar yang disimpan di udara selepas dikeluarkan daripada acuan di bawah keadaan ambien piawai, berkenaan dengan masa.
• Piawaian “EN 1015-14 Bahagian 14: Penentuan ketahanan mortar batu yang dikeraskan (simen yang mengandungi lebih daripada 50 peratus daripada jumlah jisim pengikat)” menerangkan kaedah ujian makmal di bawah keadaan yang keras untuk menentukan ketahanan mortar batu yang mengandungi pengikat mineral dan agregat normal dan ringan50 terkumpul daripada jumlah agregat beratXNUMX yang normal dan ringan, di mana jumlah jisim yang lebih beratXNUMX peratus daripada jumlah jisim simen. Kaedah ini juga boleh digunakan untuk katil mortar yang diambil daripada struktur sedia ada.
• Piawaian "EN 1015-17 Bahagian 17: Penentuan kandungan klorida larut air bagi mortar segar" menerangkan kaedah untuk menentukan kandungan klorida larut air dalam mortar segar.
• Piawaian "EN 1015-18 Bahagian 18: Penentuan pekali penyerapan air mortar mengeras akibat tindakan kapilari" menerangkan kaedah untuk menentukan pekali penyerapan air mortar mengeras yang mengandungi pengikat mineral dan agregat normal dan ringan akibat tindakan kapilari.
• Piawaian "EN 1015-19 Bahagian 19: Penentuan kebolehtelapan wap air bagi plaster dan mortar yang dikeraskan" menerangkan kaedah untuk menentukan kebolehtelapan wap air keadaan mantap bagi plaster dan mortar di bahagian atas dan bawah julat higroskopik mengikut piawaian EN 998-1. Kaedah ujian ini boleh digunakan untuk mortar dari mana spesimen berbentuk cakera dengan ketebalan seragam antara 10 mm dan 30 mm boleh dibuat.
• Piawaian "EN 1015-21 Bahagian 21: Penentuan keserasian mortar plaster kot tunggal dengan substrat" ​​menerangkan kaedah ujian untuk menilai keserasian mortar plaster kot tunggal dengan latar belakang yang diberikan. Penilaian adalah berdasarkan penentuan kekuatan lekatan dan kebolehtelapan air bagi plaster mengeras yang digunakan pada substrat yang diuji selepas terdedah kepada luluhawa.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara banyak kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Kaedah Ujian EN 1015 untuk mortar batu".