Pembinaan Bangunan ISO 8339 - Pengedap - Penentuan Sifat Tegangan (Pemanjangan hingga Pecah)

Piawaian "Pembinaan Bangunan ISO 8339 - Pengedap - Penentuan sifat tegangan (pemanjangan kepada patah)", yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), menerangkan kaedah ujian yang digunakan untuk menentukan sifat tegangan pengedap yang digunakan dalam sambungan dalam pembinaan bangunan.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan yang diberikan dalam "Pengedap ISO 6927 untuk pembinaan dan kejuruteraan awam - Glosari" terpakai.

Semasa memulakan ujian, pada dasarnya sampel ujian disediakan supaya pengedap yang akan diuji melekat pada dua permukaan sentuhan selari. Spesimen ujian dilanjutkan kepada kegagalan dan sifat tegangan direkodkan pada gambar rajah daya/lanjutan. Keputusan ujian digunakan untuk mengira modulus ricih dan pemanjangan untuk pecah.

Peralatan utama yang digunakan dalam ujian ini termasuk:

• Bahan substrat yang digunakan dalam penyediaan sampel ujian seperti yang ditakrifkan dalam piawaian ISO 13640. Bahan substrat dipilih daripada mortar atau aluminium atau kaca anodized. Bahan substrat lain boleh digunakan seperti yang dipersetujui oleh pihak yang terlibat. Bagi setiap spesimen ujian, dua kepingan substrat daripada bahan yang sama dengan keratan rentas dimensi yang ditunjukkan dalam angka yang diberikan dalam piawaian diperlukan. Substrat ujian bagi dimensi lain boleh digunakan, tetapi dalam kes ini, dimensi manik pengedap dan kawasan lekatan mestilah sama seperti yang ditunjukkan dalam rajah.
• Pengatur jarak bahagian (12 mm × 12 mm) dengan permukaan tidak melekat. Untuk penyediaan sampel ujian, angka yang diberikan dalam piawaian hendaklah dirujuk.
• Substrat anti-pelekat (untuk penyediaan sampel ujian, cth. filem polietilena, sebaik-baiknya mengikut cadangan pengeluar pengedap).
• Mesin ujian tegangan dengan peranti rakaman. Mesin ini boleh memanjangkan spesimen ujian pada kelajuan 5,5 mm/min tambah/tolak 0,7 mm/min.
• Kepungan yang disejukkan. Kepungan ini boleh menyimpan sampel ujian pada suhu tolak 20 darjah tambah/tolak 2 darjah untuk tempoh yang panjang.
• Ketuhar jenis perolakan berventilasi. Ketuhar ini boleh disimpan pada 70 darjah tambah/tolak 2 darjah untuk penyaman mengikut kaedah B.
• bekas. Bekas ini digunakan untuk merendam spesimen ujian dalam air suling untuk penyaman mengikut kaedah B.

Apabila menyediakan sampel ujian, sealant dan substrat ujian hendaklah dibawa ke 23 darjah tambah/tolak 2 darjah. Tiga spesimen ujian perlu disediakan untuk setiap jenis substrat dan setiap suhu ujian. Bagi setiap sampel, dua substrat dan dua spacer hendaklah diikat dan diletakkan pada substrat bukan pelekat. Sebagai contoh, arahan pengeluar pengedap hendaklah dipatuhi sama ada untuk menggunakan primer dan prosedur pencampuran untuk pengedap berbilang komponen. Ruang yang dicipta oleh substrat dan spacer mesti diisi dengan pengedap.

Sementara itu, langkah berjaga-jaga berikut perlu diambil:

• Pembentukan gelembung udara mesti dicegah.
• Sealant hendaklah ditekan ke dalam permukaan dalaman substrat.
• Permukaan pengedap hendaklah dipotong rata dengan permukaan substrat dan pengatur jarak.

Spesimen ujian hendaklah diletakkan di tepi salah satu penyokong. Substrat yang tidak melekat hendaklah dikeluarkan secepat mungkin. Sampel hendaklah diletakkan dalam kedudukan ini untuk membolehkan pengedap sembuh atau kering secara optimum. Spacer hendaklah diletakkan pada tempatnya semasa penyaman udara.

Sampel ujian dikondisikan mengikut kaedah A atau kaedah B, seperti yang dipersetujui antara pihak yang terlibat.

Apabila menggunakan Kaedah A, sampel ujian dikondisikan pada 28 darjah tambah/tolak 23 darjah dan 2 peratus tambah/tolak 50 peratus kelembapan relatif selama 5 hari.

Apabila menggunakan kaedah B, sampel ujian dikondisikan mengikut kaedah A dan kemudian tertakluk kepada kitaran penyimpanan berikut tiga kali:

• 70 darjah tambah/tolak 2 darjah dalam ketuhar selama tiga hari
• Satu hari dalam air suling pada 23 darjah tambah/tolak 2 darjah
• Dua hari di dalam ketuhar pada 70 darjah tambah/tolak 2 darjah
• Satu hari dalam air suling pada 23 darjah tambah/tolak 2 darjah

Sebagai alternatif, kitaran ini boleh dilakukan dengan langkah tiga, empat, satu dan dua. Selepas penyaman mengikut Kaedah B, spesimen ujian hendaklah disimpan pada 24 darjah tambah/tolak 23 darjah dan 2 peratus tambah/tolak 50 peratus kelembapan relatif selama 5 jam sebelum ujian. Kaedah B ialah prosedur pelaziman biasa menggunakan kesan haba dan air. Ia tidak sesuai untuk memberi maklumat tentang ketahanan pengedap.

Prosedur ujian dijalankan pada suhu 23 darjah tambah/tolak 2 darjah dan tolak 20 darjah tambah/tolak 2 darjah. Tiga sampel ujian diuji pada setiap suhu.

• Apabila melakukan prosedur ujian pada 23 darjah tambah/tolak 2 darjah, spacer dikeluarkan untuk menyediakan sampel ujian dan sampel ujian diletakkan di dalam mesin ujian tegangan, kemudian dilanjutkan pada kelajuan 5,5 mm/min tambah/tolak 0,7 mm/min pada suhu 23 darjah tambah/tolak 2 darjah sehingga pecah berlaku. Rajah daya/lanjutan direkodkan.
• Apabila melakukan prosedur ujian pada tolak 20 darjah tambah/tolak 2 darjah, sampel ujian disimpan pada tolak 4 darjah tambah/tolak 20 darjah selama sekurang-kurangnya 2 jam sebelum ujian bermula. Untuk menyediakan sampel ujian, pengatur jarak dikeluarkan dan sampel ujian diletakkan di dalam mesin ujian tegangan, kemudian dilanjutkan pada kelajuan 5,5 mm/min tambah/tolak 0,7 mm/min pada suhu tolak 20 darjah tambah/tolak 2 darjah sehingga pecah berlaku. Rajah daya/lanjutan direkodkan.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara banyak kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "ISO 8339 Pembinaan Bangunan - Pengedap - Penentuan sifat tegangan (pemanjangan hingga pecah)".