ISO 717-1 Akustik - Penarafan Penebat Bunyi dalam Bangunan dan Elemen Bangunan - Bahagian 1: Penebat Bunyi Bawaan Udara

Dalam piawaian "ISO 717-1 Akustik - Penarafan penebat bunyi dalam bangunan dan elemen bangunan - Bahagian 1: Penebat bunyi bawaan udara" yang diterbitkan oleh International Organization for Standardization (ISO),

• Kuantiti bernombor tunggal ditakrifkan untuk penebat bunyi bawaan udara dalam bangunan dan elemen bangunan seperti dinding, lantai, pintu dan tingkap.
• Spektrum aras bunyi yang berbeza bagi pelbagai sumber hingar, seperti sumber hingar di dalam bangunan dan lalu lintas di luar bangunan, diambil kira.
• Peraturan diberikan untuk menentukan kuantiti ini daripada hasil pengukuran yang dilakukan dalam pertiga daripada satu oktaf atau dalam jalur oktaf, contohnya, mengikut piawaian ISO 10140-2 dan ISO 16283-1.

Kuantiti nombor tunggal dalam piawaian ini direka untuk menilai penebat bunyi bawaan udara dan untuk memudahkan perumusan keperluan akustik dalam kod bangunan. Penilaian bernombor tunggal tambahan dalam langkah 0,1 dB ditentukan untuk ungkapan ketidakpastian. Nilai berangka yang diperlukan bagi kuantiti bernombor tunggal ditentukan mengikut keperluan yang berubah-ubah. Kuantiti bernombor tunggal adalah berdasarkan hasil pengukuran yang dibuat dalam satu pertiga jalur oktaf atau jalur oktaf. Untuk pengukuran makmal mengikut piawaian ISO 10140-2, kuantiti bernombor tunggal dikira menggunakan hanya satu pertiga jalur oktaf. Penggredan hasil pengukuran yang dilakukan pada julat frekuensi lanjutan disertakan dalam lampiran piawai (Lampiran B).

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan berikut digunakan:

• Kuantiti bernombor tunggal ialah nilai dalam desibel pada 500 Hz selepas keluk rujukan (untuk tahap penebat bunyi bawaan udara) telah dianjak mengikut kaedah yang dinyatakan dalam piawaian ini. Istilah dan simbol untuk kuantiti bernombor tunggal yang digunakan bergantung pada jenis ukuran. Contoh disenaraikan dalam jadual yang disediakan dalam piawaian untuk sifat penebat bunyi bawaan udara bagi elemen bangunan dan untuk penebat bunyi bawaan udara dalam bangunan. Secara amnya, kuantiti bernombor ganjil baharu diperoleh dengan cara yang sama.
• Istilah penyesuaian spektrum ialah nilai dalam desibel yang akan ditambah pada penarafan nombor tunggal untuk mengambil kira ciri-ciri spektrum bunyi tertentu. Dalam piawaian ini, dua spektrum bunyi ditakrifkan (dalam jalur oktaf ketiga dan dalam jalur oktaf). Lampiran kepada piawaian mengandungi maklumat tentang tujuan memperkenalkan dua istilah penyesuaian spektrum ini (Lampiran A).

Mengikut prosedur untuk menilai kuantiti bernombor tunggal, contohnya mengikut piawaian ISO 10140-2 dan ISO 16283-1, nilai yang diperoleh dibandingkan dengan nilai rujukan pada frekuensi pengukuran dalam julat 100 Hz hingga 3150 Hz untuk satu pertiga jalur oktaf 125Hz dan 2000 Hz untuk satu pertiga oktaf. Perbandingan dilakukan seperti yang dinyatakan dalam piawaian ini. Selain itu, dua istilah penyesuaian spektrum dikira berdasarkan dua spektrum biasa dalam julat frekuensi yang dipetik di atas. Kedua-dua istilah ini boleh ditambah secara pilihan (jika diperlukan dan data yang diukur tersedia) dengan istilah penyesuaian spektrum tambahan yang meliputi julat frekuensi yang lebih luas daripada 50 Hz hingga 5000 Hz.

Set nilai rujukan yang digunakan untuk perbandingan dengan hasil pengukuran hendaklah seperti yang diberikan dalam jadual bertajuk "Nilai rujukan untuk bunyi bawaan udara".

Untuk mengira istilah penyesuaian spektrum, set spektrum bunyi dalam jalur satu pertiga oktaf dan dalam jalur oktaf hendaklah seperti yang diberikan dalam jadual bertajuk "Spektra tahap bunyi untuk mengira istilah penyesuaian". Spektrum adalah berwajaran A dan tahap spektrum keseluruhan dinormalisasi kepada 0 dB.

Kaedah perbandingan: Untuk menilai keputusan pengukuran penebat bunyi dalam satu pertiga jalur oktaf (atau jalur oktaf), data ukuran mesti diberikan kepada satu tempat perpuluhan. Keluk rujukan yang berkaitan dianjak dalam kenaikan 32,0 dB ke arah lengkung yang diukur sehingga jumlah sisihan negatif adalah sebesar mungkin, tetapi tidak melebihi 10,0 dB atau 1 dB.

Ringkasnya, bunyi bawaan udara ialah bunyi yang dibawa di udara. Bunyi bawaan udara dihantar dari luar ke dalam bangunan, serta dari lantai ke lantai atau bilik ke bilik (mis. dalam bangunan atau unit). Kalis bunyi bawaan udara menerangkan tindakan mengurangkan penghantaran bunyi bawaan udara melalui elemen pemisah. Pengiraannya agak mudah. Sebahagian daripada tenaga bunyi kejadian dipantulkan pada permukaan elemen pemisah dan sebahagiannya diserap oleh elemen pemisah itu sendiri. Sebahagian lagi melarikan diri ke bilik jiran.

Kapasiti penebat akustik komponen bangunan ditakrifkan sebagai indeks pengurangan bunyi. Ini adalah nilai pembezaan, bermakna lebih besar nilai, lebih baik penebat bunyi. Nilai ini digunakan pada komponen bangunan, tetapi bukan pada kesannya di dalam bilik. Bunyi bawaan udara dihantar bukan sahaja secara langsung melalui elemen pemisah, tetapi juga melalui elemen bersebelahan (fenomena yang dikenali sebagai perambatan sisi). Kesan penebat komponen bangunan boleh dinilai daripada perbezaan paras bunyi antara bilik pemancar dan bilik penerima.

Organisasi kami, yang telah cuba menyokong perniagaan dari setiap sektor dengan pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang telah dijalankan selama bertahun-tahun, mempunyai kakitangan yang kukuh yang mengikuti perkembangan dunia dalam bidang sains dan teknologi dan sentiasa memperbaiki dirinya. Dalam konteks ini, perkhidmatan ujian juga disediakan kepada perniagaan mengikut piawaian "ISO 717-1 Acoustics - Rating penebat bunyi dalam bangunan dan elemen bangunan - Bahagian 1: Penebat bunyi bawaan udara".