EN 15812 Polimer Modified Bituminous Salutan Tebal untuk Kalis Air - Penentuan Keupayaan Merapatkan Retak

Piawaian Eropah, "EN 15812 Salutan tebal bitumen yang diubah suai polimer untuk kalis air - Penentuan keupayaan penyambung retak" menerangkan dua kaedah untuk menentukan sifat merapatkan retak bagi salutan tebal bitumen yang diubah suai polimer untuk kalis air: Kaedah A dan Kaedah B. Kedua-dua kaedah ujian adalah sama terpakai.

Untuk tujuan piawaian ini, terma dan takrifan yang diberikan dalam EN 15814 terpakai. Keupayaan merapatkan retak merujuk kepada keupayaan produk untuk merapatkan retak dalam keadaan tertentu tanpa kerosakan.

Pada dasarnya, selepas substrat disalut, retakan yang berbeza dicipta dalam substrat pada titik retakan nominal. Salutan bitumen yang digunakan diregangkan di atas retakan ini. Ketegangan mekanikal dikenakan pada salutan bitumen. Lebar retak terus diluaskan pada kadar yang ditentukan. Pengukuran selesai apabila kerosakan pada salutan bitumen berlaku atau apabila lebar retak yang diperlukan dicapai. Lebar retak yang diperlukan disimpan malar selama 24 jam. Pada akhir tempoh ini, penilaian visual dilakukan. Sifat penyambung retak ditentukan pada suhu tertentu.

Mengikut piawaian ini, dua kaedah ujian berbeza boleh digunakan:

• Kaedah A: Ujian lenturan
• Kaedah B: Ujian tegangan

Peranti ujian yang digunakan dalam ujian ini mesti memastikan pergerakan retak berada dalam had yang ditetapkan dan gelinciran retak (pergerakan mendatar dan menegak) dihalang semasa pengukuran. Ia mesti dilengkapi dengan peranti untuk mengekalkan suhu di mana sifat penyambung retak akan ditentukan (biasanya 4°C). Toleransi untuk suhu ujian hendaklah tambah/tolak 1°C.

Penyediaan sampel hendaklah dijalankan mengikut arahan pengilang. Penyediaan biasanya dilakukan pada suhu bilik. Sekurang-kurangnya dua sampel ujian digunakan dalam setiap ujian.

Apabila menggunakan Kaedah A, bahagian ujian ialah papak konkrit bertetulang berukuran 300 mm x 200 mm x 40 mm. Papak konkrit dikilangkan dan disimpan mengikut EN 1766, dengan saiz agregat maksimum 8 mm. Permukaan papak konkrit mestilah bebas daripada bahan yang boleh menjejaskan lekatan. Selepas pengawetan mengikut EN 1766, papak konkrit mesti disimpan selama sekurang-kurangnya 7 hari pada iklim biasa 23 darjah Celsius tambah/tolak 2 darjah Celsius dan kelembapan relatif 50 peratus tambah/tolak 5 peratus, mengikut ISO 554, sebelum salutan.

Papak konkrit hendaklah disalut mengikut arahan pengilang, dengan jalur lebar 150 mm sepanjang keseluruhan papak. Jalur lebar 25 mm dibiarkan terbuka di sepanjang tepi membujur permukaan papak untuk mengesan keretakan semasa ujian jambatan retak. Kepingan ujian diawet dan disimpan dalam iklim yang konsisten dengan arahan pengilang (biasanya 23°C tambah/tolak 2°C dan 50% tambah/tolak 5% kelembapan relatif). Ketebalan lapisan basah perlu dilaraskan untuk mencapai ketebalan lapisan kering yang dikehendaki selepas pengeringan, dengan toleransi 10%. Ketebalan lapisan kering hendaklah serendah mungkin, tetapi tidak kurang daripada 3 mm. Untuk mencapai ketebalan lapisan kering yang ditentukan, lapisan basah hendaklah diratakan menggunakan bingkai atau jig dengan ketinggian yang sesuai.

Spesimen ujian kemudiannya dikondisikan selama 28 hari pada iklim biasa 23 darjah Celsius tambah/tolak 2 darjah Celsius dan kelembapan relatif 50 peratus tambah/tolak 2 peratus. Spesimen ujian kemudiannya dikondisikan selama 12 jam pada suhu 4 darjah Celsius tambah/tolak 1 K sebelum ujian.

Jambatan pecah diuji dalam mesin tegangan lentur terkawal perjalanan atau ubah bentuk pada 4°C tambah/tolak 1°C, mengikut peraturan beban yang dinyatakan dalam EN 1062-7. Pengujian kemudiannya boleh dimulakan pada kadar 0,1 mm/min, seperti yang diperlukan, sehingga lebar retak yang diperlukan dicapai. Lebar retak 2 mm hendaklah diperiksa menggunakan alat pengukur atau penderia yang dipasang pada kedua-dua belah helaian.

Apabila menggunakan Kaedah B, kepingan ujian ialah papak konkrit bersaiz 150 mm x 150 mm x 40 mm. Papak konkrit dibuat mengikut EN 1766 menggunakan konkrit ujian dengan sifat berikut:

• Potongan ujian mengikut EN 1062-7, tetapi dengan dimensi yang berbeza
• Tiada takuk
• Menurut rajah, bukannya dua elemen penyambung pada setiap sisi plat, bar penyambung boleh digunakan di tengah-tengah setiap sisi.

Permukaan papak konkrit mestilah bebas daripada bahan yang boleh menjejaskan lekatan. Menurut piawaian EN 1766, selepas penyimpanan, papak konkrit mesti disimpan selama sekurang-kurangnya tujuh hari sebelum salutan, pada iklim biasa 23°C (tambah/tolak 2°C) dan kelembapan relatif 50% (tambah/tolak 2%).

Papak konkrit digunakan pada kawasan 120 mm x 120 mm. Ketebalan lapisan basah hendaklah digunakan sedemikian rupa sehingga ketebalan lapisan kering yang dikehendaki dicapai selepas pengeringan, dengan toleransi 10 peratus. Ketebalan lapisan kering hendaklah seminimum mungkin, tetapi sekurang-kurangnya 3 mm. Untuk mencapai ketebalan lapisan kering yang ditentukan, lapisan basah hendaklah diratakan menggunakan bingkai atau garis lurus dengan ketinggian yang sesuai.

Spesimen ujian kemudiannya dikondisikan selama 28 hari pada 23 darjah Celsius (tambah/tolak 2 darjah Fahrenheit) dan kelembapan relatif 50 peratus (tambah/tolak 5 peratus). Spesimen ujian kemudiannya dikondisikan selama 12 jam pada 4 darjah Celsius (tambah/tolak 1 darjah Fahrenheit) sebelum ujian.

Kedua-dua kepingan keluli tahan karat dikeluarkan dari konkrit untuk dibersihkan dan diletakkan semula ke dalam paip. Ia diikat di luar papak, contohnya dengan sekeping getah, untuk memastikannya tetap di tempatnya.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dan sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian EN 15812 untuk salutan tebal bitumen yang diubah suai polimer untuk kalis air - Penentuan keupayaan merapatkan retak.