EN 29052-1 Akustik - Penentuan Kekerasan Dinamik - Bahagian 1: Bahan Digunakan Di Bawah Lantai Terapung di Bangunan Kediaman

Piawaian Eropah "EN 29052-1 Akustik - Penentuan kekukuhan dinamik - Bahagian 1: Bahan yang digunakan di bawah lantai terapung di bangunan kediaman" menerangkan kaedah ujian untuk menentukan kekukuhan dinamik bahan fleksibel yang digunakan di bawah lantai terapung.

Kekakuan dinamik adalah salah satu parameter yang menentukan penebat bunyi lantai tersebut di premis kediaman. Piawaian ini digunakan untuk penentuan kekakuan dinamik per unit luas bahan fleksibel permukaan licin yang digunakan sebagai lapisan berterusan di bawah lantai terapung di bangunan kediaman. Muatan kurang daripada 0,4 kPa (cth. bahan dalam pelapisan dinding) atau lebih daripada 4 kPa (cth. bahan di bawah asas mesin) adalah di luar skop piawaian ini.

Piawaian ini bertujuan terutamanya untuk digunakan dalam membandingkan sampel pengeluaran bahan serupa dengan kualiti tertentu yang diketahui. Had pada rintangan aliran udara bahan fleksibel yang akan diuji diterangkan dalam piawaian ini.

Kebergantungan kekakuan dinamik pada beban prastatik adalah tidak penting dalam kes bahan yang biasanya digunakan dalam pelapisan dinding, contohnya, polistirena atau gentian mineral. Menurut piawaian ini, perbezaan antara nilai kekerasan dinamik yang diukur dengan beban statik 2 kPa dan nilai yang diukur dengan pramuat yang sangat rendah adalah dalam susunan 10 hingga 20 peratus.

Bahagian lain standard EN 29052 berkaitan dengan penentuan kekukuhan dinamik bahan yang digunakan dalam lantai terapung teknikal (beban statik tinggi).

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Kekakuan dinamik menyatakan nisbah daya dinamik kepada sesaran dinamik. Dalam piawaian ini, kekakuan dinamik per unit luas digunakan.
• Kekerapan semula jadi merujuk kepada kekerapan semula jadi bagi tanah yang disokong berdaya tahan.
• Kekerapan resonans merujuk kepada kekerapan resonans berlaku dalam susunan ujian.

Penentuan kekakuan dinamik jelas per unit luas spesimen ujian dengan kaedah resonans di mana frekuensi resonans diukur, yang pada dasarnya adalah getaran menegak asas sistem spring-jisim, di mana spring adalah spesimen ujian bahan fleksibel yang diuji dan jisim adalah plat beban.

Spesimen hendaklah diletakkan di antara dua permukaan mendatar, iaitu antara tapak (atau plat asas) dan plat beban. Plat beban hendaklah 200 mm tambah/tolak 3 mm x 200 mm tambah/tolak 3 mm persegi dan diperbuat daripada keluli. Plat tapak atau tapak dan plat beban hendaklah mempunyai ketaksekataan profil kurang daripada 0,5 mm dan cukup tegar untuk mengelakkan gelombang lentur dalam julat frekuensi yang diminati. Pemacu digunakan oleh salah satu kaedah yang ditunjukkan dalam angka yang diberikan dalam piawai. Jumlah beban pada spesimen ujian, termasuk semua peralatan mengukur atau memandu, hendaklah 8 kg tambah/tolak 0,5 kg. Peranti pemacu dan pengukur mesti digunakan sedemikian rupa sehingga hanya ayunan menegak berlaku.

Untuk persediaan ujian yang ditunjukkan dalam rajah, inersia tapak harus diabaikan dalam getaran berbanding dengan kelajuan plat beban. Untuk susunan ujian yang ditunjukkan dalam rajah, jisim plat asas mestilah sekurang-kurangnya 100 kg.

Tiga sampel persegi berdimensi sekurang-kurangnya 200 mm x 200 mm perlu diambil sebagai sampel ujian. Permukaan spesimen ujian dianggap licin jika ketidakselarasan permukaan kurang daripada 3 mm. Sampel ujian hendaklah ditutup dengan kerajang plastik kalis air setebal 5 mm di mana lapisan nipis plaster dan pes air telah digunakan pada kedalaman sekurang-kurangnya 0,02 mm, supaya sebarang penyelewengan dilindungi. Sebelum plaster mula mengeras, plat beban hendaklah diletakkan di atasnya seperti yang ditunjukkan dalam rajah. Dalam kes bahan sel tertutup, sambungan antara sampel dan tapak atau plat asas hendaklah dimeterai dengan isian jeli petroleum di sekeliling perimeternya.

Kekerapan resonan bagi getaran menegak asas spesimen ujian dan plat beban boleh ditentukan menggunakan sinusoidal, bunyi putih atau isyarat nadi. Semua kaedah ini adalah setara. Sekiranya berlaku perselisihan faham, kaedah menggunakan isyarat sinusoidal diterima sebagai kaedah rujukan.

Untuk isyarat sinusoidal, frekuensi resonans diperoleh dengan menukar pengujaan frekuensi sambil mengekalkan daya penggerak yang tetap. Jika dimensi frekuensi resonans bergantung pada amplitud daya pengujaan, pergantungan ini harus ditentukan pada nilai yang paling rendah dan frekuensi resonans harus dicari dengan ekstrapolasi kepada amplitud daya sifar. Bergantung pada nilai kekerasan yang dijangkakan, julat ukuran yang digunakan sebagai asas untuk ekstrapolasi hendaklah seperti yang diterangkan dalam piawaian. Di antara ukuran ini, ukuran mesti diambil dari sekurang-kurangnya tiga titik. Apabila menguji bahan dengan redaman dalaman yang tinggi, maksimum getaran menegak tidak jelas. Dalam kes ini, resonans boleh dikesan dengan memerhatikan peralihan fasa antara isyarat pengujaan dan getaran.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "EN 29052-1 Akustik - Penentuan kekerasan dinamik - Bahagian 1: Bahan yang digunakan di bawah lantai terapung di kediaman".