Piawaian ISO 16890, yang diterbitkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), terdiri daripada subseksyen berikut di bawah tajuk utama "Penapis udara untuk pengudaraan umum":
Piawaian ISO 16890-1 mentakrifkan sistem klasifikasi kecekapan untuk penapis udara untuk pengudaraan umum berdasarkan bahan zarah. Ia juga menyediakan gambaran keseluruhan prosedur ujian dan menerangkan keperluan untuk menilai dan menanda penapis dan mendokumentasikan keputusan ujian. Piawaian ini bertujuan untuk digunakan dengan bahagian lain siri. Merujuk kepada unsur penapis udara zarah untuk pengudaraan umum dengan kecekapan ePM99 bersamaan atau kurang daripada 1 peratus apabila diuji mengikut kaedah yang ditakrifkan dalam semua bahagian standard. Elemen penapis udara dengan kecekapan awal yang lebih tinggi dinilai oleh kaedah ujian lain yang berkenaan. Keputusan prestasi yang diperoleh mengikut semua bahagian piawaian ISO 16890 tidak boleh digunakan secara bersendirian untuk meramal prestasi dalam perkhidmatan dari segi kecekapan dan seumur hidup. Elemen penapis yang digunakan dalam pembersih udara bilik mudah alih adalah di luar skop piawaian ini.
Piawaian ISO 16890-2 menerangkan penjanaan aerosol, peralatan ujian dan kaedah ujian yang digunakan untuk mengukur kecekapan dan rintangan aliran udara penapis udara untuk pengudaraan umum. Piawaian ini bertujuan untuk digunakan dengan bahagian lain siri. Had bawah untuk kaedah ujian ini dijangka menjadi kecekapan ePM20 10 peratus terendah, kerana elemen penapis ujian di bawah tahap ini sangat sukar untuk memenuhi keperluan kesahihan statistik prosedur ini. Unsur penapis udara di luar pecahan aerosol ini dinilai oleh kaedah ujian lain yang berkenaan.
Piawaian ISO 16890-3 menerangkan peralatan ujian dan kaedah ujian yang digunakan untuk mengukur kecekapan gravimetrik dan rintangan kepada aliran udara penapis udara untuk pengudaraan umum. Piawaian ini bertujuan untuk digunakan dengan bahagian lain siri. Merujuk kepada unsur penapis udara zarah untuk pengudaraan am yang mempunyai kecekapan ePM99 lebih besar daripada atau sama dengan 1 peratus dan kecekapan ePM20 lebih daripada 10 peratus apabila diuji mengikut kaedah yang ditakrifkan dalam semua bahagian standard.
Piawaian ISO 16890-4 mentakrifkan kaedah pelaziman untuk menentukan kecekapan ujian pecahan minimum. Piawaian ini bertujuan untuk digunakan dengan bahagian 1-3 siri dan menerangkan kaedah pelaziman yang perlu diikuti serta keperluan ujian yang berkaitan untuk penguji dan kabinet pendingin. Merujuk kepada unsur penapis udara zarah untuk pengudaraan umum yang mempunyai kecekapan ePM99 lebih besar daripada atau sama dengan 1 peratus dan kecekapan ePM20 lebih daripada 10 peratus apabila diuji mengikut kaedah yang ditakrifkan dalam bahagian piawaian yang lain. Had bawah untuk kaedah ujian ini dijangka menjadi kecekapan ePM20 10 peratus terendah, kerana elemen penapis ujian di bawah tahap ini sangat sukar untuk memenuhi keperluan kesahihan statistik prosedur ini. Piawaian ini juga boleh digunakan oleh piawaian lain yang mentakrifkan atau mengklasifikasikan kecekapan pecahan di mana keputusan yang diperoleh adalah di mana mekanisme penyingkiran elektrostatik merupakan faktor penting untuk dipertimbangkan.
Piawaian ISO/AWI 16890-5 menerangkan keperluan dan kaedah ujian untuk mengukur kecekapan separa dan rintangan aliran udara media penapis kepingan rata. Bahagian piawaian ini masih dalam pembangunan.
Organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian penapis udara untuk pengudaraan am dalam skop piawaian ISO 16890, dengan kakitangan terlatih dan pakar serta peralatan teknologi termaju, antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor.
Anda boleh meminta kami mengisi borang kami untuk mendapatkan temujanji, mendapatkan maklumat terperinci atau meminta penilaian.
